Στεφανία Γουλιώτη: Η αποκάλυψη για τα σκοτάδια της και πώς έπαψε να ενοχοποιεί τον εαυτό της (Βίντεο)

Η Στεφανία Γουλιώτη βρέθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 4 Μαρτίου στο πλατό του «Στούντιο 4» της ΕΡΤ και μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια για την προσωπική της πορεία, την εσωτερική της ζωή και τη σχέση της με τη θλίψη, τις μεταπτώσεις και τα συναισθήματα που συχνά θεωρούνται «σκοτεινά». Η γνωστή ηθοποιός αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει όταν προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τα δύσκολα συναισθήματα, τις ενοχές που προκαλεί η εποχή της εικόνας, αλλά και την ανάγκη να ζει αυθεντικά, δίνοντας χώρο στον εαυτό της να εκφράζεται και να ακούει τα δικά της «σκοτάδια». Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, η Γουλιώτη μοιράστηκε πώς μαθαίνει να αποδέχεται τον εαυτό της, τις όμορφες στιγμές της ζωής της και τη σημασία των προσωπικών εναλλαγών, ενώ μίλησε για τη σχέση της με τους γύρω της και τον τρόπο που διαχειρίζεται τα όριά της.

Διαβάστε: Στεφανία Γουλιώτη: “Στην καραντίνα ήρθα κοντά στα θέλω μου και στο ποια είμαι”

Στεφανία Γουλιώτη για τη συμφιλίωση με τα σκοτάδια

Η Στεφανία Γουλιώτη μίλησε για την αναγνώριση και αποδοχή των δύσκολων συναισθημάτων, εξηγώντας γιατί η διαδικασία είναι επίπονη αλλά αναγκαία:«Μέχρι να μάθεις και να αναγνωρίσεις τα σκοτάδια σου υπάρχει ένας μεγάλος χρόνος. Μέχρι τότε καίνε τα μέσα σου. Καίει το σύστημα, εγώ τουλάχιστον καίω. Μέχρι να συνειδητοποιήσω και να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις μου και τη λογική μου, να τα βγάλω έξω και να μπορώ να συνομιλήσω μ’ αυτά είναι ένας μεγάλος κόπος. Εντάξει, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν το έχουν αυτό γιατί έζησαν με άλλες προσλαμβάνουσες». Στη συνέχεια στάθηκε στην πίεση της εποχής της εικόνας και πώς αυτή επηρεάζει την αυθεντική έκφραση: «Αυτή η εποχή της εικόνας που ζούμε, στην παγίδα της οποίας έχω πέσει και εγώ, δεν βοηθάει σ’ αυτό που λέω. Αυτό είναι που λέω ότι πάει τον κόσμο πίσω όλο αυτό, το να μην βλέπουμε και να μην εκφραζόμαστε. Να είμαστε δηλαδή μόνο μες στο χρώμα. Περισσότερη δυστυχία είχα όταν προσπαθούσα να κάνω ότι δεν υπάρχουν τα σκοτάδια μου και να ενοχοποιώ τον εαυτό μου γι’ αυτά παρά τώρα, που ζω και τους δίνω χώρο και χρόνο».

Η αποδοχή των όμορφων στιγμών και των προσωπικών εναλλαγών

Μιλώντας η Στεφανία Γουλιώτη, πιο προσωπικά για τις όμορφες στιγμές της ζωής της, εξομολογήθηκε πώς προσπαθεί να τις απολαμβάνει χωρίς ενοχές:«Κάνω δουλειά στο να δέχομαι ότι τις ωραίες στιγμές που ζω στην προσωπική μου ζωή, τις αξίζω. Έχω μια δυσκολία. Ζω πάρα πολύ ωραίες στιγμές. Πάρα πολύ όμορφες στιγμές. Και έρχεται το σαμποτάζ αμέσως. Εγώ το σαμποτάρω. Μπορώ να βρω ό,τι θες. “Ναι αλλά τα παιδάκια στη Γάζα πεθαίνουν”. Εγώ θα σου πω. Μπορώ να βρω άπειρους λόγους να σαμποτάρω κάτι και νομίζω ότι, ξέρεις, είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου που πρέπει να το αποδεχτώ πια, ότι είναι και έτσι». Τέλος, αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα της εναλλαγής και τη διαχείριση των προσωπικών ορίων: «Χρειάζομαι εναλλαγές. Και είμαι καλά μέσα στις εναλλαγές. Δηλαδή να μη βαλτώνω. Είναι δύσκολο, ναι. Όχι, οι άνθρωποι δίπλα μου δεν νιώθουν ασφαλείς μαζί μου, να το πω έτσι. Επειδή έχω αυτές τις μεγάλες… Καλά δεν φτάνεις στα όρια του διπολισμού αλλά έχω μια ιδιοσυγκρασία που αλλάζει πολύ εύκολα, γίνεται από άσπρο μαύρο πολύ γρήγορα. Μα τι είναι η καταστροφή; Αυτοκαταστροφικό και καταστροφικό θεωρώ μόνο κάτι που σε κάνει μη λειτουργικό κοινωνικά. Απ’ τη στιγμή που είσαι λειτουργικός, δεν έχεις addictions που σε καταστρέφουν, νομίζω ότι τίποτα δεν είναι αυτοκαταστροφικό. Είναι μια επαφή με τα σκοτάδια μου που είναι πολύ ωραία, που είναι πολύ ζωντανά, που είναι πολύ εκεί και θεωρώ ότι τα ακούω πολύ περισσότερο από ανθρώπους οι οποίοι θα βγουν να τα σπάσουν για να μην τα ακούσουν ή θα πάνε κατευθείαν σε μια σχέση…».