Ποιοι μένουν χωρίς προστασία και πώς μπορούν να καλυφθούν τα κενά

Άνθρωποι με αυξημένο κίνδυνο σοβαρής νόσησης παραμένουν χωρίς την προβλεπόμενη εμβολιαστική προστασία, παρά την ύπαρξη επιστημονικών συστάσεων. Η έγκαιρη αναγνώριση των αναγκών τους, η εξατομικευμένη ενημέρωση και η οργανωμένη παρακολούθηση των εκκρεμών δόσεων αποτελούν κρίσιμα βήματα για την κάλυψη αυτού του κενού. Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα του επιστημονικού διαδικτυακού σεμιναρίου (webinar) με θέμα “Από τα δεδομένα στην πράξη: Εμβολιαστική κάλυψη ευπαθών ομάδων υψηλού κινδύνου”, που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Επισκεπτών Υγείας (ΠΣΕΥ). Ο Εμμανουήλ Σμυρνάκης, καθηγητής Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και Ιατρικής της Εκπαίδευσης της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), υπογράμμισε ότι η ηλικία δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει τις εμβολιαστικές ανάγκες. Τα χρόνια νοσήματα, η ανοσοκαταστολή, η εγκυμοσύνη και η επαγγελματική έκθεση απαιτούν εξατομικευμένη αξιολόγηση. Παρουσιάζοντας τις συστάσεις για τους ενήλικες υψηλού κινδύνου, ανέδειξε την ανάγκη ενεργητικής προσέγγισης των πολιτών και αξιοποίησης της σχέσης εμπιστοσύνης με τους επαγγελματίες Υγείας. 

Διαβάστε: Ιός Δυτικού Νείλου: Δύο νέοι θάνατοι, 12 ασθενείς σε ΜΕΘ και 17 δήμοι υψηλού κινδύνου

Παιδιά και έφηβοι

Στις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών και εφήβων υψηλού κινδύνου επικεντρώθηκε η Βάνα Παπαευαγγέλου, καθηγήτρια Παιδιατρικής Παθολογίας Λοιμώξεων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εξήγησε ότι το υποκείμενο νόσημα και η θεραπεία μπορεί να επιβάλλουν προσαρμογές στο εμβολιαστικό πρόγραμμα. Τόνισε ιδιαίτερα τη σημασία του ελέγχου του ιστορικού και της αναπλήρωσης των δόσεων που έχουν παραλειφθεί. Καθώς τα παιδιά αυτά συχνά παρακολουθούνται κυρίως από εξειδικευμένους ιατρούς, χρειάζεται συνεργασία με τον παιδίατρο, ώστε η εμβολιαστική πρόληψη να παραμένει σταθερό μέρος της φροντίδας τους.

Η Χαραλαμπία Τσαγρή, επισκέπτρια Υγείας, της 1ης Τοπικής Μονάδας Υγείας (ΤΟΜΥ) Πατρών – Τριών Ναυάρχων, εξήγησε πώς εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται τα εμβολιαστικά κενά στην πράξη. Ανέδειξε τη συνδυαστική αξιοποίηση του ιστορικού, των διαθέσιμων ηλεκτρονικών μητρώων και των πληροφοριών της μονάδας υγείας. Η προσωπική σύσταση, οι υπενθυμίσεις και η διευκόλυνση της πρόσβασης μπορούν να υποστηρίξουν την ολοκλήρωση του εμβολιασμού. Όπως προέκυψε από την παρουσίασή της, ζητούμενο είναι να παρακολουθείται το αποτέλεσμα της παρέμβασης: ποιοι εμβολιάστηκαν και ποιοι εξακολουθούν να έχουν εκκρεμότητες.

Ανάγκη για συνεργασία

Η Μέμη Τσεκούρα, πρόεδρος της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας (ΕΝΑΣΕΛ), υπογράμμισε την ανάγκη συνεργασίας μεταξύ των επαγγελματιών υγείας και ενεργού συμμετοχής των ασθενών, με έμφαση στην κατανόηση των αναγκών τους και στην αντιμετώπιση των εμποδίων πρόσβασης. Η βελτίωση της εμβολιαστικής κάλυψης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη διαθεσιμότητα των εμβολίων ή την ύπαρξη επιστημονικών οδηγιών. Απαιτεί τη συστηματική αναγνώριση των ατόμων υψηλού κινδύνου, τον έλεγχο της εμβολιαστικής τους κατάστασης, την αξιοποίηση των διαθέσιμων ψηφιακών εργαλείων, την ουσιαστική επικοινωνία με τους πολίτες και τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων επαγγελματιών υγείας.