Η Νότια Αφρική τιμά την 50ή επέτειο του κινήματος των νέων κατά του απαρτχάιντ

Η Νότια Αφρική τιμά τα 50 χρόνια από την εξέγερση του Σοβέτο , όταν πάνω από 200 νέοι που διαμαρτύρονταν κατά του εκπαιδευτικού συστήματος του απαρτχάιντ πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν από την αστυνομία.

Τα γεγονότα της 16ης Ιουνίου 1976 — που πλέον εορτάζεται ετησίως ως Ημέρα Νεολαίας — θεωρούνται σημείο καμπής στον αγώνα για την απελευθέρωση της Νότιας Αφρικής ενάντια στην κυριαρχία της λευκής μειονότητας.

Πυροδότησαν περισσότερες διαδηλώσεις σε διάφορα μέρη της χώρας, τροφοδότησαν περισσότερη αντίσταση ενάντια στο σύστημα του απαρτχάιντ και έστρεψαν τη διεθνή προσοχή στη φυλετική καταπίεση που αντιμετωπίζουν οι μαύροι στη Νότια Αφρική.

Πενήντα χρόνια μετά την εξέγερση, ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες για την κατάσταση των νέων στη χώρα.

Επιζώντες των διαμαρτυριών, ειδικοί και νέοι Νοτιοαφρικανοί θρηνούν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι νέοι της χώρας, όπως η ανισότητα, η υψηλή ανεργία, η φτώχεια και τα κοινωνικά προβλήματα όπως η κατάχρηση ναρκωτικών και αλκοόλ.

Το Σοβέτο, μία από τις παλαιότερες κωμοπόλεις της Νότιας Αφρικής, φέρει σύμβολα της ιστορικής ημέρας, τα οποία επισκέπτονται συχνά ντόπιοι και διεθνείς τουρίστες.

Σε αυτά περιλαμβάνεται ένα μνημείο που πήρε το όνομά του από τον Έκτορ Πίτερσον, το 13χρονο αγόρι του οποίου το άψυχο σώμα εθεάθη να μεταφέρεται από έναν άλλο μαθητή σε μια εμβληματική φωτογραφία που συμβόλιζε την εξέγερση του 1976.

Τοιχογραφίες και διαφημιστικές πινακίδες που απεικονίζουν διαμαρτυρόμενους φοιτητές βρίσκονται σε όλη την περιοχή, η οποία φιλοξενεί επίσης το Μνημείο της 16ης Ιουνίου.

Αλλά για όσους επέζησαν από τις διαμαρτυρίες, τα σύμβολα αποτελούν μια οδυνηρή υπενθύμιση της ημέρας που άλλαξε τη ζωή τους για πάντα.

Ο Σεθ Μαζιμπούκο, ένας επιζών, θυμάται έντονα πώς οι φοιτητές αντεπιτέθηκαν στην αστυνομία, η οποία χρησιμοποιούσε δακρυγόνα για να προσπαθήσει να διαλύσει τους ανυπάκουους διαδηλωτές.

«Δυσκολεύτηκαν με τα δακρυγόνα επειδή όταν τα πετούσαν προς το μέρος μας, ο άνεμος τα έσπρωχνε πίσω σε αυτούς, οπότε τους επηρέαζε κι αυτούς», είπε η Μαζιμπούκο. «Στη συνέχεια άρχισαν να στέλνουν αστυνομικά σκυλιά σε εμάς, χρησιμοποιήσαμε πέτρες για να τα κυνηγήσουμε πίσω σε αυτούς».

Ο Μαζιμπούκο κρατήθηκε για 18 μήνες μετά τη σύλληψή του και αργότερα φυλακίστηκε στο νησί Ρόμπεν, όπου εξέτισε ποινή φυλάκισης επτά ετών μαζί με άλλους πολιτικούς κρατούμενους.

Πενήντα χρόνια μετά την εξέγερση, η Νότια Αφρική έχει υποστεί σημαντικές αλλαγές, αλλά η ανισότητα, η ανεργία και η φτώχεια είναι από τις πιο πιεστικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η «γεννημένη ελεύθερη» γενιά της — εκείνες που γεννήθηκαν μετά το τέλος του απαρτχάιντ το 1994.

«Θα έλεγα ότι τα ζητήματα της φτώχειας και του εγκλήματος είναι τα πιο πιεστικά», δήλωσε η Σίμα Πότο, μια 19χρονη που επισκέπτεται το Μνημείο της 16ης Ιουνίου. «Είναι η φτώχεια που οδηγεί πολλούς από αυτούς στο έγκλημα».

Ο Ζόλα Μγκούλι, ένας 29χρονος που εργάζεται με τη Συμμαχία για την Πολιτική κατά του Αλκοόλ στη Νότια Αφρική, μια οργάνωση που αγωνίζεται κατά του αλκοόλ και της κατάχρησης ουσιών, δήλωσε ότι είναι ευγνώμων που ανήκει σε μια γενιά που έχει μεγαλώσει στην ελευθερία, ακόμη και όταν εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις. «Τα πράγματα δεν πάνε τόσο καλά όσο ήλπιζαν οι προπάτορές μας, υπάρχει ακόμα ρατσισμός, αλκοολισμός και άλλα πράγματα με τα οποία παλεύουμε», είπε. «Αλλά αν εμείς, οι νέοι, ξεσηκωθούμε, μπορούμε να τα πάμε καλύτερα».

Η ιστορικός Noor Nieftagodien δήλωσε ότι το φοιτητικό κίνημα διαμαρτυρίας του 1976 ήταν μια τραυματική και μεταμορφωτική στιγμή που αναμόρφωσε τον αγώνα κατά του απαρτχάιντ, τοποθετώντας τους νέους στην πρώτη γραμμή της πολιτικής απελευθέρωσης.

«Αυτή ήταν μια γενιά που ήταν νέα, χαρισματική και μαύρη», είπε. «Ήθελαν εκπαίδευση».

«Η ιδέα της μαύρης δύναμης βρήκε απήχηση σε αυτή τη νέα γενιά νέων», είπε ο Nieftagodien. «Η μαύρη συνείδηση ​​ήταν κάπως ηλεκτριστική. Ενέπνευσε φοιτητές πανεπιστημίου και στη συνέχεια, όλο και περισσότερο, μαθητές λυκείου».

Είπε ότι από τότε που η 16η Ιουνίου ανακηρύχθηκε αργία μετά το τέλος του απαρτχάιντ, η σημασία του γεγονότος έχει μειωθεί, επισκιασμένη από εορταστικές εκδηλώσεις που, κατά την άποψή του, υποβαθμίζουν το πολιτικό του νόημα.

«Έχει χάσει το νόημά του», είπε. «Αυτό που συνέβη είναι ότι η ημέρα αυτή σηματοδοτήθηκε με συναυλίες κ.λπ. Είμαι υπέρμαχος των συναυλιών. Αλλά, στην πραγματικότητα, με αυτόν τον τρόπο, το είδος των εορτασμών που έχουν οργανωθεί έχει απομακρυνθεί από την πολιτική, από μια κριτική κατανόηση του τι συνέβη».

Μετάφραση: Μικαέλα Λαμπρινίδου

Πηγή: AP,mediafax.ro