Τζένη Καζάκου: “Δυστυχώς απαιτεί πολύ γερό στομάχι ο χώρος μας – Τότε η τιμιότητα χάνεται”

Με ειλικρίνεια και χωρίς να ωραιοποιήσει καταστάσεις, η Τζένη Καζάκου μίλησε στο περιοδικό Gala για την απόφασή της να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία, για τις δυσκολίες στον χώρο της υποκριτικής, αλλά και για το πώς βίωσε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα έχοντας ένα επώνυμο με μεγάλη καλλιτεχνική ιστορία.

Διαβάστε: Κώστας Καζάκος για την κόρη του Τζένη: “Είναι καλή σε αυτό που κάνει – Είμαι περήφανος, αλλά παραμένω αυστηρός κριτής” (Βίντεο)

Η Τζένη Καζάκου για την ψυχοθεραπεία

Για την απόφασή της να κάνει ψυχοθεραπεία, η Τζένη Καζάκου εξήγησε πόσο καθοριστική υπήρξε αυτή η επιλογή για την προσωπική της ισορροπία. «Εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο κάνω ψυχοθεραπεία. Η απόφαση να πάω σε ειδικό ήταν το πιο σημαντικό δώρο που έχω κάνει ποτέ στον εαυτό μου. Ξέρω ότι στην εποχή μας αυτό μπορεί να ακούγεται κλισέ, όμως είναι ωραίο να ακοής τον εαυτό σου και να βελτιώνεσαι. Να έρχεσαι πιο κοντά με εσένα, να σε μαθαίνεις και να ξεκλειδώνεσαι. Όταν βρίσκεσαι σε αρμονία με το μέσα σου, αποκτάς καλύτερη σχέση και με τους άλλους γύρω σού».

“Δυστυχώς απαιτεί πολύ γερό στομάχι ο χώρος μας”

Η ίδια αναφέρθηκε και στη σκληρή πλευρά του επαγγελματικού της χώρου, μιλώντας ανοιχτά για τον ανταγωνισμό που υπάρχει στην υποκριτική και για τις δυσκολίες που καλείται να διαχειριστεί ένας νέος άνθρωπος μέσα σε αυτόν. «Δυστυχώς απαιτεί πολύ γερό στομάχι ο χώρος μας. Και για τους εσωτερικούς και για τους εξωτερικούς παράγοντες. Πέρα από την κριτική, που δεν είναι πάντα καλή και που δικαίως έχει δικαίωμα να μας ασκήσει το κοινό, επικρατεί μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ των ανθρώπων του χώρου. Κακώς εννοούμενος ανταγωνισμός. Οπότε οφείλεις να παραμένεις δυνατός και να το ισορροπείς όλο αυτό με την αγάπη που έχεις για την τέχνη. Δεν συμβαίνει πάντα, αλλά δυστυχώς συμβαίνει. Κάποιοι άνθρωποι με τους οποίους καλείσαι να συνεργαστείς προσπαθούν να σου βάλουν από δική τους ανασφάλεια τρικλοποδιά. Ο ανταγωνισμός ως ανταγωνισμός δεν με φοβίζει. Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως, η λέξη το δίχως άλλο παρερμηνεύεται. Τότε η τιμιότητα χάνεται», λέει χωρίς διάθεση να ωραιοποιήσει καταστάσεις ή να μασήσει τα λόγια της.

Το βάρος του επωνύμου και τα πρώτα βήματα

Με την κεκτημένη ταχύτητα της νιότης της, η Τζένη Καζάκου ονειρεύεται να παίξει κάποτε στο αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, ενώ ανατρέχει και στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα στην υποκριτική, τότε που είχε ελάχιστη πείρα και ένα επώνυμο τεράστιων αξιώσεων. «Δεν μπορώ να πω ότι δέχτηκα ποτέ bullying για το επώνυμό μου, όμως κατά καιρούς έχω αντιληφθεί “περίεργα” βλέμματα πάνω μου. Υπήρχαν περιπτώσεις όπου κάποιοι είχαν δημιουργήσει μια λάθος εικόνα για το πρόσωπό μου. Μέσα από τη δουλειά μου και αφού με γνώρισαν, όμως, όλα αυτά διαλύθηκαν και μάλιστα πολύ γρήγορα. Στο ξεκίνημα ορισμένοι πιθανώς ενδόμυχα να σκεφτόντουσαν “για να δούμε, είναι τόσο καλή όσο η συνονόματη γιαγιά της;”. Σύντομα ανακάλυψαν τη δική μου προσωπικότητα και στάση ζωής, που έχουν να κάνουν με μια τελείως διαφορετική διαδρομή».

Η δική της διαδρομή στην υποκριτική

Η Τζένη Καζάκου φαίνεται πως αντιμετωπίζει την πορεία της με επίγνωση, χωρίς να αποφεύγει τις δυσκολίες και χωρίς να κρύβεται πίσω από το όνομά της. Αντίθετα, επιμένει στη δουλειά, στην προσωπική εξέλιξη και στην ανάγκη να παραμένει κανείς δυνατός, ακόμη και όταν το περιβάλλον γύρω του δεν είναι πάντα εύκολο. Η ψυχοθεραπεία, όπως λέει, τη βοήθησε να έρθει πιο κοντά στον εαυτό της, ενώ η υποκριτική παραμένει για εκείνη ένας χώρος απαιτητικός, αλλά και βαθιά αγαπημένος.