Νότιος Λίβανος: Η επιστροφή της ισραηλινής σημαίας στο κάστρο Μποφόρ ξυπνά μνήμες του 1982

Η εκ νέου ανάρτηση της ισραηλινής σημαίας στο ιστορικό κάστρο Μποφόρ του νότιου Λιβάνου ξύπνησε μνήμες από μία από τις πιο εμβληματικές συγκρούσεις της ισραηλινής εισβολής του 1982. Δύο πρώην μαχητές της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) ανακαλούν τις δραματικές ώρες της πολιορκίας και της πτώσης του φρουρίου, που κατέληξε στον θάνατο όλων των υπερασπιστών του.

Ο Μόιν Αλ-Τάχερ θυμάται ακόμη τις εικόνες καταστροφής που αντίκρισε στις 6 Ιουνίου 1982, όταν το κάστρο Μποφόρ βρέθηκε στο επίκεντρο της ισραηλινής επίθεσης κατά τη διάρκεια της εισβολής στον Λίβανο.

Ο 74χρονος σήμερα πρώην διοικητής της PLO, που ζει στο Αμμάν, περιγράφει στο AFP αδιάκοπους βομβαρδισμούς από την ισραηλινή αεροπορία και το πυροβολικό, οι οποίοι μετέτρεψαν το μεσαιωνικό φρούριο σε πεδίο μάχης. Όπως αναφέρει, είδε το κάστρο να τυλίγεται στις φλόγες εξαιτίας της έντασης των επιθέσεων, ενώ οι υπερασπιστές του συνέχιζαν να αντιστέκονται.

Την περίοδο εκείνη, ο Αλ-Τάχερ βρισκόταν στη Βηρυτό, όπου η σύζυγός του είχε μόλις γεννήσει την κόρη τους. Παρά τις συνθήκες, έσπευσε στην περιοχή των συγκρούσεων, επιχειρώντας αργότερα να προσεγγίσει το κάστρο, χωρίς όμως να τα καταφέρει, καθώς το όχημά του δέχθηκε ισραηλινά πυρά.

Το οχυρό της παλαιστινιακής αντίστασης

Στο εσωτερικό του κάστρου βρίσκονταν περίπου 30 μαχητές του Τάγματος Τζαρμάκ, μιας μονάδας που πολεμούσε υπό τη Φατάχ του Γιασέρ Αραφάτ. Σύμφωνα με τον Αλ-Τάχερ, το Μποφόρ είχε ήδη υποστεί σοβαρές ζημιές από προηγούμενους βομβαρδισμούς και οι μαχητές είχαν ενισχύσει τις άμυνές του με χαρακώματα, καταφύγια και υπόγειες σήραγγες.

Η φήμη του κάστρου είχε ξεπεράσει τα όρια του Λιβάνου, καθώς αποτελούσε συχνό στόχο ισραηλινών επιθέσεων. Όπως θυμάται ο ίδιος, σχεδόν καθημερινά ανακοινώσεις ανέφεραν νέους βομβαρδισμούς εναντίον του φρουρίου.

«Άντεξαν περισσότερο από 60 ώρες»

Παρόμοιες μνήμες διατηρεί και ο 69χρονος Μοχάμεντ αλ-Καρούτ, επίσης πρώην μαχητής της PLO, ο οποίος σήμερα ζει στην Ιεριχώ και ασχολείται με τη συλλογή ιστορικού υλικού για τη Φατάχ και την παλαιστινιακή αντίσταση.

Ξεφυλλίζοντας φωτογραφίες και έγγραφα της εποχής, παρουσιάζει εικόνες των μαχητών που υπερασπίστηκαν το Μποφόρ. Ανάμεσά τους βρίσκεται και μια φωτογραφία που δείχνει τη σκάλα που είχε τοποθετήσει ο ίδιος μετά την καταστροφή της κύριας εισόδου του κάστρου, ώστε να συνεχιστεί η πρόσβαση στο φρούριο.

Ο Αλ-Καρούτ υποστηρίζει ότι οι υπερασπιστές άντεξαν για περισσότερες από 60 ώρες απέναντι στην ισραηλινή επίθεση, μέχρι να σκοτωθούν όλοι κατά την τελική κατάληψη του κάστρου.

Η στρατηγική σημασία του Μποφόρ

Οι δύο πρώην μαχητές υπογραμμίζουν ότι το Μπωφόρ κατείχε διαχρονικά ιδιαίτερη στρατηγική αξία. Χτισμένο από τους Σταυροφόρους και περνώντας διαδοχικά από τα χέρια του Σαλαντίν, των Μαμελούκων και των Οθωμανών, το φρούριο δεσπόζει σε σημείο που επιτρέπει τον έλεγχο μεγάλου τμήματος της περιοχής.

Η θέση του προσφέρει ορατότητα προς το βόρειο Ισραήλ και τα κατεχόμενα υψίπεδα του Γκολάν, γεγονός που εξηγεί γιατί αποτέλεσε επανειλημμένα αντικείμενο στρατιωτικής αντιπαράθεσης.

Η επιστροφή του Ισραήλ στο κάστρο

Στις 31 Μαΐου, οι ισραηλινές δυνάμεις επανήλθαν στο Μποφόρ, 26 χρόνια μετά την αποχώρησή τους από την περιοχή το 2000, όταν είχε τερματιστεί η εικοσαετής κατοχή του νότιου Λιβάνου.

Η επιχείρηση καταγράφηκε από ισραηλινά drones, ενώ λίγες ώρες αργότερα φωτογράφοι του AFP κατέγραψαν την ισραηλινή σημαία και τη σημαία της Ταξιαρχίας Γκολάνι να κυματίζουν πάνω από το κάστρο.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, χαρακτήρισε την ανακατάληψη του φρουρίου σημείο καμπής στον πόλεμο με τη Χεζμπολάχ, ο οποίος εντάσσεται στο ευρύτερο μέτωπο συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή.