Connect with us

ΚΟΣΜΟΣ

Σουηδία: Απεργία στην Εκκλησία για νέα συλλογική σύμβαση εργασίας

Published

on

Whats App

Μπείτε στην ομάδα μας στο WhatsUP και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Μοιράσου το αρθρο!

Σε απεργιακή κινητοποίηση προχώρησαν τα συνδικάτα των εργαζομένων στην Εκκλησία της Σουηδίας, σε μια πρωτόγνωρη κινητοποίηση η οποία πάντως δεν κλιμακώθηκε καθώς οι εκπρόσωποι των εργαζομένων κατέληξαν σε συμφωνία με την ιεραρχία.

Viber

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Απεργία στα κρεματόρια

Η απεργία αφορούσε μόνο ένα μικρό μέρος του προσωπικού, τους θυρωρούς και τους εργαζόμενους στα κρεματόρια. Ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα, όταν κατέρρευσαν οι διαπραγματεύσεις με τη Λουθηρανική Εκκλησία της Σουηδίας, η οποία παραμένει η μεγαλύτερη στη χώρα, μολονότι τα μέλη και οι πόροι της έχουν μειωθεί. Από 7 εκατομμύρια πιστούς τη δεκαετία του 1970, η πρώην επίσημη Εκκλησία της Σουηδίας αριθμεί πλέον 5,8 εκατομμύρια μέλη, τα οποία καταβάλουν έναν φόρο για τη χρηματοδότησή της.

Τα συνδικάτα, με επικεφαλής την οργάνωση Kommunal, διαπραγματεύονταν εδώ και μήνες μια νέα συλλογική σύμβαση, την ώρα που η Εκκλησία ήλπιζε ότι θα έκανε οικονομία. Το βράδυ της Τρίτης δέχτηκε τελικά τη νέα συμφωνία που είχαν προτείνει τα συνδικάτα.

«Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας ώστε η δραστηριότητα της Εκκλησίας της Σουηδίας να μπορέσει να συνεχιστεί» ανέφερε η επικεφαλής διαπραγματεύτρια της Εκκλησίας, Σεσίλια Χερμ.

Παραλίγο και οι ιερείς στην κινητοποίηση

Αν οι δύο πλευρές δεν κατέληγαν σε συμφωνία η απεργία θα μπορούσε να επεκταθεί από την Παρασκευή στους ιερείς και τα άλλα μέλη των εκκλησιαστικών θεσμών, δυσκολεύοντας την τέλεση βαπτίσεων, γάμων και άλλων τελετών.

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Σουηδίας που κηρύσσεται απεργία στην Εκκλησία, έστω και αν αυτό το κίνημα ήταν περιορισμένο.

Νίκη

Για τα συνδικάτα, η υποχώρηση της Εκκλησίας συνιστά νίκη. «Χαιρετίζουμε ασφαλώς το γεγονός ότι ο εργοδότης αναθεώρησε την προσέγγισή του και δέχτηκε την πρότασή μας», είπε ο Μάρκους Φούρουμπεργκ, ο διαπραγματευτής ενός από τα συνδικάτα που κήρυξαν την απεργία.

Μείωση των πιστών

Η Εκκλησία διαδραμάτιζε επί αιώνες κεντρικό ρόλο στη ζωή των Σουηδών, όμως τις τελευταίες δεκαετίες ο αριθμός των ενεργών πιστών έχει μειωθεί σημαντικά. Μέχρι τη δεκαετία του 1950 οι Σουηδοί, από τη γέννησή τους, εντάσσονταν αυτόματα σε μια θρησκευτική κοινότητα. Με την ψήφιση ενός νέου νόμου για την ελευθερία του θρησκεύεσθαι, το 1951, επιτράπηκε να αποχωρήσουν από την Εκκλησία, αν το επιθυμούσαν.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περισσότερα Εδω

Facebook

Μπείτε στην ομάδα μας στο Facebook και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Google News

Ακολουθήστε το astratv.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

ΚΟΣΜΟΣ

Πυρηνικός πόλεμος: Πραγματική απειλή ή ψυχολογικός εκβιασμός του Πούτιν στη Δύση;

Published

on

By

Whats App

Μπείτε στην ομάδα μας στο WhatsUP και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Μοιράσου το αρθρο!

«Ρίξτε μια ματιά σε αυτή την εικόνα», είπε σχεδόν εκστασιασμένος σε πρόσφατη εκπομπή στη ρωσική κρατική τηλεόραση ο πρόεδρος του μικρού εθνικιστικού κόμματος Ροντίνα, Αλεξέι Ζουραβλίοφ. «Μετρήστε τα δευτερόλεπτα. Τι μπορούν να κάνουν;».

Viber

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Στην οθόνη ήταν ένα γράφημα με τον χάρτη της Ευρώπης και σημειωμένο το χρόνο που θα χρειάζονταν διηπειρωτικοί  βαλλιστικοί πύραυλοι Sarmat να πλήξουν διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες από τον γειτονικό ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ.

«Δεν υπάρχουν ακόμη Sarmat στο Καλίνινγκραντ», επεσήμανε η παρουσιάστρια -σύμφωνα με τη Μόσχα αναμένεται να έχουν αναπτυχθεί το αργότερο έως το φθινόπωρο, με δυνατότητα μεταφοράς ως και 10 πυρηνικών κεφαλών έκαστος.

