Η ΠΟΜΙΔΑ για την έκπτωση φόρου για δαπάνες ενεργειακής, λειτουργικής και αισθητικής αναβάθμισης κτηρίων

Με αφορμή τη δημοσίευση στο ΦΕΚ της νέας Κοινής Υπουργικής Απόφασης που παρατείνει έως 31.12.2026 την έκπτωση φόρου για δαπάνες ενεργειακής, λειτουργικής και αισθητικής αναβάθμισης κτηρίων, η ΠΟΜΙΔΑ επαναφέρει το πάγιο αίτημά της για εξορθολογισμό των σχετικών ρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, ζητά την εξίσωση της αναλογίας μεταξύ δαπανών εργασίας και υλικών στο 50%-50%, προκειμένου να καταστεί πραγματικά λειτουργικό το μέτρο για τους ιδιοκτήτες και να ενισχυθούν ολοκληρωμένες παρεμβάσεις ανακαίνισης. Παράλληλα, επισημαίνει τους περιορισμούς και τις αλλαγές που ισχύουν από το 2025, ιδίως ως προς τις επιλέξιμες δαπάνες θέρμανσης.

Ειδικότερα η ΠΟΜΙΔΑ, σε σημερινή της ανακοίνωση, αναφέρει ότι σύμφωνα με την ΚΥΑ, τροποποιούνται και καθορίζονται οι όροι της επέκτασης μέχρι και την 31.12.2026, της έκπτωσης φόρου για δαπάνες ενεργειακής, λειτουργικής και αισθητικής αναβάθμιση κτηρίων εφόσον η πληρωμή έχει γίνει με ηλεκτρονικά μέσα και η παροχή των σχετικών υπηρεσιών πραγματοποιείται από επιχειρήσεις οι οποίες έχουν τη φορολογική κατοικία τους ή διατηρούν μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα. Αυτό ισχύει εφόσον οι δαπάνες αυτές δεν έχουν ήδη ενταχθεί ή δεν εντάσσονται σε πρόγραμμα αναβάθμισης κτηρίων ή άλλα προγράμματα ή δράσεις επιχορήγησης και αναγνωρίζονται για τη μείωση του φόρου.

Όπως αναφέρει η ΠΟΜΙΔΑ, οι δαπάνες αυτές μειώνουν, ισόποσα κατανεμημένες σε περίοδο πέντε ετών, τον φόρο εισοδήματος των φυσικών προσώπων, μέχρι του αναλογούντος για κάθε φορολογικό έτος φόρου, με ανώτατο συνολικά όριο δαπάνης τις 16.000 ευρώ.

Το ποσό των δαπανών για αγορά αγαθών που λαμβάνεται υπόψη για τη μείωση του φόρου, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο δεν υπερβαίνει το ένα τρίτο του ποσού των δαπανών για τη λήψη υπηρεσιών που λαμβάνεται υπόψη για τη μείωση του φόρου, δηλαδή δεν μπορεί να υπερβαίνει το 25% του συνολικού ποσού του τιμολογίου.

Προϋπόθεση για τη μείωση του φόρου από το ποσό των δαπανών, αποτελεί η απόδειξή τους με νόμιμα παραστατικά και η εξόφλησή τους με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής ή μέσω παρόχου υπηρεσιών πληρωμών.

Η ρύθμιση ευνοεί, εκτιμά η ΠΟΜΙΔΑ, όσους βαρύνονται με ετήσιο ποσό φόρου εισοδήματος ο οποίος να ισούται ή να υπερβαίνει το ποσό της ετήσιας επιστροφής φόρου. Εάν το ποσό της μείωσης υπερβαίνει τον αναλογούντα φόρο για το συγκεκριμένο έτος, η διαφορά δεν επιστρέφεται, δεν συμψηφίζεται με άλλες φορολογικές υποχρεώσεις, δεν μεταφέρεται σε επόμενα έτη και δεν μπορεί να μεταφερθεί στον σύζυγο ή στο μέρος συμφώνου συμβίωσης.

Σε περίπτωση συνιδιοκτησίας, το ανώτατο συνολικό όριο δαπάνης και η μείωση του φόρου εισοδήματος περιορίζονται με βάση το ποσοστό πλήρους κυριότητας του φυσικού προσώπου που πραγματοποίησε τη δαπάνη ενώ σε περίπτωση που το φυσικό πρόσωπο που πραγματοποίησε τη δαπάνη έχει δικαίωμα επικαρπίας ή ψιλής κυριότητας στο κτήριο, το ανώτατο συνολικό όριο δαπάνης και η μείωση του φόρου εισοδήματος περιορίζονται ανάλογα με την αξία του δικαιώματος επί της συνολικής αξίας του ακινήτου.

Επισημάνσεις από την ΠΟΜΙΔΑ

1. Σημειώνουμε ότι μετά από συνεχή αιτήματά μας, είχε προηγηθεί πέρυσι σημαντική αύξηση του ποσοστού έκπτωσης για δαπάνες αναβάθμισης κτηρίων αλλά και επέκταση του μέτρου όχι μόνον στις δαπάνες για τη λήψη υπηρεσιών (π.χ. υδραυλικών, ηλεκτρολόγων κ.λπ.), αλλά και στις δαπάνες αγοράς αγαθών (ήτοι υλικών, ανταλλακτικών κ.λπ.), μέχρι του ποσοστού 25% επί του συνόλου. Το αίτημά μας εδώ ήταν και παραμένει η αναλογία μεταξύ δαπανών εργασίας και υλικών να οριστεί στο 50%-50%.

2. Η ρύθμιση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ιδιοκτήτες και διαχειριστές κτηρίων για την ανακαίνιση των ανελκυστήρων τους με τους ανωτέρω περιορισμούς, και με την προϋπόθεση ότι ο φόρος εισοδήματος των φυσικών προσώπων που τους βεβαιώνεται ετησίως είναι τόσο υψηλός ώστε να παρουσιάζει γι΄αυτούς οικονομικό ενδιαφέρον.

3. Τέλος η σημαντική διαφορά από τα ισχύσαντα κατά το 2024 είναι ότι από 1.1.2025 δεν είναι πλέον επιλέξιμες οι δαπάνες για συστήματα θέρμανσης με χρήση πετρελαίου και φυσικού αερίου, κάτι που ήταν γνωστό από την ήδη ισχύουσα εθνική και κοινοτική νομοθεσία περιορισμού της χρήσης ορυκτών καυσίμων, μέσω της μη επιδότησής τους.