Αμερικανός ειδικός στην πλασμαφαίρεση εξηγεί τα λάθη των γιατρών

Ο άδικος και αιφνίδιος θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έχει πάρει διεθνείς διαστάσεις, όχι μόνο λόγω της καλλιτεχνικής εμβέλειάς του, αλλά δυστυχώς και εξαιτίας της ιατρικής πράξης στην οποία υπεβλήθη και έχασε τη ζωή του στο κρεβάτι του ιδιωτικού ιατρείου της Καρνεάδου 11 στο Κολωνάκι.

Η είδηση ότι ο τραγουδιστής υπέστη ανακοπή καρδιάς κατά τη διάρκεια της θεραπείας της πλασμαφαίρεσης σε ένα απλό παθολογικό ιατρείο που δεν πληρούσε τις προδιαγραφές για τέτοιου είδους θεραπείες, σοκάρει όχι μόνο την εγχώρια ιατρική κοινότητα, αλλά και την παγκόσμια.

Ο Dr. Allen P. Green είναι κλινικός παθολόγος και Αναπληρωτής Ιατρικός Διευθυντής στην κλινική Global Apheresis στο Μιλ Βάλεϊ της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Τη συγκεκριμένη θεραπεία τη γνωρίζει πάρα πολύ καλά, αφού ο ίδιος έχει κάνει πάνω από 500 αφαιρέσεις πλάσματος σε ασθενείς.

Σε ένα εκτενές άρθρο στην προσωπική του ιστοσελίδα με τίτλο «Είναι ασφαλής η ανταλλαγή πλάσματος; Η υπόθεση της Αθήνας» εξηγεί πως από την ημέρα θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, πολλοί ασθενείς και συνάδελφοί του θέτουν το εξής ερώτημα: «είναι επικίνδυνη η πλασμαφαίρεση;».

Η ανάλυση του Dr. Allen P. Green

«Στις 9 Σεπτεμβρίου, ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή στα 54 του χρόνια, μετά από ανακοπή καρδιάς σε ιδιωτικό ιατρείο στο Κολωνάκι, όπου είχε μεταβεί για μια διαδικασία καθαρισμού/διήθησης αίματος. Ήταν ένας από τους πιο αγαπητούς τραγουδιστές στην Ελλάδα, με μια τριαντάχρονη πορεία που άγγιζε πολύ περισσότερο κόσμο από το αμιγώς μουσικό κοινό. Χιλιάδες παρευρέθηκαν στην κηδεία του. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και σε όλους όσους αγάπησαν το έργο του.

Έκτοτε, μου τίθεται επανειλημμένα το ίδιο ερώτημα από ασθενείς, συναδέλφους, αλλά και από ανθρώπους που φτάνουν σε αυτόν τον ιστότοπο μέσω αναζήτησης: είναι επικίνδυνη η πλασμαφαίρεση;

Αξίζει μια πραγματική απάντηση και όχι μια αμυντική στάση. Είμαι κλινικός παθολογοανατόμος/κλινικός εργαστηριακός ιατρός και έχω πραγματοποιήσει πάνω από 500 συνεδρίες θεραπευτικής ανταλλαγής πλάσματος. Ακολουθεί το τι δείχνουν πραγματικά τα δημοσιευμένα δεδομένα ασφαλείας, τι φαίνεται να αφορά η συγκεκριμένη περίπτωση και τι πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξει.

Η μέθοδος INUSpheresis δεν είναι ανταλλαγή πλάσματος

Σχεδόν κάθε αναφορά στον αγγλόφωνο τύπο έχει χρησιμοποιήσει τους όρους «πλασμαφαίρεση», «ανταλλαγή πλάσματος» (plasma exchange) και «καθαρισμός αίματος» ως ταυτόσημους. Δεν είναι το ίδιο πράγμα, και η διαφορά έχει σημασία για την αξιολόγηση των δεδομένων ασφαλείας.

