Δήμητρα Γαλάνη: “Την ελευθερία του καλλιτέχνη δεν μπορεί να την απαγορεύσει κανείς – Μόνο ο θάνατος τον σταματά”

Για την ελευθερία του καλλιτέχνη, την ουσιαστική επικοινωνία με το κοινό και τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίζει η τέχνη σε περιόδους αβεβαιότητας μίλησε η Δήμητρα Γαλάνη. Με μια διαδρομή που ξεκινά δισκογραφικά από το 1968 και συνεχίζεται αδιάκοπα μέχρι σήμερα, η ερμηνεύτρια υποστηρίζει ότι η πραγματική καλλιτεχνική έκφραση πηγάζει από μέσα μας και δεν μπορεί να περιοριστεί εξωτερικά.

Διαβάστε: Δήμητρα Γαλάνη στα Παραπολιτικά: “Έκανα πάντα στη ζωή μου αυτό που αγαπούσα – Ο Τσιτσάνης μου άνοιξε την πόρτα στο λαϊκό τραγούδι”

Δήμητρα Γαλάνη: «Η ελευθερία υπάρχει μέσα μας»

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στη Ζωή Λιάκα για τα «Πρόσωπα Weekend» των «Νέων», η Δήμητρα Γαλάνη τοποθετήθηκε με σαφήνεια για το πώς αντιλαμβάνεται την ελευθερία στην τέχνη. «Η ελευθερία υπάρχει μέσα μας. Και αυτή την ελευθερία στον καλλιτέχνη δεν μπορεί να του την απαγορεύσει κανείς, μόνο ο θάνατος τον σταματάει», ανέφερε. Για την ίδια, καθοριστικός παράγοντας παραμένει και το κοινό. Η Γαλάνη θεωρεί ότι οι άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν πότε κάτι είναι αληθινό και πότε όχι και γι’ αυτό, όπως σημείωσε, «το αισθητήριο του κοινού δεν πρέπει να το υποτιμάμε καθόλου».

Η αιχμή για την πολιτική και το «αισθητήριο του λαού»

Στο ίδιο σημείο της συνέντευξης, η ερμηνεύτρια διατύπωσε και τη δική της κριτική για τον τρόπο με τον οποίο, κατά την άποψή της, η πολιτική αντιμετωπίζει την κοινωνία. «Αντίθετα, οι πολιτικοί υποτιμούν βαθύτατα το αισθητήριο αυτού του λαού», δήλωσε, διευκρινίζοντας ότι δεν χρησιμοποιεί τη λέξη «λαός» με λαϊκιστική διάθεση. Πρόκειται για προσωπική πολιτική και κοινωνική τοποθέτηση της ίδιας. Όπως εξήγησε, θεωρεί ότι η ελληνική κοινωνία έχει δεχθεί «επαναλαμβανόμενα χτυπήματα εδώ και δεκαετίες», ωστόσο πιστεύει ότι όταν η τέχνη είναι πραγματική και ειλικρινής, βρίσκει οργανικά τον δρόμο της προς τους ανθρώπους.

«Η πραγματικότητα έχει και μαύρο και άσπρο»

Η Δήμητρα Γαλάνη συνέδεσε την καλλιτεχνική δημιουργία με την ίδια την εμπειρία της ζωής, απορρίπτοντας την ιδέα μιας εξωραϊσμένης ή «εικονικής» πραγματικότητας. «Η τέχνη φωτίζει το σωστό, προσφέρει μια επαφή με την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα δεν είναι εικονική, είναι η ίδια η ζωή, έχει το μαύρο, έχει το άσπρο, έχει τον πόνο, αλλά πάνω απ’ όλα έχει ζωή», σημείωσε. Η άποψη αυτή αποκτά ιδιαίτερο βάρος μέσα από τη δική της πορεία. Η πρώτη δισκογραφική συμμετοχή της καταγράφεται το 1968 στο «Ένα Χαμόγελο» του Δήμου Μούτση και του Νίκου Γκάτσου. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Λοΐζο.

Μια δημιουργική παρουσία που συνεχίζεται

Και το 2026 η Δήμητρα Γαλάνη παραμένει ενεργή στη σκηνή. Το καλοκαίρι συναντήθηκε μουσικά με την Ελένη Τσαλιγοπούλου και την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Βόλου στο Sani Festival, σε μια παράσταση που συνέδεσε το λαϊκό τραγούδι, την παράδοση και τη σύγχρονη δημιουργία. Σχεδόν έξι δεκαετίες μετά το πρώτο της δισκογραφικό βήμα, η ίδια εξακολουθεί να τοποθετεί στο κέντρο της τέχνης όχι την επιτυχία ή την προβολή, αλλά την ελευθερία και την αληθινή επικοινωνία με τους ανθρώπους.