Θοδωρής Φέρρης: “Ήμουν σκορποχώρι, η ψυχοθεραπεία με συγύρισε” – “Δεν ξέρω αν θα περίμενα 20 χρόνια για την επιτυχία” (Βίντεο)

Ο Θοδωρής Φέρρης μίλησε στο “Καλύτερα δεν γίνεται” με ειλικρίνεια για τη διαδρομή του στον χώρο της μουσικής, εστιάζοντας τόσο στις δυσκολίες και την υπομονή που χρειάστηκε μέχρι να φτάσει στην καλλιτεχνική επιτυχία, όσο και στη βαθύτερη προσωπική του εξέλιξη μέσα από τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Ο γνωστός τραγουδιστής αναφέρθηκε σε μια πορεία που δεν ήταν άμεση ούτε εύκολη, αλλά απαιτούσε επιμονή, πίστη στον στόχο και συνεχή προσπάθεια, στοιχεία που όπως τόνισε καθόρισαν την εξέλιξή του. Παράλληλα, στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της εσωτερικής δουλειάς και της ψυχοθεραπείας, μέσα από την οποία, όπως είπε, κατάφερε να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του και να βάλει σε τάξη σκέψεις και συναισθήματα που τον δυσκόλευαν στην καθημερινότητά του.

Θοδωρής Φέρρης: Η πορεία προς την επιτυχία μετά από 20 χρόνια

Στο πρώτο μέρος της συνέντευξης, ο Θοδωρής Φέρρης μίλησε για τη μακρά αναμονή μέχρι να έρθει η επιτυχία, αλλά και για την επιμονή του στον δρόμο της μουσικής.«Πάντα ήθελα να πιστεύω ότι θα συμβεί η επιτυχία και συμβαίνει. Μάλιστα, τώρα, ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης, με τον οποίο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, μου είπε “διάλεξες τον δύσκολο δρόμο αλλά τα κατάφερες”. Ήταν πολύ εύστοχο αυτό που μου ‘πε και μου έμεινε. Αν μου έλεγαν, όταν ήμουν μικρός, ότι θα περάσουν 20 χρόνια και παραπάνω για να συμβεί αυτό, δεν ξέρω αν θα το δεχόμουν. Δεν ξέρω αν θα έκανα αυτή την υπομονή. Είναι λίγο μακριά το 2026 από το 2006. Επέμενα όμως σ’ αυτό, δηλαδή στο τραγούδι. Να τραγουδάμε μόνο», εξομολογήθηκε ο γνωστός τραγουδιστής.

«Η ψυχοθεραπεία ήταν ένα δώρο στον εαυτό μου»

Στη συνέχεια, ο Θοδωρής Φέρρης αναφέρθηκε στη σχέση του με την ψυχοθεραπεία, περιγράφοντας πώς τον βοήθησε να βρει εσωτερική ισορροπία και να οργανώσει καλύτερα τον εαυτό του.Αναφερόμενος στην ψυχοθεραπεία ο Θοδωρής Φέρρης δήλωσε: «Δεν την φοβήθηκα την ψυχοθεραπεία, πήγα και έκανα αυτό το δώρο στον εαυτό μου. Δεν γινόταν να μην πάω. Δηλαδή ανακάλυψα πράγματα για τον εαυτό μου που δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν. Συγύρισα τον εαυτό μου, ήμουν σκορποχώρι, πολύ βασικά πράγματα που δεν πατούσαν καλά ήρθαν σε μια ωραία τάξη».