Μ. Τραυλού: Παγίδα για τη ναυτιλία οι ανέφικτοι στόχοι της Ευρώπης

Σε μια σκληρή αλλά ρεαλιστική αποτίμηση των διεθνών διαπραγματεύσεων για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας προχώρησε η Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών (ΕΕΕ), κα. Μελίνα Τραυλού, στην καθιερωμένη Συνέντευξη Τύπου, με αφορμή την ολοκλήρωση της μεγάλης ναυτιλιακής έκθεσης των Ποσειδωνίων 2026.

Ρεπορτάζ Ρεγγίνα Σαβούρδου

Αποκαλύπτοντας το παρασκήνιο γύρω από το προτεινόμενο IMO Net-Zero Framework (NZF), η κ. Τραυλού εξήγησε γιατί ο κανονισμός κινείται σε λάθος κατεύθυνση, ενώ άσκησε δριμεία κριτική στην Ευρώπη, τονίζοντας ότι η βιομηχανία παρασύρθηκε σε «ανέφικτους» στόχους. Παράλληλα, έστειλε μήνυμα αισιοδοξίας, επισημαίνοντας τη σύμπλευση της ελληνικής ναυτιλίας με την κυβέρνηση και τη διαφαινόμενη μεταστροφή του κλίματος σε διεθνές επίπεδο.

Η «παγίδα» των ευρωπαϊκών στόχων και ο ρόλος του IMO

Η κ. Τραυλού έκανε μια αναδρομή στην πορεία των διαπραγματεύσεων, υπογραμμίζοντας ότι η επιμονή της Ευρώπης στα δικά της περιφερειακά μέτρα εγκλώβισε τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα, σημειώνοντας: «Νομίζω ότι εμείς που εκπροσωπούμε τη βιομηχανία της ναυτιλίας πέσαμε σε μία παγίδα σε σχέση με την απανθρακοποίηση, παρασυρόμενοι από τους πάρα πολύ φιλόδοξους στόχους της Ευρώπης. Στόχοι οι οποίοι είναι ανέφικτοι. Επειδή λοιπόν η Ευρώπη έβαλε τα δικά της περιφερειακά μέτρα, είπαμε σαν βιομηχανία ότι θέλουμε παγκόσμια μέτρα. Έτσι λοιπόν παρασύρθηκε και ο IMO και πήγε σε αυτό το 20/50 το οποίο νομίζω ότι όποιον και να ρωτήσουμε καταλαβαίνουμε ότι είναι εντελώς ανέφικτο».

Η Πρόεδρος της ΕΕΕ έσπευσε να επαναφέρει στη συζήτηση τα πραγματικά δεδομένα για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του κλάδου, αναφέροντας: «Να τονίσουμε —το λέω συνέχεια— ότι η ναυτιλία είναι υπεύθυνη για το 1,6% των αερίων του θερμοκηπίου».

Η ανατροπή στην MEPC83 και ο «εισπρακτικός» μηχανισμός

Αναφερόμενη στο παρασκήνιο των διεθνών συναντήσεων, η κ. Τραυλού περιέγραψε πώς ανατράπηκαν οι ισορροπίες κατά τη Σύνοδο της Επιτροπής Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος (MEPC83), με την αιφνίδια εισαγωγή ενός πλαισίου που αλλοιώνει τον ρόλο του IMO, μετατρέποντάς τον σε φορολογικό όργανο με ασαφείς σκοπούς:

«Στην MEPC83 ενώ υπήρχε μία πρόταση στο τραπέζι η οποία ήταν γενικά αποδεκτή από τη ναυτιλία, ξαφνικά άλλαξαν τα πάντα και έρχεται μία πρόταση των IMO Net-Zero Framework (NZF), το οποίο καταλάβαμε πολύ γρήγορα ότι είναι ένας κανονισμός σε εντελώς λάθος κατεύθυνση. Και τι θα έκανε αυτός ο κανονισμός; Απλά θα μετέτρεπε τον IMO σε έναν εισπρακτικό οργανισμό, του οποίου τα δισεκατομμύρια που θα μάζευε κανείς δεν είχε καταλάβει που θα πάνε».

Η ίδια μάλιστα αποκάλυψε το περιεχόμενο συζήτησης που είχε με τον Γ. Γραμματέα του ΙΜΟ, κατά τη διάρκεια δείπνου, ο οποίος ανέφερε ότι τα κεφάλαια αυτά «ουσιαστικά θα πάνε ή θα πήγαιναν στο να βοηθήσουν τις φτωχές χώρες της Αφρικής και τα νησιά». Η κ. Τραυλού σχολίασε αιχμηρά: «Δεν έχω καταλάβει γιατί η ναυτιλία πρέπει να το κάνει αυτό».

Ελλάδα και ναυτιλία «χέρι – χέρι»: Γιατί δικαιώνεται η στάση αποχής

Η Πρόεδρος της ΕΕΕ εξήρε τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία κατανόησε άμεσα τη στρατηγική σημασία του κλάδου και βασίστηκε στις τεχνικές αναλύσεις της βιομηχανίας για να αντιταχθεί στον λανθασμένο κανονισμό:

«Ευτυχώς η Ελλάδα, η πολιτεία και η ναυτιλία, είμαστε χέρι-χέρι. Έχουμε μία κυβέρνηση η οποία πραγματικά έχει καταλάβει τη στρατηγική σημασία της ναυτιλίας, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη. Κατάλαβαν λοιπόν μετά από δικές μας αναλύσεις ότι αυτός ο κανονισμός είναι λάθος, έτσι η Ελλάδα τον Οκτώβριο απείχε από την ψηφοφορία όπως και άλλες χώρες».

Υπάρχει αισιοδοξία για τη «χρυσή τομή»;

Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η κ. Μελίνα Τραυλού έστειλε ένα σαφές μήνυμα αισιοδοξίας για την παρούσα φάση των διαπραγματεύσεων, καθώς η ευρωπαϊκή πλευρά φαίνεται πλέον να ανακρούει πρύμναν, αντιλαμβανόμενη το αδιέξοδο:

«Είμαστε τώρα σε μία στιγμή όπου έχουν κατατεθεί και κάποιες άλλες προτάσεις —δύο συγκεκριμένα— και έχει καταλάβει και η Ευρώπη ότι αυτός ο κανονισμός, όπως είναι, δεν είναι σωστός και δεν περνάει. Εδώ βρισκόμαστε σε ένα σημείο, πολύ καλύτερ,ο στο οποίο νομίζω ότι εάν θα βρεθεί μία χρυσή τομή, θα είναι προς όφελος όχι μόνο της ναυτιλίας αλλά και της παγκόσμιας οικονομίας».