Στην Ισπανία περισσεύει το ταλέντο, το στοίχημα είναι η χρηματοδότηση και οι λύσεις

Το οικοσύστημα των νεοφυών επιχειρήσεων έχει ένα αναπόφευκτο ραντεβού με την πραγματικότητα στο Ibiza Tech Forum 2026. Πέρα από τις μεγάλες ιδέες και τις τεχνολογικές ανατροπές, η βιωσιμότητα κάθε νέου εγχειρήματος εξαρτάται από την οικονομική του αρχιτεκτονική και από την ικανότητά του να κλιμακωθεί.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Κανείς δεν γνωρίζει αυτό το πεδίο καλύτερα από την Pilar Carrato, οικονομική διευθύντρια (CFO) του Κέντρου για την Τεχνολογική Ανάπτυξη και την Καινοτομία (CDTI), η οποία κατά τη διάρκεια του φόρουμ καθοδήγησε μια ουσιαστική ανάλυση για τα επιτυχημένα βήματα, τα λάθη και τα ανοιχτά μέτωπα του κλάδου στην Ισπανία και βρέθηκε στο στούντιο του ‘Euronews’ για να μιλήσει για το ταλέντο, την επιχειρηματικότητα, την κλιμάκωση και τη «συνταγή» της επιτυχίας.

Με το κύρος ενός δημόσιου φορέα που τα δύο τελευταία χρόνια έχει επενδύσει 3 δισ. ευρώ, με ενεργό χαρτοφυλάκιο 150 εταιρειών και 40 ταμείων, η Carrato αναλύει τις βασικές προϋποθέσεις για να ανταγωνιστείς στην πρώτη διεθνή κατηγορία.

Κερδοφορία ή κλιμάκωση: η γλώσσα του επενδυτή

Για την Pilar Carrato, το πρώτο λάθος πολλών startups είναι η έλλειψη στρατηγικής στόχευσης στην αναζήτηση κεφαλαίων. «Πρέπει να ξέρουν σε ποια φάση βρίσκονται και σε ποιον να απευθυνθούν, γιατί αλλιώς θα χάσουν πολύ χρόνο», προειδοποιεί η οικονομική διευθύντρια.

Ο ιδιώτης επενδυτής δεν αναζητά απλώς μια κερδοφόρα επιχείρηση, αλλά ένα κλιμακώσιμο μοντέλο, ικανό να χαράξει την πολυπόθητη καμπύλη σε σχήμα «J» που αποτυπώνει τον κύκλο της κλιμάκωσης και της κερδοφορίας. Δηλαδή μια αρχική πτώση στη ρευστότητα και στις επενδύσεις, την οποία ακολουθεί μια εκθετική αύξηση των εσόδων χωρίς αντίστοιχη αύξηση των λειτουργικών δαπανών.

Όταν φτάνει η στιγμή να καθίσει κανείς απέναντι από τον επενδυτή, η CFO του CDTI υπογραμμίζει τρία αδιαπραγμάτευτα συστατικά για να διατηρηθεί η ελκυστικότητα μιας εταιρείας:

1. Η ομάδα:

Ένα διεπιστημονικό οικοσύστημα. Για να περάσει μια ιδέα από το τοπικό στο παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει ο ιδρυτής να ξεφύγει από τη λογική της αυτοαπασχόλησης και να διαθέτει σαφείς ρόλους στην τεχνολογία (CTO), στη στρατηγική (CEO), στις πωλήσεις και, καίρια, στα οικονομικά (CFO).

2. Προσανατολισμός στην αγορά

«Υπάρχουν εξαιρετικές ιδέες, αλλά αν δεν λύνουν μια πραγματική ανάγκη της αγοράς, η startup θα μείνει στη διαδρομή». Η Carrato καλεί τους ιδρυτές να αποστασιοποιηθούν από την εξιδανικευμένη εικόνα του προϊόντος τους: «Το προϊόν σου είναι σαν το παιδί σου και το βλέπεις πανέμορφο, αλλά αν η αγορά το θέλει διαφορετικό, θα χρειαστεί να το προσαρμόσεις μέσα από έναν διαρκή διάλογο με τους πελάτες σου».

3. Μελέτη του ανταγωνισμού:

Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, το να αγνοεί κανείς ποιες παρόμοιες λύσεις αναπτύσσονται στον κόσμο ακυρώνει κάθε pitch ή παρουσίαση σε επενδυτές.

