Το μυστικό των ελληνικών ομολόγων (άρθρο)

0
43

Του Γιώργου Χ. Παπαγεωργίου

Η έκδοση επταετούς ελληνικού ομολόγου στέφθηκε με επιτυχία, καθώς η χώρα δανείστηκε τρία δισ. ευρώ με επιτόκιο 3,5%, ενώ τα ποσά που προσέφεραν οι επενδυτές ήταν διπλάσια από τα ζητούμενα, παρ’ όλη την αναταραχή στα διεθνή χρηματιστήρια.

Μοιάζει αντιφατικό, αλλά το γεγονός είναι ότι η Ελλάδα έχει ένα χρέος που δεν είναι βιώσιμο, δεν την εμποδίζει να πουλάει νέα ομόλογα τα οποία ευχαρίστρως αγοράζουν οι διεθνείς επενδυτές.

Η αντίφαση ξεπερνιέται εάν λάβουμε υπ’ όψιν ότι το χρέος της Ελλάδας και κατά συνέπεια τα νέα ομόλογα που εκδίδει είναι στην ουσία εγγυημένα από την ευρωζώνη.

Οι αποφάσεις του eurogroup για το ελληνικό χρέος και όσα αναμένεται να συμφωνηθούν τους επόμενους μήνες, στην ουσία αποτελούν μια εγγύηση ότι τα χρήματα θα πληρωθούν, εφόσον βέβαια η Ελλάδα τηρεί από τη δική της πλευρά όσα θα συμφωνηθούν.

Το σημαντικό με την έκδοση του συγκεκριμένου ομολόγου δεν είναι τόσο η πραγματική οικονομική διάσταση, αλλά ο συμβολισμός και το μήνυμα που μεταδίδεται στις διεθνείς αγορές, ότι η Ελλάδα επιστρέφει στην ομαλότητα.

Είναι ενδεικτικό, μάλιστα, ότι στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται πλέον και οι δανειστές, με χαρακτηριστικές τις δηλώσεις του επιτρόπου Πιέρ Μοσκοβισί, ο οποίος βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα και μόνο καλά λόγια είχε για τη χώρα μας.

Ο επίτροπος με τις δηλώσεις του στήριξε τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για τη λεγόμενη «καθαρή έξοδο», αν και φρόντισε να επισημάνει ότι σε κάθε περίπτωση θα «υπάρχουν δεσμεύσεις» και την επόμενη ημέρα.

Είναι σαφής η πρόθεση της ευρωζώνης να παρουσιάσει θετική εικόνα για την Ελλάδα και να υποστηρίξει την επάνοδό της στις διεθνείς αγορές.

Φαίνεται, μάλιστα, ότι ήδη επιταχύνονται και οι διεργασίες για τα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Μετά το σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία, με υπουργό Οικονομικών τον Όλαφ Σολτς -ο οποίος έχει τοποθετηθεί υπέρ της αλληλεγγύης προς την Ελλάδα- οι συσχετισμοί δείχνουν υποστηρικτικοί  για τις ελληνικές θέσεις,  για πρώτη φορά ύστερα από αρκετά χρόνια.

Στο πλαίσιο αυτό, πάντως και εφόσον δεν υπάρξουν ριζικές ανατροπές στα διεθνή αλλά και εγχώρια δεδομένα, φαίνεται ότι η Ελλάδα θα αρχίσει να χρηματοδοτείται και πάλι εκδίδοντας νέα ομόλογα και να ανακυκλώνει το χρέος, αποπληρώνοντας τα δάνεια προς το ΔΝΤ και την ευρωζώνη.

Στην πραγματικότητα, τα επόμενα χρόνια δεν πρόκειται να δούμε μια θεαματική απελευθέρωση της χώρας από την εποπτεία, αλλά μια σταδιακή παραχώρηση βαθμών ελευθερίας στην ελληνική πλευρά για να διαμορφώσει κάποιες πολιτικές, μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο με περιορισμούς στον προϋπολογισμό και δεσμεύσεις για μέτρα που θα πρέπει να εφαρμοστούν υποχρεωτικά, όπως οι ιδιωτικοποιήσεις. Σταδιακά επίσης θα εφαρμόζονται και τα μέτρα για το χρέος.

Μένει να φανεί εάν με αυτά τα δεδομένα η χώρα μας θα μπορέσει να διαμορφώσει και να υλοποιήσει ένα σχέδιο ουσιαστικής ανάκαμψης ή, αντιθέτως, εάν θα εισέλθει σε μια πορεία όπου θα «σέρνεται» δέσμια των χρόνιων προβλημάτων και αντιπαραγωγικών στρεβλώσεων που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες.

 

Μοιράσου το άρθρο:

Περισσότερα Εδώ!