Άννα Νικολαρά: “Να μη μικραίνω τον εαυτό μου για να χωρέσω στις προσδοκίες των άλλων”

Η Άννα Νικολαρά είναι μόλις 20 ετών, έχει στεφθεί αναπληρωματική Μις Ελλάς και σπουδάζει στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο. Έχει κάνει πολλή δουλειά με τον εαυτό της όσον αφορά τη σχέση εικόνας και ουσίας και στις απαντήσεις της στη συνέντευξη για το «Secret» διακρίνουμε σοφία και ωριμότητα, καθώς μας μιλά για τα όνειρά της, την αγαπημένη της ομάδα, αλλά και την απόρριψη.

Η Άννα Νικολαρά για τη φιλοδοξία και τη σκληρή δουλειά

Πες μας λίγα πράγματα για σένα. Είμαι ένας άνθρωπος αρκετά φιλόδοξος, με πολλή όρεξη να εξελίσσομαι και να δουλεύω για όσα θέλω να πετύχω. Πιστεύω πολύ στη σκληρή δουλειά, γιατί θεωρώ ότι τίποτα ουσιαστικό δεν έρχεται μόνο του, όσο ταλέντο ή ευκαιρίες κι αν έχει κάποιος. Αυτή την περίοδο σπουδάζω παράλληλα με τις υπόλοιπες δραστηριότητές μου και προσπαθώ να συνδυάζω την προσωπική μου εξέλιξη με την επαγγελματική μου πορεία.

Η Άννα Νικολαρά και η σχέση της με το μόντελινγκ

Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με το μόντελινγκ; Η αλήθεια είναι ότι η απόφασή μου να ασχοληθώ με το μόντελινγκ δεν ήρθε από τη μία μέρα στην άλλη. Για αρκετά χρόνια δυσκολευόμουν πολύ να αγαπήσω πραγματικά τον εαυτό μου και είχα αρκετά θέματα αυτοπεποίθησης. Δεν ήταν πάντα εύκολο για μένα να σταθώ μπροστά στους άλλους με σιγουριά ή να πιστέψω ότι έχω κάτι ξεχωριστό να προσφέρω. Με τον καιρό, όμως, άρχισα να δουλεύω περισσότερο με τον εαυτό μου και να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Κατάλαβα ότι το μόντελινγκ δεν είναι μόνο η εξωτερική εικόνα. Είναι και η ενέργεια που βγάζεις, ο τρόπος που κινείσαι, η προσωπικότητα, η πειθαρχία και το πώς μπορείς να εμπνεύσεις άλλους ανθρώπους μέσα από την παρουσία σου. Όταν συνειδητοποίησα ότι μπορώ να συνεισφέρω θετικά στον χώρο, τόσο με την εξωτερική μου εικόνα όσο και με την εσωτερική μου ενέργεια, άρχισα να το βλέπω πιο σοβαρά και να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό. Για μένα, το μόντελινγκ έγινε και ένας τρόπος προσωπικής εξέλιξης.

Η απόρριψη και η δύναμη να μην καθορίζεσαι από αυτή

Έχεις φάει ποτέ «χυλόπιτα» και πώς αντέδρασες; Νομίζω ότι όλοι κάποια στιγμή έχουμε βιώσει μια μορφή απόρριψης, είτε προσωπικά είτε γενικότερα στη ζωή μας. Δεν είναι ποτέ εύκολο, γιατί πολλές φορές σε κάνει να αμφισβητείς τον εαυτό σου ή να αναρωτιέσαι αν έκανες κάτι λάθος. Με τον καιρό όμως κατάλαβα ότι η απόρριψη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν αξίζεις. Μπορεί απλώς κάτι να μην ταίριαξε, να μην ήταν η σωστή στιγμή ή να μην ήταν ο σωστός άνθρωπος. Το σημαντικό είναι να μην αφήνεις μια αρνητική εμπειρία να σε καθορίζει.

Η Άννα Νικολαρά για την ΑΕΚ και τον Πέτρο Μάνταλο

Τι ομάδα είσαι και ποιος είναι ο αγαπημένος σου παίκτης; Είμαι ΑΕΚ, κυρίως λόγω της ιστορίας και της ταυτότητας που κουβαλάει αυτή η ομάδα. Για μένα η ΑΕΚ δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο. Έχει πίσω της προσφυγιά, μνήμη, πάθος και ανθρώπους που την κράτησαν ζωντανή σε δύσκολες εποχές. Αγαπημένος μου παίκτης είναι ο Πέτρος Μάνταλος, γιατί εκτιμώ πολύ την πίστη και την αφοσίωση που έδειξε όλα αυτά τα χρόνια στην ομάδα. Πέρασε καλές και δύσκολες στιγμές, δέχτηκε κριτική, αλλά έμεινε εκεί, πάλεψε και υπηρέτησε την ΑΕΚ με συνέπεια. Αυτό για μένα δείχνει χαρακτήρα. Θεωρώ ότι ο αθλητισμός πρέπει να ενώνει, να δημιουργεί πάθος και όμορφα συναισθήματα, όχι ένταση και τοξικότητα. Μπορείς να στηρίζεις δυνατά την ομάδα σου, να χαίρεσαι, να στενοχωριέσαι και να το ζεις, χωρίς όμως να χάνεις τον σεβασμό σου προς τους άλλους.

Η συμβουλή που κρατά μέχρι σήμερα

Ποια συμβουλή σε σημάδεψε και την κρατάς μέχρι και σήμερα; Μια συμβουλή που με έχει σημαδέψει και την κρατάω μέχρι σήμερα είναι να μη μικραίνω τον εαυτό μου, για να χωρέσω στις προσδοκίες των άλλων. Πολλές φορές, ειδικά όταν είσαι νέα, προσπαθείς να αρέσεις, να μην ενοχλείς, να αποδείξεις την αξία σου ή να προσαρμοστείς σε αυτό που περιμένουν οι γύρω σου. Με τον καιρό όμως κατάλαβα ότι η πραγματική δύναμη είναι να μένεις πιστή στον εαυτό σου, ακόμα κι όταν δεν σε καταλαβαίνουν όλοι. Να εξελίσσεσαι, να δουλεύεις με σεβασμό και ταπεινότητα, αλλά να μην αφήνεις κανέναν να σου δημιουργεί αμφιβολίες για το ποια είσαι και τι μπορείς να καταφέρεις. Αυτή τη συμβουλή την κρατάω πολύ έντονα, γιατί πιστεύω πως πολλοί άνθρωποι χάνουμε στιγμές, ευκαιρίες ή ακόμα και κομμάτια του εαυτού μας προσπαθώντας να γίνουμε αποδεκτοί. Στο τέλος, αξίζει περισσότερο να είσαι αληθινός παρά απλώς αρεστός.

*Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret των Παραπολιτικών