Συγκινεί η Χριστίνα Αλούπη: Κόβεται η καρδιά μου όταν τα παιδιά μου λένε “μας λείπει ο μπαμπάς” (Βίντεο)

Η Χριστίνα Αλούπη, γνωστή για την ευθύτητα και τη ζεστασιά της, βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» της ΕΡΤ το πρωί της Τετάρτης 11 Μαρτίου και μίλησε ανοιχτά για τη ζωή της στην Οκλαχόμα, τις δυσκολίες και τις χαρές της μητρότητας, αλλά και για την απόφαση να επιστρέψει στην Ελλάδα με τα δύο της παιδιά. Η παρουσιάστρια αναφέρθηκε στη διαφορετική κουλτούρα που αντιμετώπισε στις ΗΠΑ, στον συντηρητισμό και την οικογενειακή κουλτούρα της περιοχής, ενώ περιέγραψε με συγκίνηση τις καθημερινές στιγμές με τα παιδιά της, που πάντα φέρνουν χαρά αλλά και συγκίνηση.

Διαβάστε: Η Χριστίνα Αλούπη εξομολογείται: “Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν όταν σταμάτησα να εργάζομαι για να αφοσιωθώ στα παιδιά” (Βίντεο)

Χριστίνα Αλούπη: Η ζωή στην Οκλαχόμα και η οικογενειακή κουλτούρα

Η Χριστίνα Αλούπη περιέγραψε την εμπειρία της από την ζωή στην Οκλαχόμα, τονίζοντας την έντονη οικογενειακή κουλτούρα της περιοχής και τις διαφορές με την Ελλάδα:«Ούτε που με ενδιαφέρει που δεν έχω κάνει κόρη, ίσα ίσα βλέπω τη μαγική σχέση που έχουν αυτά τα δύο αγόρια μεταξύ τους. Είναι κολλητοί, απίστευτη αγάπη», είπε αρχικά η Χριστίνα Αλούπη. «Η Οκλαχόμα είναι μία πάρα πολύ οικογενειακή πολιτεία. Ο κόσμος τεκνοποιεί πάρα πολύ εκεί. Εγώ ήμουν φαινόμενο που έκανα παιδιά μετά τα 30 και μόνο δύο. Ήμουν η περίεργη της υπόθεσης. Όλοι είχαν από 3-4 παιδιά και είχαν ξεκινήσει από τα 20 τους. Οπότε με κοιτούσαν λίγο περίεργα εμένα. Για τα ελληνικά δεδομένα σε πολύ νορμάλ ηλικία έκανα τα παιδιά. Γενικώς είναι θρησκεία, πίστη, οικογένεια. Υπάρχει ένας συντηρητισμός. Εμείς που είχαμε μάθει και λίγο αλλιώς, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ευρώπη, Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, ήταν μεγάλο πολιτισμό σοκ στην αρχή. Μείναμε 6 χρόνια, εκεί γέννησα τα παιδιά. Στην πορεία την εκτίμησα», εξήγησε η Χριστίνα Αλούπη.

Η απουσία του μπαμπά και η συγκίνηση της μητρότητας

Η Χριστίνα Αλούπη αναφέρθηκε στη διαχείριση της απουσίας του συζύγου της, Κωνσταντίνου Κέφαλου, και στα συναισθήματα που βιώνει βλέποντας τα παιδιά της να τον ζητούν: «Τώρα πηγαινοέρχεται. Όταν βλέπεις τα παιδιά σου να πονάνε που ο μπαμπάς τους δεν είναι εκεί και τον ζητούν και τον θέλουν… Εμένα κόβεται η καρδιά μου στα δύο όταν μου λένε “μας λείπει ο μπαμπάς, πότε θα έρθει ο μπαμπάς. Σε πόσες μέρες;” Έχουμε έναν πίνακα με κιμωλίες και σβήνουν τις μέρες. Είναι πάρα πολύ γλυκό, από την άλλη όμως σπαράζει η καρδιά μου που τους βλέπω».