Τα στοιχεία από τη δικογραφία στην Ελλάδα δείχνουν ότι η συσκευή που χρησιμοποιήθηκε ήταν ένα σύστημα INUSpheresis. Η INUSpheresis είναι μια κατοχυρωμένη μορφή πλασμαφαίρεσης διπλής διήθησης (DFPP). Το πλάσμα διαχωρίζεται από τα κύτταρα του αίματος, διέρχεται από ένα δεύτερο φίλτρο που κατακρατά τα μεγαλύτερα μόρια και στη συνέχεια επιστρέφει στον ασθενή. Δεν αντικαθίσταται τίποτα.

Η Θεραπευτική Ανταλλαγή Πλάσματος (TPE), που είναι αυτό που εφαρμόζω εγώ, και αυτό που μελετά σχεδόν το σύνολο της παρακάτω έρευνας,  λειτουργεί διαφορετικά. Το πλάσμα αφαιρείται, απορρίπτεται και αντικαθίσταται με φρέσκο διάλυμα λευκωματίνης (αλβουμίνης).

Ίδια κατηγορία τεχνολογίας, διαφορετικές διαδικασίες, διαφορετικό προφίλ κινδύνου και πολύ διαφορετική βάση επιστημονικών δεδομένων. Σχεδόν κάθε δείκτης ασφαλείας που αναφέρεται στην κάλυψη αυτής της υπόθεσης προέρχεται από τη βιβλιογραφία της TPE και παρήχθη από τη μελέτη μιας διαδικασίας που δεν ήταν αυτή που εφαρμόστηκε. Έχω γράψει για τη σύγκριση των δύο μεθόδων στο άρθρο INUSpheresis vs. Therapeutic Plasma Exchange, το οποίο για ευνόητους λόγους έχει γίνει ένα από τα πιο διαβασμένα κείμενα σε αυτόν τον ιστότοπο την τελευταία εβδομάδα.

Τίποτα από αυτά δεν υποδηλώνει ότι η συσκευή προκάλεσε τον θάνατό του. Σημαίνει απλώς ότι οι καθησυχαστικοί αριθμοί και οι τρομακτικοί τίτλοι περιγράφουν δύο διαφορετικές διαδικασίες, και καμία από τις δύο δεν εφαρμόζεται με τη δέουσα προσοχή.

Εικόνες από το εσωτερικό του ιατρείου της Καρνεάδου την ημέρα που πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης

Advertisement

Τι είναι γνωστό μέχρι στιγμής;

Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη. Διενεργήθηκε νεκροψία-νεκροτομή, η οποία δεν μπόρεσε να προσδιορίσει τα αίτια θανάτου. Οι τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις εκκρεμούν ακόμα. Σε δύο ιατρούς ασκήθηκε ποινική δίωξη για κακούργημα (έκθεση που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο). Οι ίδιοι αρνούνται την ευθύνη και δικαιούνται το τεκμήριο της αθωότητας και τη δίκαιη δίκη.

Θέλω να είμαι ακριβής σε αυτό, επειδή δημοσιεύεται πληθώρα βέβαιων σχολίων από ανθρώπους που δεν έχουν πρόσβαση στα στοιχεία. Ούτε εγώ έχω.

Όσον αφορά τα επίσημα στοιχεία από δημόσιες Αρχές και όχι από διαρροές:

Ο Υπουργός Υγείας της Ελλάδας δήλωσε ότι το ιατρείο είχε άδεια ως απλό ιδιωτικό ιατρείο και δεν διέθετε έγκριση για τη διενέργεια πλασμαφαίρεσης. Έκτοτε περιέγραψε τη διαδικασία ως κάτι που πρέπει να εκτελείται σε νοσοκομειακό περιβάλλον και διέταξε έλεγχο από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών.

Δημοσιεύματα για τη δικογραφία αναφέρουν μια καταγεγραμμένη συνεδρία 42 λεπτών στο μηχάνημα, γεγονός που έχει σημασία καθώς υποδηλώνει αν η θεραπεία είχε ξεκινήσει. Οι διασώστες του ΕΚΑΒ φέρεται να διαπίστωσαν ότι ο απινιδωτής του ιατρείου δεν ήταν λειτουργικός.

