Ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς μίλησε ανοιχτά για το τέλος της συνεργασίας του με τον Άρη Betsson, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές των εξελίξεων που οδήγησαν στην αποχώρησή του από τον πάγκο των «κιτρινόμαυρων».
Σε συνέντευξή του σε πολωνικό μέσο, ο έμπειρος τεχνικός αναφέρθηκε στην εντυπωσιακή αύξηση του προϋπολογισμού του συλλόγου, στις συζητήσεις που ξεκίνησαν με τον Βασίλη Σπανούλη κατά τη διάρκεια του Final Four, αλλά και στον καθοριστικό ρόλο που έπαιξαν οι συνθήκες στην τελική απόφαση της διοίκησης.
Παρά την εξέλιξη που τον άφησε εκτός σχεδιασμού, ο ομοσπονδιακός προπονητής της Πολωνίας τόνισε πως δεν διατηρεί καμία πικρία, κάνοντας παράλληλα τον απολογισμό της παρουσίας του στη Θεσσαλονίκη και εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την πορεία της ομάδας σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Αναλυτικά όσα ανέφερε:
Για την λύση της συνεργασίας του με τον Άρη: «Στην Ελλάδα τα πράγματα κινούνται πολύ γρήγορα και η κατάσταση είναι αρκετά έντονη. Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο είχαμε ήδη καταστρώσει το πλάνο για τη νέα σεζόν. Ο προϋπολογισμός μόνο για τους παίκτες υπολογιζόταν στα 3.8 με 4 εκατομμύρια ευρώ. Όσο πλησίαζε το τέλος της χρονιάς και ξεκινούσαν τα playoffs, το κλίμα γύρω από τον σύλλογο άλλαξε και ξαφνικά το μπάτζετ εκτοξεύτηκε στα 8 με 8.5 εκατομμύρια ευρώ».
Κατά τη διάρκεια του Final Four συνέβησαν αρκετά πράγματα. Ο σύλλογος ξεκίνησε σοβαρές συζητήσεις με τον Βασίλη Σπανούλη. Ο Σπανούλης παρουσίασε τις απαιτήσεις του, οι οποίες περιλάμβαναν αύξηση του προϋπολογισμού κατά περίπου 50%, καθώς και υψηλές οικονομικές απολαβές για τον ίδιο. Από εκείνο το σημείο και μετά, ουσιαστικά μπήκα σε κατάσταση αναμονής. Από τη στιγμή που τελείωσε το Final Four ήξερα ότι μέσα σε επτά ημέρες το θέμα θα είχε ξεκαθαρίσει.»
Για την οικογενειακή σχέση Σπανούλη και Ζήση: «Ο Νίκος Ζήσης είναι πολύ καλός φίλος του Βασίλη Σπανούλη και υπάρχει και οικογενειακή σύνδεση μεταξύ τους. Επειδή ο Σπανούλης έχει μεγάλη οικογένεια, ήταν πιο εύκολο για εκείνον να παραμείνει και να εργαστεί στην Ελλάδα παρά να μετακομίσει σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Όλα εξελίχθηκαν εις βάρος μου, θα έλεγα, αλλά δεν κρατώ καμία πικρία. Δύο πολύ στενοί φίλοι σε κορυφαίο επίπεδο του Μπάσκετ αποφάσισαν να συνεργαστούν. Είναι δύσκολο να θυμώσεις γι’ αυτό».
Για τον απολογισμό της σεζόν: «Η παρουσία μου στον σύλλογο είχε πολλά διαφορετικά στάδια. Ήρθα με μεγάλες φιλοδοξίες, αλλά η ομάδα είχε ξεκινήσει καταστροφικά τη σεζόν. Βήμα βήμα κατάφερα να σταθεροποιήσω την κατάσταση και αρχίσαμε να παίζουμε πολύ καλύτερο Μπάσκετ.
Θα μπορούσαμε να τερματίσουμε ακόμη ψηλότερα. Στα playoffs αντιμετωπίσαμε την ΑΕΚ και όλα τα παιχνίδια ήταν κλειστά, με εξαίρεση αυτό στη Θεσσαλονίκη όπου κυριαρχήσαμε. Χάσαμε το τελευταίο παιχνίδι κάτω από περίεργες συνθήκες και χωρίς τον βασικό μας σέντερ, τον Κώστα Αντετοκούνμπο. Η πέμπτη θέση και το γεγονός ότι βρεθήκαμε ένα βήμα από τα ημιτελικά αποτελεί πολύ σημαντική επιτυχία για τον Άρη, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι ανέλαβα την ομάδα στη διάρκεια της χρονιάς.
Στο EuroCup παλέψαμε μέχρι την τελευταία αγωνιστική, χάνοντας ένα κρίσιμο παιχνίδι πρόκρισης απέναντι στην Κλουζ στη Ρουμανία. Το πρόγραμμα ήταν εξαντλητικό, με δύο αγώνες την εβδομάδα, και ήταν δύσκολο να περάσω όλα όσα ήθελα στην ομάδα. Το συγκεκριμένο ρόστερ χρειαζόταν περισσότερο χρόνο προπόνησης για να λειτουργήσει όπως επιθυμούσα».
Συνολικά ήταν μια τρελή σεζόν, με τεράστιες απαιτήσεις από τον κόσμο και σχετικά περιορισμένους οικονομικούς πόρους σε σύγκριση με άλλες ομάδες της ελληνικής λίγκας και του EuroCup. Φεύγω από τη Θεσσαλονίκη ικανοποιημένος και πλουσιότερος σε εμπειρίες».
