ΕΟΔΥ: Αναλυτική καταγραφή για τα δαγκώματα σκύλων στην Ελλάδα

Ο ΕΟΔΥ έκανε την πρώτη αναλυτική καταγραφή δαγκωμάτων από σκύλους που έχει γίνει στην Ελλάδα. Αναφέρεται στο έτος 2023, με τον εθνικό οργανισμό δημόσιας υγείας να αναφέρει πως συνολικά καταγράφηκαν 2.820 περιστατικά. Ο Οργανισμός, μάλιστα, τόνισε ότι ο μήνας με τις περισσότερες επιθέσεις είναι ο Απρίλιος, ενώ ο μήνας με τις λιγότερες, είναι ο Οκτώβριος. Αυτό, πιθανότατα, αναδείχνει και την επιρροή που ασκούν οι εποχές, δηλαδή η άνοιξη και το φθινόπωρο. Σύμφωνα με την έρευνα, τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα επιτίθενται σχεδόν με την ίδια συχνότητα, ωστόσο τα δεύτερα τραυματζουν ενήλικους και τα πρώτα ανήλικους. Και σε αυτήν την περίπτωση, βέβαια, η εξήγηση είναι ότι δύσκολα θα βρεθεί ανήλικο μόνο του στο έλεος αδέσποτων σκύλων. Στο 9% των περιπτώσεων ήταν βαρείς οι τραυματισμοί. 

Διαβάστε: Άργος: Χειρουργήθηκε στο κεφάλι η 17χρονη που δέχτηκε επίθεση από αδέσποτα σκυλιά – Ποια η κατάσταση της υγείας της

Τα περιστατικά που οδήγησαν σε νοσοκομεία ήταν 19 ανά ίδρυμα, ωστόσο αναφέρθηκε ότι μόνο το 47% των νοσοκομείων και το 36% της πρωτοβάθμιας περίθαλψης έλαβαν μέρος στην έρευνα. 

ΕΟΔΥ: Η ενημέρωση για τα δαγκώματα σκύλων

Η συνύπαρξη ανθρώπου και σκύλου αποτελεί μία μοναδική σχέση πίστης, συντροφιάς, φύλαξης. Οι σκύλοι μας προσφέρουν συντροφιά, ασφάλεια και αγάπη, και από πολλούς θεωρούνται μέλη της οικογένειας. Ωστόσο, όπως κάθε σχέση, έτσι κι αυτή κρύβει προκλήσεις που αφορούν την υγεία και την ασφάλειά μας.

Ο ΕΟΔΥ πρόσφατα πραγματοποίησε μελέτη για τα περιστατικά δαγκώματος από σκύλο στην Ελλάδα. Το 2023 σημειώθηκαν συνολικά 2.820 περιστατικά που αναζήτησαν ιατρική φροντίδα σε δημόσια νοσοκομεία και δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, μετά από δάγκωμα σκύλου, αντιστοιχώντας σε 26,9 περιστατικά ανά 100.000 κατοίκους. Η συχνότητα των περιστατικών ανά γεωγραφική περιφέρεια της χώρας κυμάνθηκε από 3 έως 73 περιστατικά ανά 100.000 κατοίκους για το έτος της μελέτης. Τα πιο πολλά περιστατικά συνέβησαν τον Απρίλιο και περιόδους καλοκαιρίας, ενώ τα λιγότερα τον Οκτώβριο. Στο 63% των περιστατικών καταγράφηκε ένα μόνο δάγκωμα, ενώ το 51% των τραυμάτων εντοπίστηκε στα κάτω άκρα. Αιμορραγία παρατηρήθηκε στο 75% των περιστατικών ενώ στα υπόλοιπα δεν σημειώθηκε εκροή αίματος. Η ηλικιακή ομάδα 60–69 ετών εμφάνισε τη μεγαλύτερη συχνότητα δαγκωμάτων (29/100.000), ενώ τα παιδιά 1–9 ετών τη χαμηλότερη (11/100.000). Τα παιδιά 1-9 ετών ωστόσο εμφάνιζαν συχνότερα τραύματα στην κεφαλή και τον τράχηλο που συνηθέστερα προκαλούνταν από δεσποζόμενους σκύλους. Τα συμβάντα που οφείλονταν σε αδέσποτους και δεσποζόμενους σκύλους είχαν σχεδόν την ίδια συχνότητα (1,04:1) όμως οι αδέσποτοι σκύλοι προκαλούσαν πιο συχνά τραύματα σε ενήλικες ενώ οι δεσποζόμενοι σκύλοι πιο συχνά εμπλέκονταν σε περιστατικά με παιδιά (1-9 ετών).

Στην πλειονότητά τους οι ασθενείς εμφάνισαν ήπια κλινική εικόνα, φέροντας επιπόλαια τραύματα, όμως σε ορισμένες περιπτώσεις οι τραυματισμοί ήταν βαρύτεροι (9%). Ορισμένοι ασθενείς χρειάστηκε να παραμείνουν στο νοσοκομείο για νοσηλεία (5%). Τα νοσοκομεία που συμμετείχαν στην έρευνα αντιμετώπισαν κατά μέσο όρο 19 περιστατικά ετησίως (1 έως 123 περιστατικά ανά νοσοκομείο), ενώ οι μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας 14 περιστατικά (1 έως 116 ανά μονάδα). Τα περιστατικά ωστόσο στη χώρα μπορεί να είναι σημαντικά περισσότερα από όσα καταγράφηκαν, αν ληφθεί υπόψη ότι μόνο το 47% των νοσοκομείων και το 36% της πρωτοβάθμιας περίθαλψης έστειλε δεδομένα για τη μελέτη, όπως επίσης ότι δεν συμπεριλήφθηκαν περιστατικά που κατέφυγαν σε ιδιωτικές δομές υγείας.

ΕΟΔΥ: «Σημαντικό, αλλά υποτιμημένο ζήτημα δημόσιας υγείας»

Η μελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη συστηματική καταγραφή δαγκωμάτων από σκύλους στην Ελλάδα. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι αυτού του είδους οι τραυματισμοί αποτελούν σημαντικό αλλά υποτιμημένο ζήτημα δημόσιας υγείας. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και μια υπενθύμιση για τη σημασία της πρόληψης και της υπευθυνότητας. Η εκπαίδευση των γονέων και των παιδιών για το πώς να προσεγγίζουν και να διαχειρίζονται έναν σκύλο, η αποτροπή εγκατάλειψης ζώων και η συνεπής εφαρμογή των προγραμμάτων στείρωσης και υιοθεσίας είναι μέτρα που προστατεύουν τόσο εμάς όσο και τους ίδιους τους σκύλους.

Με σωστή πληροφόρηση και υπεύθυνη στάση, μπορούμε να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε την πολύτιμη συντροφιά των σκύλων, μειώνοντας τους κινδύνους και ενισχύοντας τη σχέση ανθρώπου-ζώου.