Απτόητη πάντως, η Όλγκα Σκαμπέγεβα συνέχισε να διαβάζει τον χάρτη. «Από το Καλίνινγκραντ στο Βερολίνο είναι 106 δευτερόλεπτα, στο Παρίσι 200 δευτερόλεπτα. Θέλατε να μάθετε για το Λονδίνο», είπε απευθυνόμενη στον Ζουραβλίοφ: «είναι 202 δευτερόλεπτα».

Η ρωσική τηλεόραση βρίθει ανάλογου προπαγανδιστικού περιεχομένου από τότε που ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν έθεσε τις πυρηνικές δυνάμεις της χώρας του -και μαζί με αυτές ολόκληρο τον κόσμο- σε κατάσταση «υψηλού συναγερμού».

Ήταν τις πρώτες κιόλας ημέρες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, στα τέλη Φεβρουαρίου.

Λίγο αργότερα, χαρακτήρισε τις δυτικές κυρώσεις «κάτι σαν κήρυξη πολέμου». «Αλλά δόξα τω Θεώ», προσέθεσε, «δεν έχουμε φτάσει εκεί»…

Έκτοτε ακόμη και ο πολύπειρος διπλωμάτης Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ έχει προειδοποιήσει για τον κίνδυνο ενός Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος «αναμφίβολα θα περιλαμβάνει πυρηνικά όπλα και θα είναι εξαιρετικά καταστροφικός».

Στα τέλη Απριλίου, σχολιάζοντας τις προμήθειες όπλων από τη Δύση στην Ουκρανία, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ξεκαθάρισε ότι η απάντηση θα είναι «αστραπιαία» έναντι οποιασδήποτε προσπάθειας τρίτων χωρών να παρέμβουν στον πόλεμο, δημιουργώντας μη αποδεκτή στρατηγική απειλή για τη Ρωσία.

«Προς τούτο», τόνισε, «έχουμε όλα τα εργαλεία. Και θέλω να το γνωρίζουν όλοι αυτό»…

Προς επίρρωση, στις αρχές Μαΐου οι ρωσικές δυνάμεις στο Καλίνινγκραντ πραγματοποίησαν ασκήσεις προσομοίωσης «ηλεκτρονικών εκτοξεύσεων» κινητών συστημάτων βαλλιστικών πυραύλων Iskander στον θύλακα του Καλίνινγκραντ, που βρίσκεται ανάμεσα στην Πολωνία και στη Λιθουανία.

Στους εορτασμούς για την Ημέρα της Νίκης επί της ναζιστικής Γερμανίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στη Μόσχα ο Πούτιν μπορεί να επέλεξε να μην κλιμακώσει τους τόνους με την ομιλία του -αφήνοντας έτσι τη Δύση να πλάθει σενάρια για τις επόμενες κινήσεις του- όμως στη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία δέσποζαν οι πυρηνικοί βαλλιστικοί πύραυλοι της Ρωσίας.

Καθώς δε οι (εδώ και χρόνια τύποις ουδέτερες) Σουηδία και Φινλανδία χτυπούσαν πια την «πόρτα» του ΝΑΤΟ, ο Ρώσος πρώην πρόεδρος και νυν αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ έγραψε ένα σαφές προειδοποιητικό μήνυμα στο Telegram.

«Το γεγονός ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ διοχετεύουν όπλα στην Ουκρανία, εκπαιδεύουν στρατεύματα στη χρήση δυτικού εξοπλισμού, στέλνουν μισθοφόρους και κάνουν ασκήσεις κοντά στα σύνορά μας», ανέφερε, «αυξάνει την πιθανότητα μιας άμεσης και ανοικτής σύγκρουσης ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τη Ρωσία».

«Μια τέτοια σύγκρουση ενέχει πάντα τον κίνδυνο να μετατραπεί σε πλήρη πυρηνικό πόλεμο. Αυτό θα ήταν ένα καταστροφικό σενάριο για όλους»…

Βρισκόμαστε λοιπόν κοντά στον όλεθρο, όπως πολλοί φοβούνται, πολλώ δε μάλλον καθώς η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία δεν βαίνει «βάσει του αρχικού σχεδιασμού», παρά τα όσα υποστηρίζει το Κρεμλίνο;

Ή μήπως τελικά πρόκειται για μέτρο αποτροπής του εχθρού (και) στο νέο ψυχροπολεμικό τοπίο;

Μια «δαμόκλειος σπάθη»

«Ο Ψυχρός Πόλεμος παρέμεινε ψυχρός, επειδή και οι δύο πλευρές είχαν τη δυνατότητα να καταστρέψουν η μία την άλλη σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου», λέει στην γερμανική εφημερίδα Die Welt ο Τομ Νίκολς, καθηγητής και ειδικός σε θέματα πυρηνικών όπλων στο Ναυτικό Πολεμικό Κολέγιο των ΗΠΑ.

Αυτή η ισορροπία τρόμου, τονίζει, υπάρχει ακόμη…

«Μέχρι στιγμής η Ρωσία ήταν προσεκτική ώστε να διασφαλίσει ότι ο πόλεμος δεν θα επεκταθεί πέρα ​​από την Ουκρανία», παρατηρεί, χαρακτηρίζοντας δυσανάλογες τις αντιδράσεις μέρους της δυτικής κοινής γνώμης, αλλά και ορισμένων πολιτικών απέναντι στις ρωσικές απειλές.

«Στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου δεν ξυπνούσαμε κάθε πρωί λουσμένοι στον ιδρώτα», λέει ο 61χρονος αναλυτής. «Ενημερωνόμασταν, προβληματιζόμασταν, αλλά δεν ζούσαμε σε κατάσταση μόνιμου πανικού. Ο κίνδυνος ήταν ασαφής, όπως και σήμερα. Αλλά» -όσοι τον βίωσαν στα ντουζένια του- «τον είχαμε ξεχάσει». …

Πράγματι η απειλή μιας πυρηνικής επίθεσης ήταν «πανταχού παρούσα» στον Ψυχρό Πόλεμο, γράφει στους New York Times η ιστορικός Μέρι Ελίζ Σαρότ του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς. Αλλά αυτή η εικόνα «χάθηκε έπειτα από δεκαετίες ειρήνης μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας».

Τώρα «φοβάμαι ότι η ρωσική εισβολή -ανεξαρτήτως της έκβασής της- προμηνύει μια νέα εποχή πολύ μεγάλης εχθρότητας με τη Μόσχα», τονίζει η Αμερικανίδα ιστορικός, «και ότι αυτός ο νέος Ψυχρός Πόλεμος θα είναι πολύ χειρότερος από τον πρώτο»…

Σε αυτό συνηγορούν διάφοροι παράγοντες, συνδυαστικά με το κλίμα αβεβαιότητας και αστάθειας από τις κλιμακούμενες οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου: με τις κυρώσεις για τη Μόσχα από τη μια, με την ενεργειακή κρίση και τον στασιμοπληθωρισμό στη Δύση, και δη στην Ευρώπη από την άλλη…

Ψυχολογικός πόλεμος vs υπαρκτής απειλής

Τρεις δεκαετίες μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η Ουάσιγκτον και η Μόσχα εξακολουθούν να ελέγχουν περισσότερο από το 90% των πυρηνικών κεφαλών και ο μόνος εν ισχύ περιορισμός στα στρατηγικά πυρηνικά οπλοστάσιά τους είναι η Συνθήκη New START, που λήγει τον Φεβρουάριο του 2026.

Στο μεσοδιάστημα έχουν αναπτυχθεί πιο προηγμένης τεχνολογίας όπλα -π.χ. οι υπερηχητικοί πύραυλοι- και στο «κάδρο» του σύγχρονου πολέμου έχουν μπει κι άλλες μορφές του, όπως οι κυβερνοεπιθέσεις, αυξάνοντας τον κίνδυνο κλιμάκωσης και αντιποίνων.

«Εάν η σύγκρουση στην Ουκρανία παραμένει εμφανώς μεταξύ ρωσικών και ουκρανικών δυνάμεων και δεν αλλάξει η εμπλοκή της Δύσης στη σύγκρουση, δεν βλέπω καμία πιθανότητα» πυρηνικού πολέμου, λέει στη USA Today o Ντμίτρι Τρένιν, πρώην συνταγματάρχης της ρωσικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών και μέχρι πρόσφατα διευθυντής της δεξαμενής σκέψης Carnegie Moscow Center.

Εάν αυτό ανατραπεί «τότε όλα είναι στο τραπέζι», επισημαίνει ο Ντμίτρι Αλπερόβιτς, πρόεδρος του Silverado Policy Accelerator, μιας δεξαμενής σκέψης με έδρα την Ουάσιγκτον.

Ο ίδιος είχε προβλέψει από τον περασμένο Δεκέμβριο την εισβολή στην Ουκρανία. Τώρα θεωρεί την πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων «μικρή».

Της ίδιας άποψης είναι και ο Σάμιουελ Ραμάνι, γεωπολιτικός αναλυτής και συνεργάτης στο Royal United Services Institute.

Η Ρωσία έχει μακρά ιστορία «ακροσφαλούς πυρηνικής διπλωματίας», λέει, ως μέσο αποτροπής.

Στο τελευταίο αναθεωρημένο στρατιωτικό δόγμα της Ρωσίας το 2020, στο οποίο έχουν αναφερθεί αρκετές φορές ο Πούτιν και στενοί συνεργάτες του τις τελευταίες εβδομάδες, τονίζεται ότι «η Ρωσική Ομοσπονδία διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί πυρηνικά όπλα ως απάντηση στη χρήση πυρηνικών όπλων και άλλων τύπων όπλων μαζικής καταστροφής εναντίον της και/ή των συμμάχων της, καθώς και σε επίθεση εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας με τη χρήση συμβατικών όπλων, όταν τεθεί σε κίνδυνο η ίδια η ύπαρξη του κράτους».

«Αυτό το δόγμα οδήγησε ορισμένους Αμερικανούς αναλυτές στο συμπέρασμα ότι η Ρωσία υιοθέτησε μια

στρατηγική “κλιμάκωσης για αποκλιμάκωση”», γράφει η ειδικός σε θέματα πολιτικής πυρηνικών όπλων Έιμι Γουλφ, σε μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο από την Υπηρεσία Ερευνών του αμερικανικού Κογκρέσου.

