Μεταδίδουµε συναίσθηµα, παρέα και προσωπικότητα

Με δύο εκπομπές κάθε Σαββατοκύριακο συνεχίζει τη ραδιοφωνική του πορεία στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» 90,1 ο Τηλέμαχος Σαντοριναίος. Από την «Πρωινή πτήση ΣΚ», κάθε Σάββατο και Κυριακή 06.00-09.00, μέχρι το μεσημεριανό «Μαγκαζίνο», 14.00-15.00, συνδυάζει ενημέρωση, πολιτικό σχόλιο, ρεπορτάζ και χιούμορ. Με αφορμή τη νέα ραδιοφωνική σεζόν, μιλά στο «S» για τη σχέση εμπιστοσύνης με τους ακροατές, την ευθύνη της δημοσιογραφίας και τη μαγεία του ζωντανού ραδιοφώνου.

Η νέα ραδιοφωνική σεζόν σάς βρίσκει στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ» 90,1 με δύο εκπομπές κάθε Σαββατοκύριακο. Τι διαφορετικό θέλετε να προσφέρετε φέτος στους ακροατές;

Κάθε νέα σεζόν είναι μια καινούργια απογείωση. Με την «Πρωινή πτήση ΣΚ» θέλω να προσφέρουμε ενημέρωση, σχόλιο, πολιτική και κοινωνία, αλλά και αρκετό χιούμορ. Γιατί η επικαιρότητα είναι πολλές φορές τόσο παράλογη, που, αν δεν μπορείς να γελάσεις λίγο, κινδυνεύεις να χάσεις τα λογικά σου! Το «Μαγκαζίνο» έχει διαφορετικό χαρακτήρα, με περισσότερο χώρο για ειδήσεις και ρεπορτάζ και γρήγορη ανάλυση από ειδικούς. Προσωπικά, θέλω να συνεχίσω να κερδίζω την εμπιστοσύνη των ακροατών. Να ξέρουν ότι πίσω από το μικρόφωνο υπάρχει ένας άνθρωπος αυθεντικός, που δεν φοβάται να πει τη γνώμη του.

Πώς αλλάζει η προσέγγισή σας ανάμεσα στις δύο εκπομπές;

Στις 6.00 το πρωί πρέπει πρώτα να πείσεις τον εαυτό σου ότι έχει ξημερώσει και μετά να πείσεις τους ακροατές ότι αξίζει να σηκωθούν από το κρεβάτι… Η πρωινή εκπομπή απαιτεί ενέργεια, γρήγορα αντανακλαστικά και αμεσότητα. Στο μεσημεριανό μαγκαζίνο υπάρχει περισσότερος χρόνος για εμβάθυνση, συζήτηση και διαφορετικές απόψεις. Αυτό που δεν αλλάζει είναι η προσωπική μου ταυτότητα. Δεν πιστεύω στον δημοσιογράφο που υποδύεται έναν ρόλο. Ο ακροατής καταλαβαίνει πότε είσαι αληθινός.

Ποια είναι η μεγαλύτερη ευθύνη ενός δημοσιογράφου απέναντι στην παραπληροφόρηση;

Να μην προδίδει την αλήθεια και την εμπιστοσύνη του κοινού. Σήμερα όλοι μπορούν να μεταδώσουν μια πληροφορία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι κάνουν δημοσιογραφία. Η ταχύτητα έχει γίνει πολλές φορές αυτοσκοπός. Προσωπικά, προτιμώ να καθυστερήσω λίγο, παρά να μεταδώσω κάτι που δεν έχω διασταυρώσει. Ο δημοσιογράφος οφείλει να ελέγχει, να αμφισβητεί και να θέτει ερωτήματα. Η δημοσιογραφία δεν είναι δημόσιες σχέσεις ούτε μηχανισμός εξυπηρέτησης συμφερόντων. Δεν υπάρχει για να χαϊδεύει αυτιά, αλλά για να ενοχλεί όταν χρειάζεται. Και, φυσικά, να έχει το θάρρος να αναγνωρίζει τα λάθη του.

Πόσο σημαντική είναι η σχέση με τον ακροατή και τι κρατά το ραδιόφωνο ζωντανό;

Το ραδιόφωνο έχει κάτι μαγικό. Μπορεί να βρίσκεσαι μόνος σε ένα στούντιο και να αισθάνεσαι ότι συνομιλείς με χιλιάδες ανθρώπους, έναν προς έναν. Αυτή η οικειότητα δεν αντικαθίσταται εύκολα από καμία ψηφιακή πλατφόρμα. Τα Μέσα αλλάζουν, οι τεχνολογίες εξελίσσονται, αλλά ο άνθρωπος εξακολουθεί να αναζητά την ανθρώπινη επικοινωνία. Το ραδιόφωνο παραμένει ζωντανό επειδή δεν μεταδίδει μόνο πληροφορίες. Μεταδίδει συναίσθημα, παρέα και προσωπικότητα.

Τι εξακολουθεί να σας γοητεύει στο ραδιόφωνο έπειτα από τόσα χρόνια;

Η αίσθηση ότι κάθε εκπομπή είναι μια καινούργια αρχή. Δεν υπάρχουν δύο ίδιες εκπομπές, ακόμα κι αν έχεις προετοιμάσει τα πάντα. Μια είδηση, μια τηλεφωνική παρέμβαση, μια απρόβλεπτη απάντηση ενός καλεσμένου μπορούν να αλλάξουν ολόκληρη τη ροή. Αυτό είναι το ωραίο στο ζωντανό ραδιόφωνο: Δεν έχεις το δικαίωμα να πατήσεις delete και να ξαναρχίσεις. Επειτα από τόσα χρόνια, εξακολουθώ να απολαμβάνω την επικοινωνία, την έκπληξη και την αδρεναλίνη της στιγμής. Και ίσως αυτό είναι το μυστικό: να μη συνηθίσεις ποτέ το μικρόφωνο. Να εξακολουθείς να αισθάνεσαι ότι, κάθε φορά που ανάβει το κόκκινο λαμπάκι, έχεις κάτι ενδιαφέρον να πεις και, κυρίως, κάποιον που αξίζει να σε ακούσει.

*Δημοσιεύθηκε στο Secret των Παραπολιτικών