Η θεωρία της ΕΛΑΣ για τη “γέφυρα” ανάμεσα στον αντιεξουσιαστικό χώρο και το κοινό έγκλημα

Το µοτίβο του τρόπου σκέψης των αξιωµατικών της ΕΛ.ΑΣ. που ερευνούν διαχρονικά τον αντιεξουσιαστικό χώρο διαφαίνεται ανάµεσα στις γραµµές του διαβιβαστικού για την υπόθεση του εµπρησµού της Marfin, τον Μάιο του 2010. Ενα µοτίβο που κάνει ολοένα και περισσότερο την εµφάνισή του τόσο στα σχετικά δικόγραφα όσο και στις συζητήσεις στους διαδρόµους των Λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κατεχάκη.

Διαβάστε: Marfin: Το ειδικό λογισμικό για το “ματσάρισμα” των φωτογραφιών των συλληφθέντων – Πώς η ΕΛΑΣ συνέδεσε τους υπόπτους με τα επεισόδια και τα στάδια της εγκληματολογικής ταυτοποίησης

Marfin: Οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση του φονικού εμπρησμού

Οι πιθανές σχέσεις των λεγόµενων ποινικών µε πρόσωπα που κινούνται είτε στον αντιεξουσιαστικό είτε στον αναρχικό χώρο έχουν καταγραφεί σε ουκ ολίγες περιπτώσεις, ιδίως από το 2010 και µετά, καθώς έχει παρατηρηθεί το φαινόµενο της σύναψης φιλίας µεταξύ των δύο «τάξεων» σε διάφορα σωφρονιστικά καταστήµατα της χώρας. Και σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, το µοτίβο επανεµφανίζεται και έχει ενδιαφέρον πως στον µεγάλο «χάρτη» των διαπροσωπικών σχέσεων χαράζονται γραµµές επαφών µε ανθρώπους που έχουν συνδεθεί στο παρελθόν µε «θρύλους» του εγκλήµατος, όπως ο Βασίλης Παλαιοκώστας.

Ενα από αυτά τα πρόσωπα, που διαφαίνεται να έχει προσωπικές σχέσεις (φιλικές ή γνωριµίας) µε κάποιους από τους εµπλεκοµένους στην υπόθεση της Marfin, είναι ο διάσηµος Πολύκαρπος Γεωργιάδης. Παλαιότερα συγκατηγορούµενος του Βασίλη Παλαιοκώστα, βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όταν εσφαλµένα ενηµερώθηκε πως αποτελεί πρόσωπο ενδιαφέροντος για την υπόθεση της Marfin. Με µια «πύρινη» ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, ο πρώην ποινικός, ο οποίος εξελίχθηκε σε βαθιά πολιτικοποιηµένο αναλυτή, µε συγγραφικό έργο, κατακεραύνωσε την ΕΛ.ΑΣ. σχολιάζοντας σκωπτικά την αξία του περιλάλητου e–mail που φέρεται να εµπεριέχει το όνοµά του µεταξύ των εµπλεκοµένων στην υπόθεση της Marfin. Ειρήσθω εν παρόδω, η δική του εµπλοκή στην υπόθεση, σύµφωνα µε την ΕΛ.ΑΣ., εντοπίζεται µονάχα από το φωτογραφικό υλικό που βρέθηκε σε ψηφιακά µέσα σε αποθήκη που ο ίδιος φέρεται να ενοικίαζε στο Κουκάκι. Μέσα εκεί βρέθηκε και η περίφηµη φωτογραφία από τις διακοπές του 2009, που βοήθησε στη µερική ταυτοποίηση των δύο 42χρονων (ήδη προσωρινά κρατούµενων) και της 46χρονης.

