«Crystal Lake»: Η μητέρα του Τζέισον αποκτά τη δική της ιστορία

Πριν ο Τζέισον Βούρχις γίνει ένας από τους διασημότερους δολοφόνους στην ιστορία του κινηματογραφικού τρόμου, υπήρχε η μητέρα του. Η νέα σειρά «Crystal Lake», που προορίζεται για την πλατφόρμα Peacock, επιστρέφει στο σύμπαν του θρυλικού «Παρασκευή και 13», επιχειρώντας να φωτίσει την ιστορία της Πάμελα Βούρχις, μιας γυναίκας που η μητρική αγάπη, η απώλεια και η συσσωρευμένη οργή οδηγούν σταδιακά στην παραφροσύνη.

Η ΕΡΤ συμμετείχε στη διαδικτυακή διεθνή συνέντευξη Τύπου με πρωταγωνιστές τη Λίντα Καρντελίνι, που υποδύεται την Πάμελα, και τον δημιουργό και επικεφαλής σεναριογράφο Μπραντ Κέιλεμπ Κέιν, οι οποίοι μίλησαν για την ψυχολογία των χαρακτήρων, τις αναφορές στις κλασικές ταινίες τρόμου και την προσπάθειά τους να δώσουν νέο βάθος σε έναν κινηματογραφικό μύθο.

Η Λίντα Καρντελίνι μιλά για τη γέννηση ενός τέρατος

Αναφερόμενη στην προσέγγισή της στον ρόλο, η Καρντελίνι εξήγησε πως το κλειδί για την κατανόηση της ηρωίδας βρίσκεται στη σχέση με τον γιο της: «Τα πάντα για την Πάμελα περιστρέφονται γύρω από τον Τζέισον. Ό,τι κάνει, το κάνει γι’ αυτόν. Γνωρίζοντας τη μητέρα του, αρχίζεις να καταλαβαίνεις πώς δημιουργήθηκε το τέρας. Και μιλώ και για τους δύο».

Η ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στη σωματική και ψυχολογική ένταση των γυρισμάτων, αποκαλύπτοντας ότι μια σκηνή βίας την οδήγησε σε μια απροσδόκητη συναισθηματική εμπειρία: «Ούρλιαζα, έκλαιγα και χτυπούσα ξανά και ξανά. Ήταν μια σωματική εξάντληση που δεν είχα βιώσει ποτέ προηγουμένως μπροστά στην κάμερα. Ένιωσα πως το σώμα άρχισε να απελευθερώνει συναισθήματα. Τότε κατάλαβα πώς αυτή η έκρηξη οργής θα μπορούσε να γίνει εθιστική για την Πάμελα».

Από την πλευρά του, ο Μπραντ Κέιν εξήγησε γιατί επέλεξε να τοποθετήσει την ιστορία στις αρχές της δεκαετίας του 1970, συνδέοντας τη μεταμόρφωση της ηρωίδας με την κοινωνική και πολιτική αναταραχή της εποχής: «Η Αμερική περνούσε μια βαθιά και επώδυνη αλλαγή. Η εποχή του Νίξον, το Γουότεργκεϊτ, η απώλεια της εμπιστοσύνης στους θεσμούς και το γυναικείο απελευθερωτικό κίνημα διαμόρφωναν μια κοινωνία που αναζητούσε νέα ταυτότητα. Ήθελα αυτή η μεταμόρφωση της Αμερικής να αντικατοπτρίζει τη μεταμόρφωση της Πάμελα Βούρχις».

Το λυχνάρι του Αλαντίν και οι τρεις ευχές… με αίμα

Ο δημιουργός, που υπήρξε και η τραγουδιστική φωνή του Αλαντίν στην πρωτότυπη ταινία της Disney, παραδέχτηκε επίσης ότι η σχέση του με το σινεμά τρόμου ξεκινά από την παιδική του ηλικία: «Ήμουν το παιδί που μάζευε περιοδικά Fangoria και πήγαινε στο σχολείο με ένα ψεύτικο, ματωμένο μολύβι καρφωμένο στο χέρι του. Το “Παρασκευή και 13” ήταν ουσιαστικά η αφετηρία της αγάπης μου για τον κινηματογράφο».

Όσο για το αν η σειρά θα ικανοποιήσει τους πιστούς φίλους του αιματοβαμμένου κινηματογραφικού franchise, ο Κέιν εμφανίστηκε καθησυχαστικός: «Είναι το “Παρασκευή και 13”. Χρειάζεσαι το αίμα, χρειάζεσαι την ένταση. Θέλεις σκηνές που να σε κάνουν να πετάγεσαι από τον καναπέ σου και να μην πιστεύεις αυτό που βλέπεις στην τηλεόρασή σου».

Η Καρντελίνι, πάντως, συνόψισε ίσως καλύτερα τη διαφορετική οπτική της νέας σειράς, συγκρίνοντας την Πάμελα με προηγούμενους ρόλους της στον κινηματογραφικό τρόμο: «Αυτή τη φορά δεν είναι εκείνη που την κυνηγούν. Είναι εκείνη που κυνηγά. Και το να βρίσκεσαι στην άλλη πλευρά του μαχαιριού είναι ένα εντελώς διαφορετικό συναίσθημα».

Το «Crystal Lake» φιλοδοξεί έτσι να μην αποτελέσει απλώς μία ακόμη επιστροφή σε γνώριμους τόπους κινηματογραφικών εγκλημάτων, αλλά μια ιστορία για το πώς η αγάπη μπορεί να παραμορφωθεί τόσο πολύ, ώστε να γίνει η αφετηρία του απόλυτου τρόμου.