Ο τραγουδιστής διακομίσθηκε στο Νοσοκομείο «Ελπίς», όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του στις 17:40. Το νοσοκομείο δήλωσε ότι εκτελέστηκε αναζωογόνηση σύμφωνα με το πρωτόκολλο, χωρίς αποτέλεσμα.

Στο φως της δημοσιότητας κυκλοφορούν πιο λεπτομερείς πληροφορίες για το χρονοδιάγραμμα από τη δικογραφία, συμπεριλαμβανομένων φερόμενων χρονικών σημείων και μιας φωτογραφίας. Δεν πρόκειται να τα αναπαραγάγω εδώ. Αποτελούν αμφισβητούμενα αποδεικτικά στοιχεία σε μια εκκρεμή ποινική διαδικασία, και το ιστολόγιο ενός ιατρού δεν είναι το μέρος για να εκδικαστούν.

Υπάρχει επίσης ένας όγκος διαρροών σχετικά με την κατάσταση της υγείας του την ίδια ημέρα, ο οποίος προέρχεται κυρίως από την ανωμοτί κατάθεση του κατηγορούμενου ιατρού και αμφισβητείται από την οικογένεια. Αφήνω κι αυτό κατά μέρος. Ο ίδιος δεν είναι εδώ για να συναινέσει στη δημοσιοποίησή τους, η οικογένειά του έχει φέρει αντιρρήσεις για τον τρόπο που παρουσιάζονται, και το κλινικό συμπέρασμα στο οποίο θέλω να καταλήξω δεν απαιτεί τις ιατρικές του λεπτομέρειες.

Μερικές φορές, η σωστή απόφαση είναι να μη θεραπεύσεις

Αυτό το συμπέρασμα ισχύει ανεξάρτητα από το τι θα δείξουν τελικά οι τοξικολογικές εξετάσεις, και είναι αυτό που θα ήθελα να κρατήσει ένας ασθενής από αυτή την υπόθεση.

Η πιο σημαντική απόφαση ασφαλείας στην αφαίρεση είναι συχνά η απόφαση να μην πραγματοποιηθεί η συνεδρία.

Οποιοσδήποτε ασθενής προσέρχεται για μία προγραμματισμένη (προαιρετική) διαδικασία παρουσιάζοντας νέα σύγχυση, δυσκολία στην ομιλία, νέο βήχα, ανεξήγητη κατακράτηση υγρών ή αδυναμία ορθοστάτησης, δεν είναι ασθενής που θεραπεύεις εκείνη την ημέρα. Αυτά τα ευρήματα απαιτούν επείγουσα αξιολόγηση. Ένα πρόγραμμα αφαίρεσης που δεν μπορεί να ακυρώσει μια προγραμματισμένη συνεδρία έχει δομικό πρόβλημα, όχι κλινικό.

Αυτό είναι το κομμάτι που είναι το πιο δύσκολο να «αγοράσει» κανείς μαζί με ένα μηχάνημα. Ο εξοπλισμός είναι διαθέσιμος στο εμπόριο. Η κλινική κρίση για το πότε δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί, προέρχεται από την εκπαίδευση και τον όγκο των περιστατικών.

Δύο τρόποι να αναγνώσει κανείς το συμβάν – Τα τέσσερα λάθη των γιατρών 

Αν αφαιρέσει κανείς τις εικασίες, μένουν δύο βασικές πιθανότητες:

Η διαδικασία εκτελέστηκε με τρόπο που προκάλεσε βλάβη: Λάθος υγρό αναπλήρωσης, απουσία προληπτικών εργαστηριακών εξετάσεων, ακατάλληλος εξοπλισμός, παράβλεψη των συναγερμών του μηχανήματος ή ένας ασθενής που δεν έπρεπε να είχε υποβληθεί σε θεραπεία.

Ή συνέβη ένα καρδιακό επεισόδιο που θα συνέβαινε έτσι κι αλλιώς: Αρρυθμίες και εμφράγματα του μυοκαρδίου συμβαίνουν τόσο σε γραφεία όσο και πάνω σε διαδρόμους γυμναστικής. Το ότι συνέβη κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας, δεν σημαίνει ότι προκλήθηκε από αυτήν, και η διάκριση μεταξύ επιπλοκών που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας και επιπλοκών που προκαλούνται από αυτήν είναι το σημείο που στρεβλώνεται συχνότερα στις συζητήσεις για την ασφάλεια της αφαίρεσης.

