Μπροστά σε έναν νέο αριστερό χάρτη

Η ελληνική Αριστερά βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων. Δεν είναι η πρώτη διάσπαση αυτή που βιώνει ούτε η πιο βίαιη – η περίοδος όμως στην οποία βρίσκεται, η ραγδαία εκλογική συρρίκνωση του βασικού εκφραστή της και η (χωρίς σαφές πολιτικό στίγμα) παρουσία του Στέφανου Κασσελάκη, τη μετατρέπει σε εκείνη με την πιο κρίσιμη σημασία για το μέλλον και τη μορφή της.

Σε πολιτικό επίπεδο, η απουσία του Αλέξη Τσίπρα από τον ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε έναν άτυπο λευκό καμβά για τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως η νέα ηγετική ομάδα στέλνει αντιφατικά μηνύματα, χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει σε ποιο ακροατήριο απευθύνεται

Αυτό το τέλος εποχής για τον ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα διαμορφώνει τον χάρτη από εδώ και πέρα: μένει να φανεί πώς θα αντιδράσει η συριζαϊκή βάση στην αποχώρηση ιδρυτικών στελεχών του κόμματος από το σπίτι που οι ίδιοι έβαλαν τα θεμέλια, στην «απάντηση» Κασσελάκη για ένα κόμμα «χωρίς κομματίλα» και στα καλέσματα που αναπόφευκτα θα γίνουν ενόψει ευρωεκλογών. Οι τάσεις αποσυσπείρωσης που μέχρι τώρα έχουν παρατηρηθεί στις έρευνες δεν προεξοφλούν τη συνέχεια (ο πολιτικός χρόνος είναι πυκνός), είναι όμως ένα πρώτο καμπανάκι για το γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ το επόμενο διάστημα δεν θα παλέψει με τη ΝΔ για την πρώτη θέση, αλλά (στην καλύτερη) με το ΠΑΣΟΚ για τη δεύτερη.

Υπάρχει χώρος; Το ερώτημα τίθεται βασικά σε όσους φεύγουν. Η απάντηση φαίνεται πως είναι μάλλον θετική: τα τελευταία ευρήματα δείχνουν μια σημαντική εκροή ψηφοφόρων στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως προς το ανοδικό ΚΚΕ, αλλά και σε μικρότερους σχηματισμούς όπως το ΜέΡΑ25 και η Πλεύση Ελευθερίας – και από το ΠΑΣΟΚ, ωστόσο, ένα κομμάτι εκροών έχει απευθείας αποδέκτη το ΚΚΕ.

Σε πολιτικό επίπεδο, η απουσία του Αλέξη Τσίπρα από τον ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε έναν άτυπο λευκό καμβά για τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως η νέα ηγετική ομάδα στέλνει αντιφατικά μηνύματα, χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει σε ποιο ακροατήριο απευθύνεται: από τη μια συγκρούεται με την αριστερή πτέρυγα εντός του κόμματός της, από την άλλη αποξενώνει το προοδευτικό Κέντρο με μια απαξιωτική ανάγνωση της οκταετίας Σημίτη. Ο ιδεολογικός βηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο Κασσελάκη είναι, σ’ αυτήν τη φάση, άγνωστος «παράγοντας Χ».

Τα κόμματα του όμορου χώρου παρατηρούν τις εξελίξεις – ειδικά στην Κεντροαριστερά και στον έκτο όροφο της Χαριλάου Τρικούπη, όπου γνωρίζουν πολύ καλά πως η μάχη που καλούνται να δώσουν στις ευρωεκλογές έχει πλέον σημαντικές πιθανότητες να λήξει υπέρ τους. Θα συνεχίσουν να επενδύουν αυτές τις μέρες στην «προοδευτική αντιπολίτευση» με «ρεαλισμό και σοβαρότητα», με στόχο να αναδείξουν και τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στα δύο κόμματα σ’ αυτήν τη φάση – όσο, δε, η ηγετική ομάδα του Στέφανου Κασσελάκη αποτελείται από πρόσωπα όπως ο Παύλος Πολάκης και ο Νίκος Παππάς, διατηρείται και η μεταξύ τους απόσταση.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, η Κεντρική Επιτροπή ξεκινάει με δύο απορίες: η πρώτη έχει να κάνει με τον Αλέξη Τσίπρα, που βλέπει το κόμμα το οποίο οδήγησε στην εξουσία να αποδεκατίζεται, η δεύτερη με την ομάδα των Εφης Αχτσιόγλου και Χαρίτση – Ηλιόπουλου. Η αντίδραση Κασσελάκη προφανώς αλλάζει τα δεδομένα για την επόμενη μέρα – μπορεί η μετριοπαθής καταδίκη της ηγεσίας «να σταθεί» ακόμα;

Premium Έκδοση «Τα Νέα»