Η εκτίμηση ήταν, αναφέρει, ότι η Ρωσία «θα μπορούσε να απειλήσει ότι θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα σε περίπτωση που έχανε σε μια σύγκρουση με ένα μέλος του ΝΑΤΟ, ώστε να πείσει τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους να αποσυρθούν».

Σήμερα, στον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Πούτιν «είναι αντιμέτωπος με μια αναντιστοιχία μεταξύ των φιλοδοξιών του και των υφιστάμενων συμβατικών στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ρωσίας», δήλωσε προ ημερών η Διευθύντρια των Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ, Άβριλ Χέινς.

Αν ο ίδιος θεωρήσει ότι δεν μπορεί να κερδίσει ή ότι ο πόλεμος αργεί πολύ, η Ρωσία μπορεί «να εξαρτηθεί περισσότερο από ασύμμετρα εργαλεία… όπως ο κυβερνοχώρος, τα πυρηνικά κ.α.», ανέφερε στην κατάθεσή της.

Όπως και η ίδια πάντως έτσι και ο διευθυντής της CIA, Γουίλιαμ Μπερνς, υποβάθμισαν το ενδεχόμενο πυρηνικού πολέμου.

Ο Λευκός Οίκος έχει ήδη σπεύσει να καθησυχάσει τους Αμερικανούς, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει το επίπεδο συναγερμού των ΗΠΑ: της μοναδικής χώρας μέχρι σήμερα που έχει χρησιμοποιήσει πυρηνικό όπλο κατά εχθρού.

Διακηρύξεις έναντι πράξεων

«Ένας πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί και δεν πρέπει ποτέ να διεξαχθεί» ήταν η δήλωση που είχε επισφραγίσει την ιστορική πρώτη συνάντηση των δύο μεγάλων αντιπάλων του Ψυχρού Πολέμου, το 1985.

Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρήγκαν και ο τελευταίος ηγέτης της ΕΣΣΔ, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ είχαν συναντηθεί στο ουδέτερο έδαφος της Γενεύης ανοίγοντας το δρόμο για την αποκλιμάκωση της κούρσας των πυρηνικών εξοπλισμών και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Περίπου 36 χρόνια μετά, στο ίδιο σημείο, συναντήθηκαν πέρυσι τον Ιούνιο ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάιντεν και ο Ρώσος ομόλογός του Πούτιν.

Αν και δεν γεφύρωσαν το μεταξύ τους χάσμα, επαναβεβαίωσαν με κοινή δήλωση τη δέσμευσή τους στην αρχή του 1985.

Το ξαναέκαναν μόλις τον περασμένο Ιανουάριο, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και σε κοινή διακήρυξη μαζί με τα άλλα τρία μόνιμα μέλη του σώματος -Κίνα, Γαλλία, Βρετανία- επίσης πυρηνικές δυνάμεις .

Τα συνυπογράφοντα κράτη τότε μάλιστα επιβεβαίωσαν ότι κανένα δεν στοχεύει το ένα το άλλο, ούτε άλλη χώρα με τα πυρηνικά του όπλα.

«Υπογραμμίζουμε την επιθυμία μας να συνεργαστούμε με όλα τα κράτη για να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον ασφάλειας που θα συμβάλει στην πρόοδο για τον αφοπλισμό, με απώτερο στόχο έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά όπλα», ανέφεραν.

Μόλις τέσσερις μήνες μετά, όλα αυτά φαντάζουν ήδη μακρινά…

Δύσκολες ημέρες

Όπως συμβαίνει πάντως από την κρίση των πυραύλων της Κούβας το 1962 και εντεύθεν, σε κρίσιμες περιόδους σαν και αυτή, έχει δημιουργηθεί μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας ανοιχτή γραμμή άμεσης επικοινωνίας -το γνωστό «κόκκινο τηλέφωνο»- για στρατιωτική απεμπλοκή και αποφυγή μιας σύγκρουσης μεταξύ των δύο μεγάλων πυρηνικών δυνάμεων.

Τυχαίο ή μη, αυτό άρχισε τις τελευταίες ημέρες να λειτουργεί σε ανώτερο επίπεδο, με τις πρώτες από την έναρξη του ουκρανικού πολέμου τηλεφωνικές επικοινωνίες των υπουργών Άμυνας και των αρχηγών των Γενικών Επιτελείων των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Αυτό που δεν έχει χτυπήσει από κλήση από την Ουάσιγκτον και τον Λευκό Οίκο είναι το τηλέφωνο του Ρώσου προέδρου στο Κρεμλίνο, όπως ζήτησε τις προάλλες μετ’ επιτάσεως και ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για διαπραγματεύσεις…

Η προοπτική φαντάζει μάλλον μακρινή, καθώς εκτός ουκρανικών συνόρων αυτός ο πόλεμος εξελίσσεται σε πόλεμο φθοράς μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

Κι όπως τόνισε ξανά τις προάλλες και ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, «υπάρχει σαφώς η πιθανότητα να διαρκέσει μήνες ή και χρόνια».

Προσώρας «το πιο πιθανό είναι να δούμε περαιτέρω κλιμάκωση του οικονομικού πολέμου», εκτιμά ο Μαξιμίλιαν Χες, συνεργάτης της αμερικανικής δεξαμενής σκέψης Foreign Policy Research Institute.

