Για μία εξέταση στο Νοσοκομείο Βόλου «Κοντεύεις… να πεθάνεις στην αναμονή» ξεσπά αγανακτισμένη Βολιώτισσα

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του astratv.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:

Πρόσθεσε το astratv.gr
στα αγαπημένα σου στη Google

Γροθιά στο στομάχι το δημόσιο κατηγορώ για την ταλαιπωρία που βίωσε στα εξωτερικά ιατρεία – «Μας έχουν σαν καρπούζια διαλογής»

Γροθιά στο στομάχι για την ταλαιπωρία που υφίστανται ασθενείς που επισκέπτονται με προγραμματισμένο ραντεβού τα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου Βόλου αποτελεί το δημόσιο κατηγορώ μέσω των social media μίας Βολιώτισσας, η οποία είχε προγραμματισμένο ραντεβού στις 11.15 το πρωί μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας του υπουργείου υγείας, όμως κατέληξε να εξεταστεί από τον γιατρό μετά από πέντε ολόκληρες ώρες και αφού… προηγουμένως είχε υποστεί των παθών της τον τάραχο, όπως να βλέπει μία άλλη ασθενή να παθαίνει υπογλυκαιμικό σοκ… περιμένοντας στην αναμονή…

Βιώνοντας μια πολύωρη και ψυχοφθόρα ταλαιπωρία που αναδεικνύει σοβαρά ζητήματα λειτουργίας, οργάνωσης και διαχείρισης της λειτουργίας του Αχιλλοπούλειου, τα οποία θα έπρεπε να προβληματίσουν τη διοίκηση, η «παθούσα» αποφάσισε να δημοσιοποιήσει την περιπέτειά της και τα όσα περιγράφει πραγματικά προκαλούν τουλάχιστον δυσφορία και προβληματισμό. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό εργάζεται υπό έντονη πίεση, με μεγάλο αριθμό περιστατικών καθημερινά, γεγονός που επιβαρύνει σημαντικά τη ροή και την εξυπηρέτηση των ασθενών.

Περιγραφή που «τσακίζει κόκκαλα

Η περιγραφή της για τα όσα βίωσε η Ι.Γ. αλλά και το χάος που υποχρεώθηκε να «μοιραστεί» με άλλους ασθενείς «τσακίζει κόκκαλα»: « Ήθελα κι εγώ να πω την εμπειρία μου από τη χθεσινή επίσκεψή μου στα εξωτερικά ιατρεία του «Αχιλλοπούλειου» Νοσοκομείου Βόλου. Ας το πιάσουμε από την αρχή: έκλεισα ραντεβού μέσω του myHealth, το οποίο το έκλεισα σχετικά γρήγορα, μετά από τέσσερις μήνες, για τις 16 Ιουνίου στις 11:15. Ως «καλή ασθενής» είπα να είμαι τρία τέταρτα νωρίτερα. Πηγαίνω, κόβω το χαρτάκι και, ανυποψίαστη, δεν κοιτάζω την ώρα που έγραφε, γιατί είχα το μήνυμα του καταχωρημένου ραντεβού. Δίνω το χαρτί στη βοηθό του γιατρού και κάθομαι σε μια γωνία. Περιττό να σας πω ότι υπήρχαν γύρω στα 70–80 άτομα και μέσα στο Ορθοπεδικό εξυπηρετούσαν τρεις γιατροί.

Αφού πέρασαν τρεις ώρες, με τον κόσμο να έρχεται και να φεύγει, εγώ είχα μουδιάσει από την ορθοστασία. Πηγαίνω στην πόρτα για να κάνω μια εύλογη ερώτηση στη βοηθό του γιατρού, η οποία, με τρόπο όχι ιδιαίτερα ευγενικό, μου απαντά: «Με έχουν ζαλίσει όλοι με αυτή την ερώτηση. Να ξέρετε εδώ κάνουμε διαλογή. Με νεύρα. Όταν έρθει η ώρα, θα περάσεις».

Πηγαίνω πιο πέρα και αναρωτιέμαι: σε νοσοκομείο βρίσκομαι ή σε λαχαναγορά, όπου κάνουν διαλογή τα καρπούζια — τα καλά τα περνούν μέσα, τα «σκάρτα» τα έχουν στο φτύσιμο;

Εκείνη τη στιγμή, μια κυρία δίπλα ζήτησε βοήθεια, γιατί από την αναμονή της ανέβηκε το ζάχαρο και η πίεσή της. Ζήτησε με ευγένεια να της μετρήσουν την πίεση, και η απάντηση ήταν: «Πήγαινε στην παραλαβή να σε μετρήσουν…»

Τελικά, μετά από πέντε ώρες αναμονής, ήρθε — για καλή μου τύχη — η επόμενη βάρδια της βοηθού του γιατρού. Πάω ξανά στην πόρτα και ρωτάω μήπως μπορούν να μου πουν τι ώρα θα περάσω. Αυτή τη φορά ήμουν τυχερή, γιατί η βοηθός ήταν ευγενική και εξυπηρετική και έβαλε τον κόσμο σε μια σειρά.

Μου λέει: «Σε δύο λεπτά θα σας πω.» Κοιτάζει το χαρτάκι που είχα δώσει και μου λέει: «Κυρία μου, το ραντεβού σας ήταν 12:30 και μετά την κυρία που μπήκε τώρα μέσα είστε εσείς». Της δείχνω το μήνυμα και της λέω: «Το ραντεβού μου ήταν 11:15». Μου απαντά με ευγένεια: «Πώς είναι δυνατόν; Αυτό πρέπει να αναφερθεί».

Για να μην σας κουράζω, βγαίνει η κυρία που ήταν μέσα και επιτέλους κάνω τον σταυρό μου: τέρμα τα βάσανα, μετά από σχεδόν έξι ώρες αναμονή βρίσκομαι μέσα στον γιατρό.

Και μετά σου λένε ότι στα νοσοκομεία ο κόσμος εξυπηρετείται γρήγορα και ότι βρίσκεις ραντεβού εύκολα, ενώ κοντεύεις να… «πεθάνεις» στην αναμονή. Και πληρώνουμε, και μας έχουν σαν «καρπούζια διαλογής», όπως μου είπε και η βοηθός. Κατά τα άλλα, όλα καλά…».

ΒΑΣΩ ΚΥΡΙΑΖΗ