Ο Βανάτσι προκαλεί την ΕΕ: «Γιατί δεν στηρίζετε το Ιράν όπως την Ουκρανία;»

Ο Ρομπέρτο Βανάτσι, ο πρώην στρατηγός που έγινε το «κόκκινο πανί» για τους φιλελεύθερους κύκλους της Ιταλίας με το βιβλίο του Il mondo al contrario (Ο Κόσμος ανάποδα), δεν αποτελεί πλέον απλώς μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, αλλά έναν αυτόνομο πολιτικό παίκτη. Η πρόσφατη ίδρυση του δικού του δεξιού κόμματος, μετά τη ρήξη με τη Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι, σηματοδοτεί μια νέα εποχή για την ιταλική και ευρωπαϊκή δεξιά.

Σε ένα βίντεο που προκάλεσε αίσθηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Βανάτσι χρησιμοποιεί την μέθοδο της ειρωνικής σύγκρισης για να αναδείξει αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «υποκρισία της Δύσης». Με αφορμή τις εντάσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, ο στρατηγός εξαπέλυσε μια σφοδρή επίθεση κατά της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και της ευρωπαϊκής γραμμής, παραλληλίζοντας την κατάσταση με τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Gli #USA attaccano l’#IRAN pic.twitter.com/TnJh2bXwUL

— Roberto Vannacci (@RoVannacci) February 28, 2026

Στο προκλητικό αυτό μανιφέστο, ο στρατηγός υποστηρίζει σκωπτικά ότι, εφόσον υπάρχει ένας επιτιθέμενος και ένας αμυνόμενος, η Ευρώπη οφείλει να επιδείξει την ίδια ζέση που έδειξε στο Κίεβο. Ζητά ειρωνικά τη δημιουργία ενός πακέτου βοήθειας ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για το Ιράν, την αποστολή οπλικών συστημάτων στους Αγιατολάχ και την επιβολή εξοντωτικών κυρώσεων που θα γονάτιζαν την οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ρητορική του φτάνει μέχρι τον πλήρη αποκλεισμό Αμερικανών αθλητών και καλλιτεχνών από διεθνή δρώμενα, παραλληλίζοντας τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία.

Αυτή η στάση δεν είναι τυχαία, καθώς ο Βανάτσι στοχεύει απευθείας στην καρδιά του ευρωσκεπτικισμού. Επιτιθέμενος σε πρόσωπα όπως ο Κάρλο Καλέντα, τον οποίο καλεί ειρωνικά να επισκεφθεί τους Φρουρούς της Επανάστασης για να τους εκφράσει τη στήριξή του, ο στρατηγός προσπαθεί να αποδομήσει το ηθικό πλεονέκτημα της φιλελεύθερης δύσης. Η κίνησή του να ιδρύσει δικό του κόμμα αμέσως μετά από αυτές τις δηλώσεις δείχνει ότι σκοπεύει να μεταφέρει τη μάχη από το πεδίο των πολιτισμικών αξιών – όπου κυριάρχησε με το βιβλίο του – στο πεδίο της σκληρής γεωπολιτικής, διεκδικώντας τα ηνία μιας νέας, αντισυστημικής δεξιάς στην Ιταλία.