Το συμπέρασμα είναι το ίδιο και στις δύο περιπτώσεις, γι’ αυτό και θεωρώ ότι αυτή η υπόθεση προσφέρει διαύγεια, παρά πανικό.

Εάν συμβεί ένα καρδιακό επεισόδιο σε μια σωστά οργανωμένη μονάδα αφαίρεσης, η ομάδα το αντιλαμβάνεται σε δευτερόλεπτα, διακόπτει το κύκλωμα, ξεκινά αναζωογόνηση με εξοπλισμό που έχει ελεγχθεί το ίδιο πρωί και ενεργοποιεί αμέσως τις υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης. Αυτό που χωρίζει ένα επιβιώσιμο επεισόδιο από ένα θανατηφόρο, είναι συνήθως τα πρώτα λεπτά. Το περιβάλλον δεν καθορίζει το αν θα συμβεί το επεισόδιο. Καθορίζει το αν ο ασθενής θα επιβιώσει από αυτό.

Το μηχάνημα πλασμαφαίρεσης στην Stem Cell Clinic στο Κολωνάκι

Πόσο ασφαλής είναι πραγματικά η ανταλλαγή πλάσματος;

Δύο πράγματα πρέπει να γίνουν κατανοητά πριν αναγνωστούν αυτοί οι αριθμοί:

Τα περισσότερα δεδομένα ασφαλείας αφαίρεσης προέρχονται από βαριά νοσούντες ασθενείς. Η TPE χρησιμοποιείται στα νοσοκομεία εδώ και δεκαετίες για παθήσεις όπως η θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα (TTP), το σύνδρομο Guillain-Barré, η μυασθενική κρίση, η αγγειίτιδα με νεφρική ανεπάρκεια και η ηπατική ανεπάρκεια. Ορισμένοι από αυτούς τους ασθενείς βρίσκονται στη ΜΕΘ. Όταν ένας από αυτούς υποστεί ανακοπή, η αιτία είναι συνήθως η ίδια η νόσος.

Το υγρό αντικατάστασης αλλάζει σημαντικά τον κίνδυνο. Η νοσοκομειακή TPE χρησιμοποιεί συχνά πλάσμα δότη, το οποίο απαιτείται για παθήσεις όπως η TTP και φέρει τους κινδύνους οποιασδήποτε μετάγγισης. Τα πρωτόκολλα μακροζωίας και ευεξίας χρησιμοποιούν λευκωματίνη (αλβουμίνη), η οποία έχει τελείως διαφορετικό προφίλ κινδύνου. Οι μελέτες που συγχωνεύουν και τα δύο, υπερεκτιμούν τον κίνδυνο της ανταλλαγής με βάση την αλβουμίνη.

Με αυτό το πλαίσιο:

Οι θάνατοι που αποδίδονται στην ίδια τη διαδικασία είναι εξαιρετικά σπάνιοι. Το μητρώο της Παγκόσμιας Εταιρείας Αφαίρεσης (WAA) κάλυψε 50.846 διαδικασίες σε 7.142 ασθενείς, χωρίς κανέναν θάνατο να αποδίδεται στη θεραπεία αφαίρεσης. Το συχνά αναφερόμενο ποσοστό 0,05% (8 θάνατοι σε 15.658 διαδικασίες, Mokrzycki και Kaplan, 1994) προσμετρά θανάτους που συνέβησαν σε νοσηλευόμενους ασθενείς, προερχόμενους κυρίως από την παλαιότερη νοσοκομειακή εποχή, και συγχωνεύει ανταλλαγές πλάσματος και αλβουμίνης. Δεν αποτελεί μέτρο του πόσο συχνά η TPE σκοτώνει έναν υγιή άνθρωπο.

