Νίκος Γκέλια στα Παραπολιτικά: “Ο ρατσισμός με επηρέαζε ως παιδί, τώρα τον αντιμετωπίζω με χιούμορ”

Ο Νίκος Γκέλια μιλάει στο «S» με αφορμή την παράσταση «Νίκος Ξυλούρης – Ο Αρχάγγελος της Κρήτης», προσφέροντας μια εκ βαθέων συζήτηση για την πορεία του στο χώρο του θεάτρου. Στη συνέντευξη αναφέρεται στις πιο σημαντικές συνεργασίες του, στις τηλεοπτικές και κινηματογραφικές δουλειές που τον καθιέρωσαν, αλλά και στις προσωπικές εμπειρίες και καταστάσεις που έχουν διαμορφώσει τη ζωή και την καριέρα του. Μέσα από τα λόγια του αποκαλύπτεται η αγάπη του για τη σκηνή, η αφοσίωσή του στην τέχνη και η διαρκής προσπάθειά του να εξελίσσεται ως καλλιτέχνης, ενώ μοιράζεται και στιγμές που τον έχουν σημαδέψει βαθιά, τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά.

Διαβάστε: Νίκος Γκέλια: Έχω μεγαλύτερα προβλήματα να ασχοληθώ από το τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα

Διαβάστε την συνέντευξη του Νίκου Γκέλια

Φέτος συμμετέχετε στην παράσταση «Νίκος Ξυλούρης – Ο Αρχάγγελος της Κρήτης». Πού οφείλεται η μεγάλη επιτυχία;

Νομίζω πως πρόκειται για ένα συνονθύλευμα πραγμάτων, που λειτουργούν όλα μαζί. Κατ’ αρχάς, η παράσταση φέρει το όνομα ενός ανθρώπου που έχει τεράστιο κοινό και βαθιά σύνδεση με τον κόσμο όχι μόνο στην Κρήτη, αλλά σε όλη την Ελλάδα. Από μόνο του αυτό δημιουργεί μια συγκίνηση και μια περιέργεια. Παράλληλα, είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τη ζωή του Νίκου Ξυλούρη πάνω στο θεατρικό σανίδι, κάτι που ο κόσμος δεν είχε ξαναδεί και ήθελε να γνωρίσει. Υπάρχουν πάρα πολλά γνωστά τραγούδια, οπότε το κοινό έρχεται και για να ακούσει τη μουσική του, αλλά και για να ανακαλύψει άγνωστες πτυχές της ζωής του. Επίσης, η ίδια η δομή της παράστασης, με 14 ηθοποιούς και 7 μουσικούς, δημιουργεί ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι το συναίσθημα: υπάρχει έντονο contrast ανάμεσα στο γέλιο και το κλάμα. Ο θεατής γελάει, συγκινείται και στο τέλος σηκώνεται όρθιος και χειροκροτάει. Αυτή η συναισθηματική διαδρομή είναι που κάνει την παράσταση τόσο δυνατή.

Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον σκηνοθέτη Νικορέστη Χανιωτάκη και τους υπόλοιπους συντελεστές;

Ήταν μια πραγματικά ευτυχισμένη συνεργασία. Υπήρχε μια πολύ όμορφη χημεία μεταξύ όλων των συντελεστών, κάτι που δεν είναι καθόλου δεδομένο, ειδικά όταν μιλάμε για μια τόσο μεγάλη ομάδα. Ο Νικορέστης Χανιωτάκης μάς καθοδήγησε με έναν τρόπο που μας έδινε ελευθερία, αλλά και σαφή κατεύθυνση, και αυτό βοήθησε πολύ στο τελικό αποτέλεσμα. Για εμάς το θέατρο είναι παιχνίδι, δεν είναι τυχαίο που λέμε «παίζω θέατρο». Πηγαίνουμε στη δουλειά και περνάμε καλά – και αυτό βγαίνει προς τα έξω. Ακόμα και η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, που συμμετέχει στην παράσταση, έχει πει ότι είναι από τις πιο όμορφες εμπειρίες που έχει ζήσει. Αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Υπάρχουν σκέψεις ή συζητήσεις για τη συνέχεια της παράστασης;

Ναι, ευτυχώς το κοινό την έχει αγκαλιάσει με πολύ μεγάλη αγάπη. Γι’ αυτόν τον λόγο θα συνεχίσουμε με περιοδεία, αλλά και με δεύτερη σεζόν. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς να βλέπουμε ότι ο κόσμος θέλει να συνεχίσει να τη βλέπει και να τη ζει. 

