Βόλος- Πέντε χρόνια στους δρόμους ζει, από τη στιγμή που είδε το αγοράκι του να πεθαίνει μετά από φωτιά που ξέσπασε στο σπίτι του

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του astratv.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:

Πρόσθεσε το astratv.gr
στα αγαπημένα σου στη Google

Η ζωή που πέρασε από μπροστά του και έφυγε, όταν είδε το αγοράκι του ενός έτους να χάνει τη ζωή του στις φλόγες που τύλιξαν το σπίτι του

Πέντε χρόνια στους δρόμους ζει ένας 63χρονος Βολιώτης, ο οποίος είδε τη ζωή του να αλλάζει ραγδαία, όταν το 1995 είδε το αγοράκι του, που ήταν τότε ενός έτους και δώδεκα ημερών να πεθαίνει μετά από φωτιά που ξέσπασε στο σπίτι του.

Τα παγκάκια είναι το κρεβάτι του το βράδυ και σπίτι του η Πλατεία Ελευθερίας, εδώ και συνεχόμενα έτη.

Μετά το τραγικό δυστύχημα δεν μπόρεσε να συνεχίσει τη μόνιμη εργασία του σε εργολάβο, αφού το κλάμα του μωρού του τον ακολουθούσε σε κάθε βήμα, ενώ σύντομα μετά το τραγικό δυστύχημα ξεκίνησαν προβλήματα στην οικογένεια και από το 2021 έμεινε άστεγος.

Ο 63χρονος, ο οποίος είναι καρδιοπαθής, πατέρας πέντε παιδιών και σε διάσταση με τη σύζυγό του, είναι αποκομμένος από την οικογένειά του μετά από επεισόδιο ενδοοικογενειακής βίας για το οποίο καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών τον Αύγουστο του 2021.

Πλέον η ζωή του είναι να εργάζεται ως φύλακας σε καφετέρια κάποια βράδια για να εξασφαλίζει ένα μεροκάματο για τα προς το ζην και οι δρόμοι.

Τα εισοδήματά του δεν επαρκούν για να νοικιάσει κάποιο σπίτι ενώ δεν βρίσκει και χώρο φιλοξενίας σε κοινωνική δομή του Δήμου Βόλου, σύμφωνα με τον ίδιο.

Ο ίδιος για την κατάστασή του λέει: «Πλέον δεν θέλω τίποτα. Πρώτα ως έγγαμος πατέρας πέντε παιδιών δεν δικαιούμουν δωρεάν εργατική κατοικία. Σήμερα ως άστεγος δεν δικαιούμαι φιλοξενία σε κοινωνική δομή λόγω της ποινής για ενδοοικογενειακή βία», είναι το σχόλιό του στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, στον οποίο προχωρά σήμερα σε κατάθεση ψυχής.

Πλέον ο 63χρονος, ο οποίος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας με την καρδιά του, καθώς τον Μάρτιο του ’21 υπέστη έμφραγμα και στηρίχτηκε από το κράτος με τη χορήγηση επιδόματος για ένα έτος, ζει χωρίς μπάνιο και κρεβάτι εδώ και πέντε χρόνια.

Η ζωή σε σπίτι και με σταθερή και μόνιμη εργασία αποτελεί για εκείνον ανάμνηση μακρινή, που έχει ξεθωριάσει. Το μόνο που θυμάται ήταν ότι μετά από εκείνο το δυστύχημα άκουγε το μωρό του συνέχεια στα αφτιά του να κλαίει.

Περιμένει ώρες ολόκληρες να περάσει η μέρα ενώ είναι μόνος για να πιάσει εργασία κάποια βράδια ως φύλακας. Καταφέρνει να ντύνεται με ρούχα που του πηγαίνουν ευαισθητοποιημένοι πολίτες και να σιτίζεται κάποιες φορές με το δικό του μεροκάματο και κάποιες άλλες φορές με τη βοήθεια της Εκκλησίας.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΡΟΥΓΚΑ

foto foni-visaltias.gr