«Κατά κάποιον τρόπο είναι μια εύλογη κίνηση και από τις δύο πλευρές», λέει στο CNBC, «μιας και δεν μπορούν να πολεμήσουν η μια την άλλη άμεσα, λόγω των κινδύνων πυρηνικής κλιμάκωσης».

«Η Ρωσία θα διακόψει το φυσικό αέριο σε περισσότερες χώρες», προβλέπει.

«Θα αυξήσει τις απαιτήσεις της σε ρούβλια, γιατί θέλει να διασφαλίσει ότι παραμένει ανοιχτή η μετατρεψιμότητα του ρουβλίου».

«Η δε Δύση», συμπληρώνει, «πρέπει να προετοιμαστεί για αυτό με πλήρη πολεμική νοοτροπία, κάνοντας τους πληθυσμούς της να καταλάβουν ότι αυτό θα έχει πραγματικό οικονομικό κόστος και πραγματικές επιπτώσεις στο κόστος των αγαθών, στο κόστος ζωής και στον πληθωρισμό τα επόμενα χρόνια».

Κοντολογίς, φαίνεται ότι έρχονται για όλους άγριες ημέρες, με φόντο έναν πολύπλευρα καταστροφικό πόλεμο. Κι ας μην είναι -κατ’ ευχήν- πυρηνικός…

https://platform.twitter.com/widgets.js

Περισσότερα Εδω

Facebook

Μπείτε στην ομάδα μας στο Facebook και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Google News

Ακολουθήστε το astratv.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Continue Reading

ΚΟΣΜΟΣ

Παίγνιο τρόμου: Προσομοίωσαν σύγκρουση ΗΠΑ – Κίνας και κατέληξαν σε πυρηνικό πόλεμο

Published

on

By

Whats App

Μπείτε στην ομάδα μας στο WhatsUP και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Μοιράσου το αρθρο!

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει ξυπνήσει το φάντασμα του πυρηνικού πολέμου καθώς ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν έθεσε τις πυρηνικές του δυνάμεις σε κατάσταση συναγερμού και προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στον πόλεμο από το εξωτερικό θα έχει «πρωτοφανείς συνέπειες».

Viber

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Παίγνιο πολέμου

Η εκτόξευση τέτοιων απειλών ευλόγως έγινε πρωτοσέλιδο και τράβηξε την προσοχή της Ουάσιγκτον. Αλλά αν η Κίνα προσπαθούσε να εισβάλει βίαια στην Ταϊβάν και οι Ηνωμένες Πολιτείες έσπευδαν σε βοήθεια της Ταϊπέι, η απειλή της κλιμάκωσης θα μπορούσε να ξεπεράσει ακόμη και την τρέχουσα αγωνιώδη κατάσταση στην Ευρώπη.

Πρόσφατο παίγνιο πολέμου, που διεξήγαγε το Κέντρο για μια Νέα Αμερικανική Ασφάλεια από κοινού με το πρόγραμμα του NBC «Meet the Press», έδειξε πόσο γρήγορα θα μπορούσε να κλιμακωθεί μια τέτοια σύγκρουση.

Το παίγνιο έλαβε υπόψη μια φανταστική κρίση που διαδραματίζεται το 2027, με στόχο να εξεταστεί πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα θα μπορούσαν να ενεργήσουν υπό ένα συγκεκριμένο σύνολο προϋποθέσεων.

Και κατέδειξε ότι ο στρατιωτικός εκσυγχρονισμός της Κίνας με την επέκταση του πυρηνικού της οπλοστασίου – για να μην αναφέρουμε τη σημασία που δίνει το Πεκίνο στην ενοποίηση με την Ταϊβάν – θα μπορούσε, στον πραγματικό κόσμο, να οδηγήσει μια σύγκρουση μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών σε πυρηνικό πόλεμο.


Φωτογραφία Reuters

Η Κίνα μετατρέπει τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό της (PLA), εδώ και αρκετές δεκαετίες, σε αυτό που ο κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ αποκάλεσε «στρατό παγκόσμιας κλάσης», ο οποίος θα μπορούσε να νικήσει κάθε τρίτο μέρος που θα υπερασπιζόταν την Ταϊβάν.

Η πολεμική στρατηγική της Κίνας, γνωστή ως «απαγόρευση πρόσβασης και άρνηση περιοχής (anti-access/area denial)», βασίζεται στη δυνατότητα προβολής συμβατικής στρατιωτικής ισχύος σε απόσταση πολλών χιλιάδων μιλίων προκειμένου να αποτρέψει τον αμερικανικό στρατό, ειδικότερα, να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά μια κινεζική επίθεση στην Ταϊβάν.

Εντόπισαν σιλό πυραύλων υπό κατασκευή

Στο μεταξύ, ένα αυξανόμενο πυρηνικό οπλοστάσιο παρέχει στο Πεκίνο καταναγκαστικό πλεονέκτημα καθώς και δυνητικά νέες πολεμικές δυνατότητες, που θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο πολέμου και κλιμάκωσης.