Οι σοβαρές επιπλοκές είναι ασυνήθιστες και συγκεντρώνονται στους πιο επιβαρυμένους ασθενείς. Στο μητρώο της WAA, το 5,8% των διαδικασιών είχε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια οποιουδήποτε τύπου, οι περισσότερες ήπιες ή μέτριες: μούδιασμα λόγω κιτρικών, ζάλη, ναυτία. Μόνο το 0,35% είχε σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια, και το ποσοστό διέφερε ανάλογα με την υποκείμενη νόσο, με το υψηλότερο να παρατηρείται σε νεφρικούς ασθενείς (1,0%). Σοβαρή αρρυθμία εμφανίστηκε σε περίπου 2 ανά 10.000 διαδικασίες.

Η αλβουμίνη αποφεύγει το μεγαλύτερο μέρος του αλλεργικού κινδύνου. Οι Mokrzycki και Kaplan διαπίστωσαν ανεπιθύμητες αντιδράσεις στο 1,4% των ανταλλαγών αλβουμίνης έναντι 20% των ανταλλαγών φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος. Το χαρακτηριστικό αδύνατο σημείο της αλβουμίνης είναι η υπόταση, η οποία είναι προβλέψιμη και αντιμετωπίζεται με προσοχή στο ισοζύγιο υγρών.

Η δοκιμή AMBAR είναι η πλέον σχετική. Σε αυτή τη τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή, ασθενείς με νόσο Alzheimer έλαβαν ανταλλαγή πλάσματος με αντικατάσταση αλβουμίνης και χωρίς πλάσμα δότη. Σε 4.709 διαδικασίες (συμπεριλαμβανομένων εικονικών συνεδριών), τουλάχιστον μία ανεπιθύμητη ενέργεια εμφανίστηκε στο 16,9% των ανταλλαγών πλήρους όγκου. Αυτές ήταν ήπιες: αντιδράσεις στο σημείο του καθετήρα, ζάλη, παροδική υπόταση. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι διαδικασίες ήταν τόσο ασφαλείς και εφικτές σε αυτόν τον γηραιότερο πληθυσμό, όσο και σε άλλες εφαρμογές. (Η TPE για τη νόσο Alzheimer παραμένει στην Κατηγορία III κατά ASFA).

Τα στοιχεία ειδικά για την INUSpheresis είναι περιορισμένα. Η κατηγορία DFPP μετρά δεκαετίες χρήσης, ιδιαίτερα στην Ιαπωνία, για προετοιμασία μεταμοσχεύσεων, νευρολογικές και αυτοάνοσες παθήσεις και διαταραχές λιπιδίων, και η δημοσιευμένη εμπειρία υποδηλώνει ότι είναι γενικά ασφαλής σε εκπαιδευμένα χέρια. Οι χαρακτηριστικοί κίνδυνοι της είναι η υπόταση και, επειδή τα φίλτρα απομακρύνουν το ινωδογόνο μαζί με τους στόχους, η αιμορραγία εάν οι παράγοντες πήξης μειωθούν πολύ. Όσον αφορά την INUSpheresis ως επώνυμο πρωτόκολλο, η δημοσιευμένη βιβλιογραφία αποτελείται από μικρές μελέτες παρατήρησης από ευρωπαϊκά κέντρα. Δεν υπάρχει μητρώο ή τυχαιοποιημένη δοκιμή συγκρίσιμη με αυτά που υπάρχουν για την TPE.

Σύνοψη: Όταν εκτελείται σωστά, με αλβουμίνη, σε άτομα που δεν είναι οξέως ασθενή, οι σοβαρές επιπλοκές από την TPE μετρώνται σε υποπολλαπλάσια της μονάδας (%), ενώ οι θάνατοι που προκαλούνται από τη διαδικασία είναι εξαιρετικά σπάνιοι.

Το μηχάνημα είναι το εύκολο μέρος

Αυτό το ιστορικό ασφαλείας έχει μια ακούσια συνέπεια: Επειδή η TPE είναι τόσο ασφαλής σε έμπειρα χέρια, φαίνεται εύκολη. Μια κλινική αγοράζει ένα μηχάνημα, ένας αντιπρόσωπος εκπαιδεύει το προσωπικό μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, και η ανταλλαγή πλάσματος προστίθεται στον κατάλογο υπηρεσιών.

