Μιχάλης Μητρούσης στα Παραπολιτικά: “Τι να την κάνω τη συγγνώμη αν δεν ήμουν τώρα εδώ;”

Σεμνός, ταπεινός και ταλαντούχος, ο Μιχάλης Μητρούσης έχει χαράξει μια ξεχωριστή πορεία στον χώρο της υποκριτικής. Ο δημοφιλής ηθοποιός πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Toc Toc» στο θέατρο «Βρετάνια», όπου υποδύεται έναν ήρωα που έχει το σύνδρομο Gilles de la Tourette και δεν σταματάει λεπτό να βρίζει πάνω στη σκηνή. Το «Secret» τον συνάντησε στο θέατρο και εκείνος μας μίλησε για τη στενή του σχέση με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη της παράστασης, Κώστα Σπυρόπουλο, τη μονάκριβη κόρη του, Μαρίλια, αλλά και το ατύχημα που παρ’ ολίγον να του κοστίσει τη ζωή.

Πρωταγωνιστείτε στην παράσταση «Toc Toc» στο θέατρο «Βρετάνια» και έχετε κοπρολαλία.

Είμαι ένας άνθρωπος που έχει το σύνδρομο Gilles de la Tourette, ένα ιδεοψυχαναγκαστικό σύνδρομο, το οποίο δύσκολα θεραπεύεται, και σε όλη την παράσταση βρίζω με το παραμικρό. Είναι μια έξοχα στημένη παράσταση από τον Κώστα Σπυρόπουλο. ∆εν θα ερχόμουν να παίξω φέτος, γιατί είχα ένα ατύχημα στο πόδι μου – έχω στο δεξί μου πόδι μια λάμα περίπου 20 πόντους, είναι συντριπτικό κάταγμα έξω δεξιάς περόνης. Οταν όμως μου πρότεινε ο Κώστας, δέχτηκα, γιατί τον αγαπώ πολύ, τον πιστεύω πάρα πολύ και ως άνθρωπο και ως ηθοποιό. Είμαστε φίλοι από παλιά. Ο Κώστας βοηθάει τον συνάνθρωπο και είναι και εκπληκτικός σκηνοθέτης. Το κείμενο της παράστασης σε κερδίζει από έδρας. Με το που το διαβάζεις, γελάς. Και έλεγα «πώς θα τα πω αυτά;».

Εσείς βρίζετε;

Ενίοτε, όχι πάντα. Οταν νευριάζω, με πιάνει η… μητρουσίαση.

Τι μπορεί να σας προκαλέσει να βρίσετε;

Η αδικία και το ψέμα. Οταν μου πεις ψέματα. Ασ’ τα…

Τελικά, τι συνέβη με το ατύχημα που είχατε;

Θα μπορούσα να πεθάνω κιόλας. Ημουν έξω από το Mega, πήγαινα κανονικά στη λωρίδα μου και έρχεται ένα αυτοκίνητο, με χτυπάει, φεύγει η μηχανή από κάτω, την αφήνω, για να μη με παρασύρει μαζί της. Προλαβαίνω, τραβάω το πόδι μου, κάνω μια τούμπα, χτυπάω με το κράνος, ανοίγει το κράνος, έρχομαι αντίθετα, βλέπω το διπλανό αυτοκίνητο που έρχεται κατά πάνω μου, σταματάει ευτυχώς ο άνθρωπος, και με ένα ανάποδο σάλτο βρίσκομαι στα πόδια μου και λέω «τι έγινε, ρε παιδιά;» και βλέπω αίματα στα πόδια μου.

Εμφανίστηκαν οι υπαίτιοι;

Ναι, εμφανίστηκαν, ζήτησαν συγγνώμη, αλλά δεν με νοιάζει. Εγώ θα μπορούσα να είμαι ανάπηρος ή να μη μιλούσαμε μαζί. Τι να την κάνω τη συγγνώμη αν εγώ δεν ήμουν εδώ τώρα;

Μιλήστε μας για την κορούλα σας, την ηθοποιό Μαρίλια Μητρούση.

Εχω μια υπέροχη κόρη, που τη λατρεύω, τη Μαρίλια Μητρούση. Μαζί με τη μητέρα της, τη Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου, εξαιρετική ηθοποιό του Θεάτρου Τέχνης, φτιάξαμε το ένδοξο θέατρο «Χυτήριο», το οποίο δεν υπάρχει πια και δεν θέλω να μιλάω γι’ αυτό. Είναι μια ιστορία που με ενοχλεί. Το έφτιαξα με αίμα και κόπο και χρήματα και δεν το έχω. Βλέπω την πρόοδο της Μαρίλιας και αυτό που είπα για το «Χυτήριο» το είπα γιατί το παιδάκι αυτό μεγάλωσε εκεί, ερχόταν μικρό και έβλεπε τις παραστάσεις. Ο,τι παραστάσεις είχαμε, ήταν εκεί. Εγώ της είχα πει: «Και κομμώτρια να γίνεις, να είσαι πρώτη. Αν δεν είσαι πρώτη, δεν είσαι καλή κομμώτρια». Εχει σπουδάσει τουρκικές επιστήμες, ξέρει άπταιστα τουρκικά, έχει πάρει άριστα στο τραγούδι στο Ωδείο, αλλά ήθελε να γίνει ηθοποιός. Λέγαμε με τη μάνα της «κάτσε να δούμε κανένα πλάνο, μη μας βρίζουν». Παίζει σε μια εξαιρετική σειρά στον Alpha, στο «Να μ’ αγαπάς», και είναι πάρα πολύ καλή.

Είστε αυστηρός μαζί της;

Οσον αφορά την υποκριτική, ναι, αλλά δεν μιλάω.

Θέλετε να πεθάνετε πάνω στη σκηνή;

Τι σαχλαμάρες είναι αυτές; Αυτά είναι κάτι ιστορικά, παλιά. Θα πεθάνεις κάποια στιγμή, είναι ανάγκη να πεθάνεις πάνω στο σανίδι; Πέθανε σπίτι σου. Θέλω να μεταφέρω στους νέους ηθοποιούς το εξής: αυτό που κάνουν να το αγαπάνε, γιατί αν δεν το αγαπάνε και δεν το πιστεύουν, δεν θα κάνουν ποτέ καριέρα.

Εχει χρειαστεί να χτυπήσετε την πόρτα ψυχολόγου;

Το ρωτάω, μιας και οι ήρωες της παράστασης περιμένουν έξω από το ιατρείο ενός ψυχιάτρου. Ναι, το έχω κάνει, όταν ήμουν 27 χρόνων. Είχα ένα μπέρδεμα στη ζωή μου και με βοήθησε μια ψυχαναλύτρια. Είχα μια ερωτική σχέση, μπερδεύτηκα, δεν είχα κατασταλάξει. Είχα κάτι εμμονές, πέρασε.

*Δημοσιεύτηκε στο ένθετο Secret των Παραπολιτικών