Η ταινία του Κόπολα με την Κάθλιν Τέρνερ και το παρασκήνιο που δίχασε το σετ

Η «Πέγκυ Σου Παντρεύτηκε» προβάλλεται απόψε στις 22.00 στην ΕΡΤ1 και παραμένει μία από τις πιο τρυφερές ταινίες για τη νοσταλγία, τις δεύτερες ευκαιρίες και όλα όσα θα θέλαμε να αλλάξουμε αν μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο. Η ταινία του Φράνσις Φορντ Κόπολα μπορεί να πατά πάνω στην ιδέα του ταξιδιού στο παρελθόν, όμως δεν λειτουργεί σαν καθαρή επιστημονική φαντασία. Στο κέντρο της βρίσκεται η Πέγκυ Σου, μια γυναίκα που επιστρέφει στα νεανικά της χρόνια και έρχεται αντιμέτωπη με τις επιλογές, τους έρωτες, τα λάθη και τις εκκρεμότητες της ζωής της.

“Η Πέγκυ Σου Παντρεύτηκε”: Η ταινία που άλλαξε χέρια πριν φτάσει στον Κόπολα

Η «Πέγκυ Σου Παντρεύτηκε» δεν είχε σχεδιαστεί εξαρχής για τον Φράνσις Φορντ Κόπολα. Πριν αναλάβει εκείνος τη σκηνοθεσία, με το project είχαν συνδεθεί ονόματα όπως ο Τζόναθαν Ντέμι και η Πένι Μάρσαλ. Αλλαγή υπήρξε και στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αρχικά είχε επιλεγεί η Ντέμπρα Γουίνγκερ για την Πέγκυ Σου, όμως ένας τραυματισμός στην πλάτη μετά από ατύχημα με ποδήλατο την ανάγκασε να αποχωρήσει. Έτσι, ο ρόλος πέρασε στην Κάθλιν Τέρνερ, η οποία τελικά συνέδεσε την ερμηνεία της με μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της καριέρας της.

Ο Νίκολας Κέιτζ και η ερμηνεία που δίχασε το σετ

Πίσω από τις κάμερες, η ταινία είχε το δικό της παρασκήνιο. Ο Νίκολας Κέιτζ, ανιψιός του Κόπολα, δεν ήθελε αρχικά να συμμετάσχει και δέχτηκε τον ρόλο μόνο με τον όρο να δοκιμάσει μια ακραία ερμηνευτική προσέγγιση. Φόρεσε ψεύτικα δόντια και χρησιμοποίησε μια έντονα ρινική, ιδιαίτερη φωνή, εμπνευσμένη από τον Pokey του «The Gumby Show». Η επιλογή αυτή δεν άρεσε στην παραγωγή και στους χρηματοδότες, ενώ ο Κόπολα έφτασε κοντά στο να τον απολύσει, πριν τελικά πειστεί να τον εμπιστευτεί. Η Κάθλιν Τέρνερ, από την πλευρά της, εκνευρίστηκε με τη συγκεκριμένη προσέγγιση του συμπρωταγωνιστή της, γεγονός που δημιούργησε ψυχρότητα ανάμεσά τους κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

Η ταινία είχε και οικογενειακή διάσταση για τον Κόπολα, καθώς έδωσε έναν μικρό ρόλο στη 14χρονη τότε κόρη του, Σοφία Κόπολα, η οποία υποδύθηκε τη μικρή αδελφή της Πέγκυ Σου. Στο αρχικό σενάριο, πάντως, η ηρωίδα αξιοποιούσε πολύ περισσότερο τις γνώσεις της από το μέλλον. Προσπαθούσε να εφεύρει το καλσόν, παρότρυνε ανθρώπους να επενδύσουν στη Xerox και επιχειρούσε να αποτρέψει το ατύχημα μιας φίλης της. Αυτά τα στοιχεία τελικά δεν πήραν κεντρική θέση στην τελική μορφή της ταινίας.

Τα M&Ms, ο Κρόνος και οι λεπτομέρειες που έμειναν

Από τις πιο έξυπνες λεπτομέρειες της ταινίας είναι η σκηνή του 1960, όπου η Πέγκυ Σου προειδοποιεί την αδελφή της να μην τρώει τα κόκκινα M&Ms. Το αστείο αποκτά νόημα για όσους γνωρίζουν ότι τα κόκκινα M&Ms αποσύρθηκαν το 1976 λόγω ανησυχιών για χρωστικές ουσίες και επέστρεψαν το 1986, δηλαδή τη χρονιά που κυκλοφόρησε η ταινία. Υπάρχει όμως και ένα χαρακτηριστικό κινηματογραφικό λάθος. Σε σκηνή τάξης με τον Ρίτσαρντ, περίπου στο 40ό λεπτό, φαίνεται στον πίνακα μια λεπτομερής απεικόνιση του Κρόνου και των φεγγαριών του. Η εικόνα βασίζεται σε φωτογραφίες διαστημικών αποστολών της δεκαετίας του ’80, άρα δεν θα μπορούσε να υπάρχει με αυτόν τον τρόπο στο 1960.

Η επιτυχία και η υποψηφιότητα για Όσκαρ

Η «Πέγκυ Σου Παντρεύτηκε» εξελίχθηκε σε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, με τα έσοδά της να ξεπερνούν τα 41 εκατομμύρια δολάρια. Παράλληλα, χάρισε στην Κάθλιν Τέρνερ τη μοναδική υποψηφιότητα για Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου στην καριέρα της. Ο Ρότζερ Ίμπερτ είχε αποθεώσει την ταινία, δίνοντάς της βαθμολογία 4/4 και παρομοιάζοντάς τη με τις κλασικές ανθρωποκεντρικές κωμωδίες του Φρανκ Κάπρα. Έγραψε, μάλιστα, ότι προσφέρει τη μία συγκινητική στιγμή μετά την άλλη, σαν να «επισκέπτεσαι ένα νεκροταφείο όπου όλοι οι άνθρωποι είναι ακόμα ζωντανοί».

Αν και κυκλοφόρησε σε μια εποχή όπου το «Back to the Future» είχε ήδη κάνει τεράστια αίσθηση με τη δική του επιστροφή στα ’60s, η «Πέγκυ Σου Παντρεύτηκε» διάλεξε διαφορετικό δρόμο. Δεν ενδιαφέρθηκε τόσο για τους κανόνες του χρόνου, όσο για το συναίσθημα που κρύβεται πίσω από την ερώτηση «τι θα έκανα αλλιώς;», γι’ αυτό και η ταινία έμεινε ως μια μελαγχολική, γλυκόπικρη ιστορία για τη μέση ηλικία, τη νοσταλγία και τη δεύτερη ματιά στη ζωή που κάποτε θεωρούσαμε δεδομένη.