Η Κίνα κατείχε ιστορικά μόνο μερικές εκατοντάδες επίγεια πυρηνικά όπλα. Oμως, πέρυσι, πυρηνικοί μελετητές στο Κέντρο Μελετών Μη Διάδοσης του Τζέιμς Μάρτιν και στην Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων εντόπισαν τρία πεδία με σιλό πυραύλων υπό κατασκευή, στην περιοχή Σιντζιάνγκ.

Οι Financial Times ανέφεραν ότι η Κίνα μπορεί να είχε πραγματοποιήσει δοκιμές υπερηχητικών οχημάτων ολίσθησης ως μέρος συστήματος τροχιακού βομβαρδισμού που θα μπορούσε να αποφύγει την αντιπυραυλική άμυνα και να οδηγήσει πυρηνικά όπλα σε στόχους στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες.

Το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ προβλέπει ότι μέχρι το 2030, η Κίνα θα έχει περίπου 1.000 παραδοτέες κεφαλές – υπερτριπλάσια ποσότητα από αυτή που διαθέτει σήμερα.

Γρήγορη κλιμάκωση

Με βάση αυτές τις προβλέψεις, οι κινέζοι ηγέτες μπορεί να πιστεύουν ότι ήδη σε πέντε χρόνια από τώρα ο PLA θα έχει αρκετές συμβατικές και πυρηνικές δυνατότητες ώστε να επιχειρήσει και να κερδίσει έναν πόλεμο για την ένωση με την Ταϊβάν.

Το πρόσφατο πολεμικό μας παίγνιο – στο οποίο μέλη του Κογκρέσου, πρώην κυβερνητικοί αξιωματούχοι και ειδικοί ανέλαβαν τους ρόλους ανώτερων υπευθύνων λήψης αποφάσεων εθνικής ασφάλειας στην Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες – απέδειξε ότι ένας πόλεμος ΗΠΑ – Κίνας θα μπορούσε να κλιμακωθεί γρήγορα.

Αφενός, έδειξε ότι και οι δύο χώρες θα αντιμετώπιζαν επιχειρησιακά κίνητρα για να χτυπήσουν στρατιωτικές δυνάμεις στο έδαφος της άλλης. Στο παίγνιο, τέτοια χτυπήματα είχαν ως ρυθμιστικό στόχο την αποφυγή κλιμάκωσης. Και οι δύο πλευρές προσπάθησαν να ισορροπήσουν σε μια λεπτή γραμμή, επιτιθέμενοι μόνο σε στρατιωτικούς στόχους. Ομως ξεπεράστηκαν οι κόκκινες γραμμές και από τις δύο χώρες, οι οποίες παρήγαγαν έναν κύκλο νέων επιθέσεων που διεύρυνε το εύρος και την ένταση της σύγκρουσης.

Για παράδειγμα, στην προσομοίωση, η Κίνα εξαπέλυσε προληπτική επίθεση εναντίον βάσεων-κλειδιά των ΗΠΑ στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού. Οι επιθέσεις στόχευαν το Γκουάμ, ειδικότερα, επειδή πρόκειται για μια προκεχωρημένη επιχειρησιακή βάση κρίσιμης σημασίας για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην Ασία, και επειδή είναι ένα έδαφος και όχι μια πολιτεία των ΗΠΑ, η κινεζική ομάδα θεώρησε ότι το χτύπημα ήταν μικρής κλιμάκωσης από το να επιτεθεί σε άλλους πιθανούς στόχους.

Περνώντας ένα κρίσιμο κατώφλι

Σε απάντηση, οι Ηνωμένες Πολιτείες στόχευσαν κινεζικά στρατιωτικά πλοία σε λιμάνια και εγκαταστάσεις γύρω από αυτά, αλλά απέφυγαν άλλες επιθέσεις στην ηπειρωτική Κίνα.

Ωστόσο, και οι δύο πλευρές αντιλήφθηκαν αυτά τα χτυπήματα ως επιθέσεις στην πατρίδα τους, περνώντας ένα κρίσιμο κατώφλι. Αντί να αντικατοπτρίζουν τις δικές τους ανησυχίες για επιθέσεις στο έδαφός τους, κάθε πλευρά δικαιολογούσε τα αρχικά χτυπήματα ως στρατιωτικές ανάγκες που ήταν περιορισμένης φύσης και θα θεωρούνταν από την άλλη ως τέτοιες.

Οι απαντήσεις στα αρχικά πλήγματα κλιμάκωσαν τα πράγματα περισσότερο καθώς η ομάδα των ΗΠΑ απάντησε στις κινήσεις της Κίνας χτυπώντας στόχους στην ηπειρωτική χώρα και η κινεζική ομάδα απάντησε στα χτυπήματα της Ουάσιγκτον επιτιθέμενη σε τοποθεσίες στη Χαβάη.

Ανησυχητικό εύρημα

Ενα ιδιαίτερα ανησυχητικό εύρημα από το πολεμικό παίγνιο είναι ότι η Κίνα θεώρησε αναγκαίο να απειλήσει εξαρχής με πυρηνική επίθεση προκειμένου να αποκρούσει την εξωτερική υποστήριξη προς την Ταϊβάν. Αυτή η απειλή επαναλήφθηκε σε όλο το παίγνιο, ιδιαίτερα μετά την επίθεση στην ηπειρωτική Κίνα.