Θα σας δούμε σύντομα σε κάποια νέα τηλεοπτική δουλειά;

Ναι, αυτή την περίοδο ετοιμάζουμε μια μίνι σειρά για τον Άγιο Ιωσήφ, με τον Άρη Σερβετάλη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Είναι μια πολύ απαιτητική παραγωγή, με μεγάλο καστ, και θα αποτελείται από δύο σεζόν. Τα γυρίσματα ξεκινούν άμεσα και θα ολοκληρωθούν μέσα στους επόμενους μήνες. Είναι μια δουλειά που με ενδιαφέρει πολύ και με έχει ήδη βάλει σε διαδικασία μελέτης.

Γεννηθήκατε στα Τίρανα και μεγαλώσατε στην Ελλάδα. Πόσο σας επηρέασε αυτή η εμπειρία στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της καριέρας σας;

Στην καριέρα μου λειτούργησε θετικά. Η πρώτη μου δουλειά ήρθε ακριβώς επειδή ήμουν Αλβανός μετανάστης, οπότε αυτό μου έδωσε μια ευκαιρία που ίσως αλλιώς να μην είχα. Γενικά, τα βιώματά μας διαμορφώνουν. Μπορεί να μας δημιουργούν δυσκολίες, αλλά ταυτόχρονα μας δίνουν και δύναμη.

Έχετε μιλήσει ανοιχτά για δυσκολίες και ρατσισμό που βιώσατε. Πώς σας έχουν διαμορφώσει αυτά τα βιώματα;

Όταν ήμουν μικρός, με επηρέαζε περισσότερο. Μεγαλώνοντας, όμως, έμαθα να το αντιμετωπίζω με χιούμορ. Πιστεύω ότι τα πράγματα έχουν την αξία που τους δίνεις. Αν δεν τους δώσεις σημασία, δεν έχουν δύναμη πάνω σου.

Πότε ήταν η πρώτη φορά που είπατε «θέλω να γίνω ηθοποιός»;

Τρεις άνθρωποι στη ζωή μου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο: η Εύα Πίσια, ο Δημήτρης Βασιλείου και η Δήμητρα Χριστοδούλου. Όταν τελείωσα το Λύκειο, ήξερα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός. Η οικογένειά μου με στήριξε και μου έδωσε την ελευθερία να ακολουθήσω τα όνειρά μου.

Η ταινία «Xenia», η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών το 2014, όπως και το «Dodo», το 2022, αποτέλεσαν σημαντικό σταθμό στην καριέρα σας.

Ήταν κάτι μοναδικό. Την πρώτη φορά ήταν σαν να μπαίνω σε έναν μαγικό κόσμο, σαν παιδί σε εργοστάσιο σοκολάτας. Τη δεύτερη φορά ένιωθα πιο άνετα, αλλά και πάλι ήταν εξίσου σημαντική εμπειρία. Είναι κάτι που δύσκολα επαναλαμβάνεται και νιώθω πολύ τυχερός που το έζησα.

Κοιτάζοντας πίσω στην πορεία σας μέχρι σήμερα, τι είναι αυτό που θα θέλατε να κρατήσει το κοινό για εσάς;

Ότι είμαι ένας άνθρωπος που δουλεύει σκληρά και προσπαθεί. Δεν θέλω να θεωρηθώ ποτέ ότι δεν δίνω το εκατό τοις εκατό μου.

Μετά τον πρόσφατο χωρισμό σας, πώς έχουν αλλάξει η καθημερινότητά σας και οι προτεραιότητές σας;

Έχουν αλλάξει πολύ, όπως είναι φυσιολογικό. Η προτεραιότητά μου είναι το παιδί μου. Προσπαθώ να είμαι δίπλα του, να του δίνω αγάπη και να φροντίζω να μεγαλώνει όσο πιο ισορροπημένα γίνεται.

Πόσο σημαντική είναι η πατρότητα;

Είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου. Πάνω από όλα.

 *Δημοσιεύτηκε στο Secret των ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΩΝ