Ανίτα Μπραντ: Συγκλονίζει για τη γέννηση του μωρού της – “Ήταν μόλις 1.100 γραμμάρια, χωρούσε στο χέρι του Χάρη” (Βίντεο)

Η Ανίτα Μπραντ και ο Χάρης Χριστόπουλος μίλησαν με απόλυτη ειλικρίνεια και έντονη συναισθηματική φόρτιση στην εκπομπή «Super Κατερίνα», σήμερα 9/6 το πρωί, περιγράφοντας μία από τις πιο δύσκολες και καθοριστικές εμπειρίες της ζωής τους. Το ζευγάρι άνοιξε την καρδιά του στην Κατερίνα Καινούργιου, αναφερόμενο στη γέννηση του τρίτου τους γιου, ο οποίος ήρθε στον κόσμο εξαιρετικά πρόωρα, στις μόλις 27 εβδομάδες κύησης, περνώντας εβδομάδες νοσηλείας στη Μονάδα Νεογνών.Με λόγια γεμάτα συναίσθημα, αγωνία αλλά και τελικά ευγνωμοσύνη, περιέγραψαν τον δύσκολο «αγώνα» που έδωσαν από την πρώτη στιγμή της γέννησης του παιδιού τους μέχρι και την τελική επιστροφή στο σπίτι, μια διαδρομή που όπως είπαν άλλαξε βαθιά τη ζωή, τη σχέση και την ψυχολογία τους.

Διαβάστε:Ο Χάρης Χριστόπουλος με χιούμορ για την σύζυγό του Ανίτα Μπραντ: “Δεν με θαυμάζει πια, έχει δέσει τον γάιδαρό της” (Βίντεο)

Ανίτα Μπραντ: «Οι πρώτες εβδομάδες – Ο χωρισμός από το μωρό»

Η Ανίτα Μπραντ μίλησε αρχικά για τις πρώτες στιγμές μετά τον πρόωρο τοκετό και τη δύσκολη παραμονή στο νοσοκομείο, περιγράφοντας με ωμή ειλικρίνεια το συναίσθημα του να φεύγεις χωρίς το παιδί σου.«Στην τελευταία εγκυμοσύνη γέννησα σχεδόν στις 27 εβδομάδες. Δύο εβδομάδες έμεινα στο νοσοκομείο και το μωρό 2 μήνες. Φαντάσου να φεύγεις από το νοσοκομείο, απ’ το μαιευτήριο, χωρίς το μωρό στην αγκαλιά… Ήταν μία εμπειρία που τώρα που το σκέφτομαι πίσω…»

«Το βάρος της εμπειρίας – 1.100 γραμμάρια ζωή»

Συνεχίζοντας, η ίδια στάθηκε στη στιγμή που είδε το μωρό της και στη δύναμη που απαιτείται για να αντέξει κανείς μια τέτοια εμπειρία, τονίζοντας πόσο δύσκολο είναι να το κατανοήσει κάποιος αν δεν το ζήσει.«Γεννήθηκε 1.100 γραμμάρια. Χωρούσε στο χέρι του Χάρη. Νομίζω ότι τη δύναμη τη βρίσκεις όταν τη χρειάζεσαι. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Ήταν ένας δρόμος τόσο ανηφορικός που δεν μπορείς να τον διανοηθείς αν δεν τον ζήσεις.»

«Η καθημερινή αγωνία στη ΜΕΝΝ»

Η Ανίτα Μπραντ αναφέρθηκε επίσης στη συνεχή αγωνία που βιώνουν οι γονείς σε αντίστοιχες καταστάσεις, περιγράφοντας την καθημερινή αναμονή για κάθε μικρή αλλαγή στην κατάσταση του μωρού.«Και επειδή έχω επαφή με άλλες μαμάδες και με κάποιες ομάδες που κάνουν παρέα και μιλάνε, συζητάνε γι’ αυτό το θέμα, όλοι αυτό λένε: “ότι αν δεν το ζήσεις, δεν μπορεί να πάει το μυαλό σου στο τι δύναμη χρειάζεσαι, ψυχική, για να το αντέξεις”. Γιατί να βλέπεις το μωρό σου κάθε μέρα και να αγχώνεσαι πόσα γραμμάρια έβαλε… Αγωνία, άστο!»

«Η οπτική του Χάρη Χριστόπουλου – Το θαύμα της επιβίωσης»

Από την πλευρά του, ο Χάρης Χριστόπουλος μίλησε για τη βαθιά επίδραση που είχε όλη αυτή η εμπειρία στην οικογένειά τους, αλλά και για το πώς άλλαξε η αντίληψή τους για τη ζωή και τη δύναμη των πρόωρων μωρών.«Το χειρότερο βέβαια που απεύχεσαι και εκτιμάς περισσότερο και τη ζωή και το θαύμα και τη δύναμη για επιβίωση που έχουν αυτά τα πιτσιρίκια. Και, ομολογουμένως και από μαρτυρίες, γίνονται και πολύ πιο δυνατά αυτά, γιατί έχουν τέτοια λύσσα για να επιβιώσουν. Είναι το θαύμα της επιβίωσης.»Και συνέχισε, περιγράφοντας το πώς η εμπειρία αυτή έφερε ακόμη μεγαλύτερη συνοχή στην οικογένειά τους:«Τέλος πάντων, το περάσαμε και αυτό και ήταν και ένα μεγάλο μάθημα και για τη σχέση μας και για την αγάπη μας, η οποία θεριεύει ακόμα περισσότερο για τα πιτσιρίκια μας. Τι να σου λέω τώρα… Και τον έχουν αγκαλιά οι άλλοι δύο και τον προστατεύουνε, και είναι “ο καπετάν φασαρίας” βέβαια.»