Κατά διαστήματα, οι προσπάθειες να υπονομευτεί η βούληση της Ουάσιγκτον ώστε να υποχωρήσει από τον αγώνα έτυχαν μεγαλύτερης προσοχής από την ομάδα της Κίνας από την εισβολή στην ίδια την Ταϊβάν.

Ομως η Κίνα δυσκολεύτηκε να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι οι πυρηνικές απειλές της ήταν αξιόπιστες. Στην πραγματική ζωή, οι σημαντικές και πρόσφατες αλλαγές της Κίνας στην πυρηνική στάση της και ετοιμότητα ενδέχεται να επηρεάσουν τις απόψεις άλλων εθνών, καθώς οι πυρηνικές απειλές της μπορεί να μην θεωρούνται αξιόπιστες, δεδομένου του δηλωμένου δόγματος της μη πρώτης χρήσης, του μικρότερου αλλά αυξανόμενου πυρηνικού της οπλοστασίου και της έλλειψης πυρηνικών απειλών.

Αυτό μπορεί να ωθήσει την Κίνα να πυροδοτήσει προληπτικά ένα πυρηνικό όπλο για να ενισχύσει την αξιοπιστία της προειδοποίησής της.

Η Κίνα μπορεί επίσης να καταφύγει σε μια επίδειξη της πυρηνικής της δύναμης λόγω των περιορισμών στις ικανότητές της για συμβατικά χτυπήματα μεγάλης εμβέλειας. Σε πέντε χρόνια από τώρα, ο PLA θα έχει ακόμη πολύ περιορισμένη ικανότητα να εξαπολύει συμβατικές επιθέσεις πέρα από τοποθεσίες στη «δεύτερη αλυσίδα νησιών» στον Ειρηνικό, και συγκεκριμένα στο Γκουάμ και το Παλάου. Ανίκανη να χτυπήσει το έδαφος των ΗΠΑ με συμβατικά όπλα, η Κίνα θα δυσκολευόταν να προκαλέσει κόστος στον αμερικανικό λαό.

Επίθεση στη Χαβάη

Μέχρι ένα ορισμένο σημείο του παιγνίου, η ομάδα των ΗΠΑ ένιωθε ότι το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιό της ήταν αρκετό για να αποτρέψει την κλιμάκωση και δεν εκτίμησε πλήρως τη σοβαρότητα των απειλών της Κίνας. Ως αποτέλεσμα, η Κίνα θεώρησε ότι έπρεπε να κλιμακώσει σημαντικά για να στείλει ένα μήνυμα πως το έδαφος των ΗΠΑ θα μπορούσε να κινδυνεύσει εάν η Ουάσιγκτον δεν υποχωρήσει.

Παρά τη δηλωμένη πυρηνική πολιτική «μη πρώτης χρήσης» της Κίνας, το πολεμικό παιχνίδι είχε ως αποτέλεσμα το Πεκίνο να πυροδοτήσει ένα πυρηνικό όπλο στα ανοικτά των ακτών της Χαβάης ως επίδειξη.

Η επίθεση προκάλεσε σχετικά μικρή καταστροφή, καθώς ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός κατέστρεψε μόνο τα ηλεκτρονικά των πλοίων σε κοντινή απόσταση, αλλά δεν επηρέασε άμεσα έδαφος των ΗΠΑ. Το πολεμικό παιχνίδι τελείωσε πριν προλάβει να απαντήσει η ομάδα των ΗΠΑ, αλλά είναι πιθανό ότι η πρώτη χρήση πυρηνικού όπλου μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο θα είχε προκαλέσει απάντηση.

Οι πιθανότεροι δρόμοι για την πυρηνική κλιμάκωση σε μια σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας είναι διαφορετικοί από εκείνους που θεωρούνταν πιο πιθανοί κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Η Σοβιετική Ενωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες φοβούνταν μια μαζική πυρηνική επίθεση (bolt-from-the-blue) που θα προκαλούσε στρατηγική ανταλλαγή πλήρους κλίμακας.

Το σαφές μάθημα

Σε μια αντιπαράθεση για την Ταϊβάν, ωστόσο, το Πεκίνο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα με πιο περιορισμένο τρόπο για να σηματοδοτήσει την αποφασιστικότητα ή να βελτιώσει τις πιθανότητές του να κερδίσει στο πεδίο της μάχης. Δεν είναι σαφές πώς θα προχωρούσε ένας πόλεμος μετά από αυτό το είδος περιορισμένης πυρηνικής χρήσης και εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να αποκλιμακώσουν την κατάσταση ενώ θα εξακολουθούσαν να επιτυγχάνουν τους στόχους τους.

Το σαφές μάθημα από το παίγνιο πολέμου είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να ενισχύσουν τις συμβατικές δυνατότητές τους στον Ινδο-Ειρηνικό για να διασφαλίσουν ότι η Κίνα δεν θα θεωρήσει ποτέ μια εισβολή στην Ταϊβάν ως συνετή τακτική κίνηση. Για να γίνει αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να δεσμευτούν για τη διατήρηση της συμβατικής στρατιωτικής υπεροχής τους, επεκτείνοντας τα αποθέματά τους σε πυρομαχικά μεγάλου βεληνεκούς και επενδύοντας σε υποθαλάσσιες δυνατότητες.