Το μεγάλο σημείο συμφόρησης στην Ισπανία: τα «exits» και η εταιρική κουλτούρα

Συγκρίνοντας το ισπανικό τοπίο με τα μεγάλα διεθνή hubs, η Carrato εντοπίζει με ακρίβεια το πρόβλημα: το μπλοκάρισμα στις εξόδους (exits). Ένας επενδυτής μπαίνει, αλλά εγκλωβίζεται χωρίς δυνατότητα εξόδου, κάτι που η ίδια αποδίδει σε ένα πολιτισμικό ζήτημα της ισπανικής επιχειρηματικής πραγματικότητας.

Η ειδικός επισημαίνει ένα πολιτισμικό έλλειμμα στους μεγάλους παίκτες της χώρας: τις δύο τελευταίες δεκαετίες μόλις δέκα startups έχουν εξαγοραστεί από μεγάλους εγχώριους ομίλους. Σε αντίθεση με άλλες αγορές, ούτε οι επιχειρηματικοί γίγαντες ούτε τα ισπανικά συνταξιοδοτικά ταμεία αγοράζουν εγχώρια τεχνολογία, με αποτέλεσμα να «στεγνώνουν» οι ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι δεν μπορούν να αποεπενδύσουν για να ξαναρίξουν ρευστότητα στο σύστημα. Για να αντιμετωπιστεί αυτή η αστοχία της αγοράς, η Carrato ζητά επιτάχυνση της ρύθμισης, φορολογικά κίνητρα και μεγαλύτερη ευελιξία στην πρόσβαση στις δευτερογενείς αγορές.

Η οικονομική πειθαρχία ως σωσίβιο

Από τη σκοπιά της οικονομικής διευθύντριας, η πειθαρχία από την πρώτη κιόλας μέρα καθορίζει απόλυτα την επιτυχία. Μια κακή στόχευση και οργάνωση των οροσήμων οδηγεί τον επιχειρηματία να ζει με τη θηλιά στον λαιμό από γύρο σε γύρο χρηματοδότησης, αντί να επικεντρώνεται στο προϊόν.

Επιπλέον, μια λανθασμένη αρχική εταιρική δομή μπορεί να καταστρέψει την αξία μιας εξαιρετικής ιδέας. «Γνωρίζω εταιρείες με καλούς CFO που τριπλασίασαν τις πωλήσεις τους, και εξίσου καλά προϊόντα που εξαφανίστηκαν επειδή χρηματοδοτήθηκαν με λανθασμένο τρόπο και οι ιδρυτές τους υπέγραψαν ό,τι δεν έπρεπε».

Το φαινόμενο μόχλευσης της σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα

Μπροστά στην έλλειψη ενός τόσο ισχυρού ιδιωτικού χρηματοοικονομικού μυός όσο σε άλλες χώρες, η Pilar Carrato υπερασπίζεται τη μείξη πόρων. Εκεί ακριβώς παρεμβαίνει το CDTI, μειώνοντας τον κίνδυνο. «Εμείς λειτουργούμε ως μοχλός. Αν χρειάζεσαι 2 εκατ. ευρώ και ο ιδιώτης επενδυτής αναλαμβάνει μόνο το ένα, ο δημόσιος τομέας μπορεί να καλύψει το υπόλοιπο».

Η τελική σύσταση προς τους ιδρυτές που αναζητούν χρηματοδότηση φέτος είναι ξεκάθαρη: να μελετήσουν σε βάθος όλο το διαθέσιμο φάσμα, από τις επιχορηγήσεις του CDTI και τα συμμετοχικά δάνεια της Enisa, έως τη μακροπρόθεσμη στήριξη εργαλείων όπως η ICO ή η Cofides. Με μια, όμως, πολύ σημαντική προειδοποίηση: «Πρέπει να ξέρεις πολύ καλά με ποιον «παντρεύεσαι». Η είσοδος ενός επενδυτικού κεφαλαίου (fund) είναι ένας γάμος μακράς διάρκειας· είναι κρίσιμο να προσέχεις τι όρους υπογράφεις, ώστε να αποφύγεις έναν τραυματικό «χωρισμό» όταν οι δρόμοι σας χωρίσουν».