Τελέστηκε η πρώτη Ανάσταση στην Ευαγγελίστρια από τον “ιπτάμενο” ιερέα (Βίντεο)

Σε κλίμα κατάνυξης τελέστηκε και φέτος η πρώτη Ανάσταση στη Χίο, με τον «ιπτάμενο» ιερέα να μεταφέρει το αναστάσιμο μήνυμα στον Ναό Παναγίας Ευαγγελιστρίας, όπου είχε συγκεντρωθεί πλήθος κόσμου για να παρακολουθήσει τη Θεία Λειτουργία. Ο πατήρ Χριστόφορος Γουρλής πραγματοποίησε το καθιερωμένο του «σάλτο» από την Ωραία Πύλη, σκορπώντας δάφνες από το καλάθι συνοδεία χτυπημάτων στα στασίδια, ενώ οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα.

Διαβάστε: Η άδεια καρέκλα στο γιορτινό τραπέζι: Πώς βιώνουν το Πάσχα οικογένειες που έχουν χάσει τα παιδιά τους – Τι λένε οι μητέρες της Κυριακής Γρίβα και της Εμμανουέλας Καρυωτάκη

Το μήνυμα της πρώτης Ανάστασης στάλθηκε και φέτος με τους καθιερωμένους κρότους, καθώς μοιάζει με σεισμό, αφού γκρεμίζει τον παλιό κόσμο για να χτίσει ένα νέο, αυτόν της Βασιλείας των Ουρανών. «Ανάστα ο Θεός, κρίνον τήν γην, ότι σύ κατακληρονομήσεις εν πάσι τοις εθνέσι», έψαλε ο «ιπτάμενος» ιερέας και αμέσως μετά η εκκλησία σείστηκε από τους χτύπους των Σημάντρων που σήμαναν τη νίκη του Θεανθρώπου επί του Θανάτου.

Η δάφνη ως κεντρικό σύμβολο της πρώτης Ανάστασης

Τα δαφνόφυλλα, σύμβολα της νίκης του Χριστού, σκορπίζονται την ώρα που οι πολυέλαιοι της εκκλησίας κουνιούνται σαν σε σεισμό και οι πιστοί χτυπούν τα στασίδια, συμμετέχοντας με αυτό τον ιδιαίτερα ηχηρό τρόπο στη χαρμόσυνη είδηση της Ανάστασης του Κυρίου.

Η δάφνη, φυτό νίκης από την αρχαιότητα, ενεργεί ως κεντρικό σύμβολο. Η Εκκλησία την αγκαλιάζει και την εντάσσει στη χριστιανική κοσμολογία. Η Μικρή Ανάσταση βυθίζει τις ρίζες της στη λαϊκή χριστιανική παράδοση. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, η ρίψη των δαφνών συνοδεύεται από έντονο θόρυβο: χτυπήματα στα στασίδια, ρίψη κεραμικών (ιδίως στην Κέρκυρα), ακόμα και εκρήξεις από αυτοσχέδιες κατασκευές.

Η λαϊκή ερμηνεία είναι σαφής: «Ο Χριστός ανασταίνεται και ο Άδης τρέμει». Η τελετουργική αναστάτωση εκφράζει με άμεσο, σχεδόν χειροπιαστό τρόπο την αναπαράσταση μιας κοσμικής ανατροπής. Η Μικρή Ανάσταση σηματοδοτεί το πρώτο «άνοιγμα» προς τη χαρά συνδέοντας το θρησκευτικό βίωμα με τον κοινωνικό βίο.