Η TPE είναι ασφαλής επειδή εξειδικευμένοι άνθρωποι διαχειρίζονται τους κινδύνους της συνεχώς:

Η αντιπηκτική αγωγή με κιτρικά, μειώνει το ιονισμένο ασβέστιο. Πολύ χαμηλά επίπεδα επηρεάζουν την καρδιακή αγωγιμότητα. Πρέπει να προβλέπεται και να αναπληρώνεται, όχι να ανακαλύπτεται εκ των υστέρων. Οι μετατοπίσεις υγρών ρίχνουν γρήγορα την πίεση. Ιδιαίτερα σε ασθενείς που είναι αφυδατωμένοι, λαμβάνουν αντιυπερτασικά ή έχουν καρδιακή νόσο.

Οι συναγερμοί του μηχανήματος είναι συγκεκριμένοι. Οι συναγερμοί πήξης, πίεσης και αέρα απαιτούν καθορισμένη απόκριση. Ένα κύκλωμα δεν πρέπει ποτέ να αφήνεται σε λειτουργία ενώ διερευνάται η αιτία.

Ο προληπτικός έλεγχος πριν τη θεραπεία είναι μέρος της διαδικασίας όσο και η ίδια η ανταλλαγή: Πρόσφατες εργαστηριακές εξετάσεις, καρδιολογικό ιστορικό, ανασκόπηση φαρμακευτικής αγωγής και μια ιατρική κρίση για τη σημερινή ημέρα. Η ετοιμότητα για έκτακτη ανάγκη είναι ελεγμένο στοιχείο, όχι υπόθεση. Πιστοποιημένο προσωπικό, φάρμακα και εξοπλισμός στο δωμάτιο, επαληθευμένα σε λειτουργία, με σχέδιο για άμεση ενεργοποίηση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης.

Τίποτα από αυτά δεν είναι δύσκολο για μια ομάδα που το κάνει καθημερινά. Όλα αυτά είναι επικίνδυνα για μια ομάδα που δεν το κάνει.

Ποιος πρέπει να το επιβλέπει αυτό;

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η θεραπευτική αφαίρεση υπάγεται στην Ιατρική των Μεταγγίσεων (Transfusion Medicine). Αποτελεί επίσημη εξειδίκευση και μέρος της εκπαίδευσης των κλινικών παθολογοανατόμων/εργαστηριακών ιατρών και των ειδικών μεταγγειολογίας. Είναι η ειδικότητα που επιβλέπει τις υπηρεσίες αφαίρεσης στα νοσοκομεία.

Αυτό αξίζει να το γνωρίζει κανείς, διότι η «κλινική μακροζωίας» δεν αποτελεί διαπίστευση, όπως δεν αποτελεί διαπίστευση και η ιδιοκτησία ενός μηχανήματος αφαίρεσης. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν ένας ιατρός είναι παρών στο κτήριο. Είναι το σε τι έχει εκπαιδευτεί αυτός ο ιατρός.

Εάν εξετάζετε το ενδεχόμενο ανταλλαγής πλάσματος οποιουδήποτε τύπου, αυτά είναι τα ερωτήματα που θα έθετα:

• Ποιος επιβλέπει τη διαδικασία και ποια είναι η εκπαίδευσή του, ειδικά στην αφαίρεση ή την ιατρική των μεταγγίσεων;
• Ποιος βρίσκεται δίπλα στο κρεβάτι καθ’ όλη τη διάρκεια και πόσες ανταλλαγές έχει εκτελέσει;
• Τι υγρό αναπλήρωσης χρησιμοποιείτε; (Για πρωτόκολλα μακροζωίας και ευεξίας, η απάντηση πρέπει γενικά να είναι η αλβουμίνη).
• Ποιες εργαστηριακές εξετάσεις και ιστορικό εξετάζετε εκ των προτέρων, και υπό ποιες συνθήκες θα ακυρώνατε τη συνεδρία μου;
• Ποιο είναι το πρωτόκολλό σας όταν ακούγεται ένας συναγερμός μηχανήματος ή εάν παρουσιάσω μια αντίδραση;
• Τι εξοπλισμός έκτακτης ανάγκης υπάρχει στο σημείο, πότε ελέγχθηκε τελευταία φορά και σε ποιο σημείο καλείτε τις υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης;

