Στο Μινωικό ανάκτορο των Μαλίων η Λίνα Μενδώνη – Εγκαινίασε το έργο αντιπλημμυρικής θωράκισης

Το Μινωικό ανάκτορο των Μαλίων επισκέφθηκε η υπουργός πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη σειριακή εγγραφή των μινωικών ανακτορικών κέντρων στον κατάλογο της παγκόσμιας κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Υπενθυμίζεται ότι στο δίκτυο των ανακτορικών κέντρων εντάσσεται η Κνωσσός, η Φαιστός, η Ζάκρος, τα Μάλια, η Ζώμινθος και η Κυδωνία.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε η απόδοση του έργου αντιπλημμυρικής θωράκισης αλλά και ανάδειξης του μινωικού ανακτορικού κέντρου των Μαλίων.

Πρόκειται για το τρίτο σε μέγεθος μινωικό ανάκτορο, το οποίο καταλαμβάνει μια περιοχή 7,5 στρεμμάτων δίπλα στη θάλασσα, διευκολύνοντας έτσι τις εμπορικές και κοινωνικές δραστηριότητες των Μινωιτών τόσο προς τη θάλασσα όσο και προς την ενδοχώρα του Ηρακλείου.

Κατά το χαιρετισμό της στην εκδήλωση, η υπουργός πολιτισμού Λίνα Μενδωνη ανέφερε: «Τα ανάκτορα δεν ήταν μόνο διοικητικά και οικονομικά κέντρα ήταν κέντρα πολιτισμού τέχνης και τεχνολογικής καινοτομίας, δημιουργήματα υψηλής αισθητικής τέχνης, μνημιακής αρχιτεκτονικής με ανεπτυγμένο σύστημα γραφής και διοίκησης και με ισχυρές εμπορικές και πολιτισμικές επαφές με τους λαούς της ανατολικής μεσογείου». Η κ. Μενδωνη αναφέρθηκε και στα αποκαλυπτήρια της πρώτης πινακίδας που καταδεικνύει την ένταξη του χώρου στον κατάλογο της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Ως προς τα αντιπλημμυρικά έργα, η κυρία Μενδωνη ανέφερε πώς είναι σημαντικό να γίνουν προληπτικά έργα σε μία εποχή στην οποία κυριαρχεί η κλιματική αλλαγή, ειδικά στο 2019 και το 2020 που προκλήθηκαν μεγάλες καταστροφές από τις σφοδρές βροχοπτώσεις. «Άλλωστε», είπε χαρακτηριστικά, «αντιπλημμυρικά έργα υπήρχαν και στο μινωικό ανάκτορο των Μαλίων, κάτι που δείχνει ότι υπήρχαν αντίστοιχα φαινόμενα και εκείνη την εποχή». Τα αντιπλημμυρικά έργα κόστισαν 3,5 εκατομμύρια ευρώ που εκταμιεύθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Η υπουργός πολιτισμού αναφέρθηκε και σε έργα που χρηματοδοτούνται και από το περιφερειακό πρόγραμμα Κρήτης, σε συνεργασία με την περιφέρεια, που αγγίζουν τα 100 εκατομμύρια ευρώ και υλοποιούνται σε μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους αλλά περιλαμβάνουν και σύγχρονα μουσεία.

Το ανάκτορο των Μαλίων

Το ανάκτορο χτίστηκε για πρώτη φορά κατά τη μεσοανακτορική περίοδο, στα 1900 π.Χ. και υπέστη διαδοχικές καταστροφές, ενώ σήμερα βλέπουμε τα ερείπια της νεοανακτορικής περιόδου. Σε αυτό ζούσε, σύμφωνα με το μύθο, ο αδερφός του Μίνωα, ο τοπικος ηγεμόνας Σαρπηδόνας, γιος του Δία και της Ευρώπης. Μαζί του ζούσαν η οικογένειά του, η βασιλική αυλή, αξιωματούχοι, ιερείς και το υπηρετικό προσωπικό.

Το ανάκτορο λειτουργούσε ως το κέντρο ολόκληρης της κοινότητας, δηλαδή ως διοικητικό κέντρο με διαχειριστές και γραφείς που κατέγραφαν την αγροτική παραγωγή και το εμπόριο, ως θρησκευτικό κέντρο με ιερείς και ιέρειες που τελούσαν τελετές στις αυλές και τα ιερά του ανακτόρου και, τέλος, ως οικονομικό κέντρο με βιοτέχνες, αγγειοπλάστες, μεταλλουργούς και έμπορους που ζούσαν και εργάζονταν γύρω από αυτό, διαμορφώνοντας την ευρύτερη μινωική πόλη.

Το αρχαίο όνομα της πόλης είναι άγνωστο, αλλά το μέγεθός της υποδηλώνει μια ισχυρή και ευημερούσα κοινωνία.

Η πρώτη ανασκαφή στην περιοχή του ανακτόρου έγινε από τον Ιωσήφ Χατζιδάκη το 1915, ο οποίος λόγω έλλειψης χρημάτων αναγκάστηκε να διακόψει τις έρευνές του. Η αποκάλυψη του ανακτόρου και μεγάλου τμήματος της πόλης οφείλεται όμως κατά κύριο λόγο στη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή, που συνεχίζει μέχρι σήμερα τις ανασκαφές.