Ακόµα ένα πρόσωπο που συνδέεται και µε τους δύο «κόσµους» είναι ένας 43χρονος πια, φερόµενος ως συνεργός του περιβόητου αναρχικού και χαρακτηρισµένου τροµοκράτη Νίκου Μαζιώτη. Πρόκειται για πρόσωπο του οποίου το όνοµα φέρεται να εµπεριέχεται στο διάσηµο πια e–mail που αφορά τη Marfi n. Όπως ο ίδιος ανέφερε σε εξίσου «πύρινη» επιστολή του, η οποία και µοιράστηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου των συνηγόρων των εµπλεκοµένων, βρίσκεται στο στόχαστρο (σ.σ.: πάντως, δεν του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες) για πολιτικούς λόγους και έκανε λόγο για σκευωρία. Υποστήριξε, δε, ότι οι Αρχές επιχειρούν να συνδέσουν πρόσωπα µεταξύ τους µέσω σχέσεων ή ακόµα και µε τη χρήση Τεχνητής Νοηµοσύνης, εκφράζοντας τον φόβο ότι λογισµικά αναγνώρισης προσώπων µπορούν να χρησιµοποιηθούν για να δηµιουργηθούν ψευδείς συσχετίσεις.

Σύµφωνα, πάντως, µε τα όσα διατείνεται η ΕΛ.ΑΣ. και έχει διαβιβάσει στη ∆ικαιοσύνη, ο 43χρονος είχε επί µακρόν φιλική σχέση µε την περιβόητη 46χρονη, ενώ είχε πραγµατοποιήσει κοινό ταξίδι µε έναν από τους 42χρονους λίγους µήνες µετά την τραγωδία της Marfin. Ο εν λόγω άνδρας έχει καταδικαστεί και έχει εκτίσει ποινή για τη συµµετοχή του στον «Επαναστατικό Αγώνα» του Νίκου Μαζιώτη, ο οποίος µε τη σειρά του έχει επίσης συνδεθεί µε ληστρικές επιθέσεις στο πλευρό του Βασίλη Παλαιοκώστα.

Η «γέννηση» του μοτίβου  

Όλα τα παραπάνω, πάντως, έρχονται να επιβεβαιώσουν πως πρόσωπα και στοιχεία από τους δύο «κόσµους», αυτούς των ποινικών και των ευρύτερα ακροαριστερών, συνδέονται ολοένα και τολµηρότερα πλέον από τους αστυνοµικούς που καταπιάνονται µε το αντικείµενο. Πρόκειται για µια πρακτική που σαφώς εδράζεται στην αστυνοµική έρευνα, αλλά φέρει και ένα ιδιαίτερο φορτίο, ιδίως µετά την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, το 2010. Σε εκείνη τη βοµβιστική επίθεση είχε βρει τραγικό θάνατο ο αστυνοµικός υποδιευθυντής Γιώργος Βασιλάκης, µε τις Αρχές να ανακοινώνουν πως εντόπισαν στοιχεία που συνδέουν µε κάποιον τρόπο την επίθεση µε τον Βασίλη Παλαιοκώστα.

∆ιαρροές εκείνης της εποχής υπογράµµιζαν πως πίσω από την επίθεση δεν αποκλείεται να κρύβονται και αντιεξουσιαστές, εδραιώνοντας τη «γέφυρα» µεταξύ των δύο «κόσµων». Έκτοτε αυτό το µοτίβο παραµένει πάντοτε στην «παρεγκεφαλίδα» των ιθυνόντων τέτοιων αστυνοµικών ερευνών και, βεβαίως, κάνει την εµφάνισή του και στην υπόθεση της Marfin.

Είναι εντυπωσιακό πως αντίστοιχες συνδέσεις έχουν γίνει και σε µεταγενέστερες δικογραφίες που αφορούν το σκληρό οργανωµένο έγκληµα, µε χαρακτηριστικότερη τη σχέση αντιεξουσιαστή µε τον δολοφονηµένο Βασίλη, «Ράµπο», Ρουµπέτη, µια σχέση που ο πρώτος φέρεται να πλήρωσε ακριβά, καθώς µπήκε στο στόχαστρο στελεχών της ρωσόφωνης µαφίας στην Ελλάδα. Επίσηµη εξήγηση για αυτή τη «µεσοτοιχία» δεν υφίσταται. Κάποιοι µιλούν για ανταλλαγή… τεχνογνωσίας, άλλοι για απλές φιλικές σχέσεις που συνάπτονται σε κοινή έκτιση. Η ουσία είναι πως πλέον έχει βρεθεί πεπατηµένη. Το αν αυτή επιβεβαιωθεί ως δόκιµη θα φανεί στο µέλλον.

Δημοσιεύτηκε στα Παραπολιτικά