Το ερώτημα τέσσερα είναι αυτό που διαχωρίζει ένα σοβαρό κλινικό πρόγραμμα από ένα εμπορικό κατάστημα. Κάθε κλινική που αξίζει να εμπιστευτείτε, θα απαντήσει και στα έξι χωρίς δισταγμό.

Το σημείο που αξίζει να συζητηθεί

Το Υπουργείο Υγείας της Ελλάδας ανακοίνωσε την ίδρυση επιτροπής για την ιατρική της μακροζωίας, προτάσεις για περιορισμούς στη διαφήμιση και υποσχέθηκε ένα δημόσιο εργαλείο για τον έλεγχο των αδειών των κλινικών. Το αν αυτή είναι η σωστή αντίδραση είναι ένα ζήτημα πολιτικής υγείας, και δεν θα προσποιηθώ ότι θα το λύσω εδώ.

Αυτό για το οποίο είμαι βέβαιος είναι το υποκείμενο πρόβλημα που κατέστησε ορατό αυτή η υπόθεση: Η αφαίρεση λειτουργεί, τα επιστημονικά δεδομένα που τη στηρίζουν είναι ισχυρότερα από όσο συνειδητοποιούν οι περισσότεροι, και το χάσμα μεταξύ της ιδιοκτησίας του εξοπλισμού και της γνώσης της χρήσης του είναι ευρύτερο από αυτό που αντικατοπτρίζει η αγορά αυτή τη στιγμή. Αυτά τα τρία γεγονότα μαζί είναι ο τρόπος με τον οποίο μία θεραπεία με εξαιρετικό ιστορικό ασφαλείας, καταλήγει να συνδέεται με έναν θάνατο.

Αυτό το χάσμα κλείνει ταχύτερα μέσω των ενημερωμένων ασθενών, παρά μέσω οποιουδήποτε άλλου μέτρου. Μια κλινική που δεν μπορεί να απαντήσει στις παραπάνω έξι ερωτήσεις θα δυσκολευτεί να συνεχίσει να κλείνει ραντεβού με ασθενείς που γνωρίζουν να τις υποβάλουν.

Όσα έχουν αναφερθεί για εκείνο το ιατρείο στο Κολωνάκι, εφόσον επιβεβαιωθούν στο δικαστήριο, περιγράφουν ένα περιβάλλον χωρίς τα τρία πράγματα που απαιτεί κάθε πρόγραμμα αφαίρεσης: προσωπικό εκπαιδευμένο ειδικά στην αφαίρεση, λειτουργικό εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης και ένα όριο ασφαλείας για τη διακοπή της διαδικασίας. Το αν η διαδικασία συνέβαλε στον θάνατό του είναι ερώτημα για την ιατροδικαστική έρευνα και δεν πρόκειται να την προκαταλάβω. Αλλά το ζήτημα των προτύπων ασφαλείας δεν εξαρτάται από αυτή την απάντηση, και είναι αυτό για το οποίο θα έπρεπε να μιλάει ο ιατρικός κλάδος.

Για να μάθετε περισσότερα για την ίδια τη διαδικασία, δείτε τι είναι η θεραπευτική ανταλλαγή πλάσματος, πώς λειτουργεί και τη βάση των κλινικών δεδομένων.

Ασκώ την ιατρική στο Global Apheresis στο Mill Valley της Καλιφόρνια, όπου υπηρετώ ως Αναπληρωτής Ιατρικός Διευθυντής. Εάν έχετε ερωτήσεις σχετικά με το εάν η TPE είναι κατάλληλη για εσάς, μια πρώτη διερευνητική κλήση είναι το κατάλληλο σημείο για να ξεκινήσετε».