Η Ουάσιγκτον πρέπει επίσης να είναι σε θέση να διεξάγει επιθετικές επιχειρήσεις εντός της πρώτης και της δεύτερης αλυσίδας νησιών ακόμη και όταν δέχεται επίθεση. Αυτό θα απαιτήσει πρόσβαση σε νέες βάσεις για τη διανομή των δυνάμεων των ΗΠΑ, τη βελτίωση της επιβίωσής τους και τη διασφάλιση ότι μπορούν να υπερασπιστούν αποτελεσματικά την Ταϊβάν έναντι των επιθέσεων της Κίνας.

Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να αναπτύξουν ένα ολοκληρωμένο δίκτυο εταίρων που είναι πρόθυμοι να συμβάλουν στην άμυνα της Ταϊβάν. Οι σύμμαχοι είναι ένα ασύμμετρο πλεονέκτημα: οι Ηνωμένες Πολιτείες τους έχουν και η Κίνα όχι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να εμβαθύνουν τον στρατηγικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό με βασικούς εταίρους για να στείλουν ένα ισχυρό μήνυμα αποφασιστικότητας στην Κίνα.

Εξαντλείται ο χρόνος

Ως μέρος αυτών των προσπαθειών σχεδιασμού, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους θα χρειαστεί να αναπτύξουν στρατιωτικές στρατηγικές που θα δώσουν τη δυνατότητα να κερδηθεί ο πόλεμος χωρίς να ξεπεραστούν οι κινεζικές κόκκινες γραμμές. Το παίγνιο έδειξε πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό το έργο. Αυτό που δεν τόνισε είναι η πολυπλοκότητα της ανάπτυξης στρατιωτικών στρατηγικών που ενσωματώνουν τους στρατηγικούς στόχους και τις στρατιωτικές ικανότητες πολλών εθνών.

Κοιτάζοντας μπροστά, οι στρατιωτικοί σχεδιασμοί στις Ηνωμένες Πολιτείες και στους συμμάχους και εταίρους της Ουάσιγκτον πρέπει να αντιμετωπίσουν το γεγονός ότι, σε μια σύγκρουση για την Ταϊβάν, η Κίνα θα εξετάσει όλες τις συμβατικές και πυρηνικές επιλογές που βρίσκονται στο τραπέζι.

Και για τις Ηνωμένες Πολιτείες εξαντλείται ο χρόνος για να ενισχύσουν την αποτροπή και να εμποδίσουν την Κίνα να πιστέψει ότι μια εισβολή στην Ταϊβάν θα μπορούσε να είναι επιτυχής. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η Ουάσιγκτον και οι φίλοι της να μην αδράξουν τη στιγμή για να δράσουν: σε ένα ή δύο χρόνια από τώρα, μπορεί να είναι ήδη πολύ αργά.

Πηγή: foreignaffairs.com

Περισσότερα Εδω

Facebook

Μπείτε στην ομάδα μας στο Facebook και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Google News

Ακολουθήστε το astratv.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Continue Reading
Advertisement

Μπείτε στην ομάδα μας στο Discord και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις


Μπείτε στην ομάδα μας στο Telegram και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Advertisement
Advertisement

Εγγραφείτε στο Ενημερωτικό Δελτίο μας

Διατηρούμε τα δεδομένα σας ιδιωτικά και μοιράζεστε τα δεδομένα σας μόνο με τρίτα μέρη που καθιστούν δυνατή αυτή την υπηρεσία. Διαβάστε την Πολιτική Απορρήτου μας.
OIKONOMIA14 λεπτά ago

ΕΕ: «Κλειδί» η Ελλάδα για την απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο – Θετική γνωμοδότηση του ΥΠΕΝ για τον EastMed

OIKONOMIA34 λεπτά ago

ΥΠΕΝ: Επιστροφή στο «Εξοικονομώ – Αυτονομώ»

ΕΛΛΑΔΑ46 λεπτά ago

Πάτρα: Τα… ρίχνει τώρα στους γιατρούς η Πισπιρίγκου – Τι ισχυρίζεται για την κεταμίνη και το σπάνιο σύνδρομο

Α.Ο.ΤΡΙΚΑΛΑ47 λεπτά ago

Το κάλεσμα Τρικαλιώτη σε Σιαφαρίκα – Sportrikala.gr

OIKONOMIA53 λεπτά ago

Ρήτρα διαφυγής: Προς παράταση της «ευελιξίας» και το 2023

ΚΟΣΜΟΣ54 λεπτά ago

Πυρηνικός πόλεμος: Πραγματική απειλή ή ψυχολογικός εκβιασμός του Πούτιν στη Δύση;

ΕΛΛΑΔΑ1 ώρα ago

Καιρός: Έως 29 βαθμούς η θερμοκρασία το Σαββατοκύριακο

ΚΟΣΜΟΣ1 ώρα ago

Παίγνιο τρόμου: Προσομοίωσαν σύγκρουση ΗΠΑ – Κίνας και κατέληξαν σε πυρηνικό πόλεμο

ΠΟΛΙΤΙΚΗ1 ώρα ago

Διπλωματικό «κρυφτό» παίζει η Μόσχα με τις απελάσεις διπλωματών

ΕΛΛΑΔΑ1 ώρα ago

Ίχνη DNA στο μέλι δείχνουν πως εξαπλώνονται τα μικρόβια

Δημοφιλή