Νικήτας Τσακίρογλου: “Τον οίκτο θα τον αρνηθώ” – Πότε θα πάρει την απόφαση να αποχωρήσει από τη σκηνή

Με λόγια γεμάτα αξιοπρέπεια και αγάπη για το θέατρο, ο Νικήτας Τσακίρογλου μίλησε για τη στιγμή που θα αποφασίσει να αποχωρήσει οριστικά από τη σκηνή. Ο σπουδαίος ηθοποιός ξεκαθάρισε ότι δεν επιθυμεί να προκαλέσει ποτέ τον οίκτο των θεατών, τονίζοντας πως όσο διατηρεί τις δυνάμεις του θα συνεχίσει να υπηρετεί την υποκριτική. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην πίστη του στη νέα γενιά και στους ανθρώπους που διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική του ταυτότητα.

Διαβάστε: Νικήτας Τσακίρογλου για τη Χρυσούλα Διαβάτη: “Πάει καλά λόγω πίστης και επιστήμης, πιστεύω ότι θα επανέλθει” (Βίντεο)

Νικήτας Τσακίρογλου: «Αν αισθανθώ τον οίκτο στο βλέμμα των θεατών, θα αποσυρθώ»

Σε μια ιδιαίτερα ουσιαστική συνέντευξη στο ένθετο «Νησίδες» της «Εφημερίδας των Συντακτών» και τη δημοσιογράφο Νόρα Ράλλη, ο Νικήτας Τσακίρογλου μίλησε για τη μακρόχρονη σχέση του με το θέατρο και για τα όρια που ο ίδιος θέτει στον εαυτό του. Ο καταξιωμένος ηθοποιός, ο οποίος επέστρεψε φέτος στη σκηνή με την παράσταση «Τα άσπρα άλογα» του Ερρίκου Ίψεν, σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη, ξεκαθάρισε ότι η ηλικία δεν αποτελεί από μόνη της λόγο αποχώρησης. Αυτό που έχει πραγματική σημασία για εκείνον είναι να μπορεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του ρόλου του και να στέκεται απέναντι στο κοινό με αξιοπρέπεια. «Πιστεύω πλήρως στη δύναμη των νέων, της νέας γενιάς. Κι εγώ έτσι νιώθω», ανέφερε, εκφράζοντας την αισιοδοξία του για τους νεότερους καλλιτέχνες. Ωστόσο, περιγράφοντας τη στιγμή κατά την οποία θα αποφασίσει να σταματήσει να εμφανίζεται στη σκηνή, ήταν απολύτως σαφής. «Αν αισθανθώ τον οίκτο στο βλέμμα των θεατών, θα αποσυρθώ. Αν νιώσω πως δεν μπορώ να αντεπεξέλθω. Ανήμπορος όχι. Τον οίκτο θα τον αρνηθώ. Όσο όμως έχω τις δυνάμεις μου, συνεχίζω».

Οι σπουδαίοι δάσκαλοι και τα πρώτα χρόνια στο Εθνικό Θέατρο

Ο Νικήτας Τσακίρογλου αναφέρθηκε και στα πρώτα βήματα της καλλιτεχνικής του πορείας, θυμούμενος τους δασκάλους που γνώρισε όταν εντάχθηκε στο Εθνικό Θέατρο. Μιλώντας για τη σημασία της θεατρικής εκπαίδευσης, υπογράμμισε ότι οι άνθρωποι εκείνοι άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την τέχνη του. Ανάμεσά τους ξεχώρισε τον Χουρμούζιο, τον Τερζάκη, τον Ζώρα και τον Στέλιο Βόκοβιτς. Παράλληλα, εξέφρασε έναν προβληματισμό για τη σημερινή γενιά ηθοποιών, παρατηρώντας ότι οι νεότεροι καλλιτέχνες δεν αναφέρονται τόσο συχνά στους ανθρώπους που τους δίδαξαν την τέχνη του θεάτρου. «Έχω παρατηρήσει πως σπάνια η νεότερη γενιά αναφέρεται στους δασκάλους της», σημείωσε. Ο ίδιος, αντίθετα, εξακολουθεί να αναγνωρίζει τη σημασία των δικών του δασκάλων, τους οποίους θεωρεί καθοριστικούς για την επαγγελματική και προσωπική του εξέλιξη.

Η απόφαση να εγκαταλείψει το Εθνικό και να αναζητήσει νέους δρόμους

Παρά τη βαθιά εκτίμησή του για το Εθνικό Θέατρο, ο Νικήτας Τσακίρογλου θυμήθηκε ότι κάποια στιγμή αισθάνθηκε την ανάγκη να αναζητήσει διαφορετικές καλλιτεχνικές εμπειρίες. Όπως εξήγησε, δεν ήθελε να περιοριστεί σε μια συγκεκριμένη πορεία, αλλά επιθυμούσε να γνωρίσει και τις δυνατότητες που προσέφερε το ελεύθερο θέατρο. Η απόφαση αυτή αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην καριέρα του, καθώς του επέτρεψε να δοκιμαστεί σε διαφορετικούς ρόλους και να συνεργαστεί με νέους δημιουργούς. «Ήθελα και κάτι άλλο, το ελεύθερο θέατρο», ανέφερε, περιγράφοντας την ανάγκη του για καλλιτεχνική αναζήτηση.

Η επιστροφή στη σκηνή με τα «Άσπρα άλογα»

Αφορμή για τη συνέντευξη αποτέλεσε η φετινή συμμετοχή του στην παράσταση «Τα άσπρα άλογα», που παρουσιάζεται στο θέατρο Μαβίλη της Αθήνας. Πρόκειται για το έργο «Ρόσμερσχολμ» του Ερρίκου Ίψεν, το οποίο ο Νικήτας Τσακίρογλου είχε υπηρετήσει και στο παρελθόν, ερμηνεύοντας τότε τον κεντρικό χαρακτήρα του Ρόσμερ. Στη νέα σκηνική προσέγγιση υποδύεται τον δάσκαλο Ούλριχ Μπρέντελ, ενώ τον Ρόσμερ ερμηνεύει ο Νίκος Πουρσανίδης, ο οποίος υπήρξε μαθητής του στο Εθνικό Θέατρο. Η συνάντησή τους επί σκηνής αποκτά έτσι και έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς δύο διαφορετικές γενιές ηθοποιών βρίσκονται μαζί σε ένα έργο που εξερευνά την ελευθερία, την ενοχή και την ανθρώπινη συνείδηση. Για τον Νικήτα Τσακίρογλου, το θέατρο παραμένει μια βαθιά προσωπική υπόθεση.