Δριμύ κατηγορώ κατά της διοίκησης του Ατρομήτου από τους οργανωμένους οπαδούς του. Μετά τη νέα ήττα από τον Άρη και το συνολικά απογοητευτικό ξεκίνημα στη σεζόν, οι «Fentagin» εξέδωσαν επιθετική ανακοίνωση προς τη διοίκηση.
Αναφέρουν πως η διοίκηση κάθε χρόνο διώχνει τον κόσμο από το γήπεδο και δεν έχει πλάνο και φιλοδοξίες.
«Δώστε ένα τέλος στον καθημερινό εφιάλτη στον οποίο μας έχετε βυθίσει τα τελευταία χρόνια», γίνεται λόγος μεταξύ άλλων, με τις αντιδράσεις να είναι έντονες…
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ!
Πόση υπομονή να κάνει ακόμα ο κόσμος στο όνομα του “καλού και της ηρεμίας της ομάδας”;
Πόση ανοχή πρέπει να δείξει, πόσες φορές πρέπει να καταπιεί την αγανάκτησή του και πόσο ακόμα να συμβιβάζεται με μια κατάσταση που προσβάλλει την αξιοπρέπειά του, την ιστορία και τη φανέλα της ομάδας του που εχει δώσει τα πάντα;
Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΡΙΑ ΕΧΟΥΝ ΞΕΠΕΡΑΣΤΕΙ
Για ακόμα μία χρονιά, στο ίδιο έργο θεατές.
Μια ομάδα χωρίς πλάνο, χωρίς πάθος, χωρίς κίνητρο και, πάνω απ’ όλα, χωρίς την παραμικρή αίσθηση ευθύνης απέναντι στον κόσμο της.
Ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται χωρίς ένταση, χωρίς ψυχή, χωρίς να δείχνουν ότι αντιλαμβάνονται το βάρος της φανέλας. Παίκτες που μοιάζουν να έχουν συμβιβαστεί με τη μετριότητα, που δεν μπαίνουν στη φωτιά, που δεν βγάζουν αντίδραση.
Μια ομάδα χωρίς προσωπικότητα, χωρίς αγωνιστική ταυτότητα, χωρίς εγωισμό και αξιοπρέπεια. Μια ομάδα που παρακολουθεί την ίδια της την κατρακύλα χωρίς να δείχνει τη στοιχειώδη διάθεση να αντιδράσει.
Και όλα αυτά, την ώρα που ο κόσμος συνεχίζει να πονάει, να αγωνιά και να στηρίζει, περιμένοντας έστω και μία φορά να δει μέσα στο γήπεδο την αντίστοιχη προσπάθεια και το πάθος που ο ίδιος καταθέτει κάθε μέρα για την ομάδα.
Δεν γίνεται κάθε χρόνο να ζούμε τον ίδιο εφιάλτη. Δεν γίνεται να βλέπουμε την ομάδα να βυθίζεται σε κάθε επίπεδο, να φλερτάρει με τον υποβιβασμό και να καλούμαστε διαρκώς να κάνουμε υπομονή, να δείχνουμε κατανόηση και να βάζουμε πλάτη για τα πάντα.
Λες και αυτή είναι η μοίρα μας!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΑΡΜΟΖΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!
Και φυσικά, οι ευθύνες δεν περιορίζονται μόνο μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το έχουν αυτοί που διαχειρίζονται την ομάδα.
Μια διοίκηση χωρίς όραμα, χωρίς ξεκάθαρο πλάνο, χωρίς φιλοδοξίες και χωρίς ουσιαστική προοπτική για τίποτα. Χωρίς καμία εξέλιξη.
Μια διοίκηση που αδυνατεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, επαγγελματισμό, να δημιουργήσει σταθερές βάσεις και να παρουσιάσει ένα στοιχειώδες σχέδιο για την πρόοδο της ομάδας, τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Ένας ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ εξαφανισμένος μέσα στην ίδια του την πόλη.
Μια διοίκηση που κάθε χρόνο διώχνει τον κόσμο απο το γήπεδο!
Αντί για εξέλιξη, στασιμότητα. Αντί για φιλοδοξία, συμβιβασμός.
Αντί για ουσιαστικές λύσεις και νέες ιδέες, επανάληψη των ίδιων αλλά και περισσότερων λαθών.
Αντί για όραμα, μια συνεχόμενη και διαρκής απάθεια και απόγνωση για τα πάντα!
Η ίδια κατάσταση να επαναλαμβάνεται, χωρίς να φαίνεται πως κάποιος αναλαμβάνει πραγματικά την ευθύνη. Και το μπαλάκι να πετιέται είτε οπουδήποτε αλλού, είτε στην κερκίδα και στον κόσμο!
Οι αποτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη, τα προβλήματα παραμένουν και ο κόσμος καλείται ξανά και ξανά να πληρώσει το τίμημα της ανικανότητας, των λανθασμένων επιλογών και της απουσίας ξεκάθαρης κατεύθυνσης.
Θεσεις βολεμένες και καρέκλες σκουριασμενες.
Η ομάδα δεν μπορεί να αποτελεί χώρο επαγγελματικής βολής για κανέναν, ούτε να πληρώνει τις συνέπειες της αδιαφορίας και της ακαταλληλότητας όσων έχουν την ευθύνη της.
Όποιος δεν μπορεί, όποιος δεν θέλει και όποιος δεν έχει πλέον το κουράγιο ή τη διάθεση να υπηρετήσει τη φανέλα, οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του και να αποχωρήσει.
Αυτό το σήμα και αυτή τη φανέλα έχουν τιμήσει ποδοσφαιριστές που έγραψαν ιστορία στο ελληνικό Ποδόσφαιρο.
Άνθρωποι που ίδρωσαν, μάτωσαν και έδωσαν την ζωή τους.
Άνθρωποι που άφησαν την τελευταία τους ανάσα μέσα στο γήπεδο.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΩΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ!
Δεν απαιτούμε θαύματα. Απαιτούμε τα αυτονόητα. Πάθος, αξιοπρέπεια, ευθύνη, σοβαρότητα και σεβασμό. Απαιτούμε να βλέπουμε μια ομάδα που παλεύει, που διεκδικεί, που αντιδρά, που μάχεται.
Απαιτούμε μια διοίκηση που να έχει σχέδιο, φιλοδοξίες, όραμα και τη δύναμη να οδηγήσει την ομάδα μπροστά, όχι να την κρατά εγκλωβισμένη σε έναν διαρκή κύκλο απογοήτευσης, αγωνιστικής και έξωαγωνιστικής απαξίωσης.
Αν δεν μπορείτε να ανταποκριθείτε στις απαιτήσεις, αν δεν μπορείτε να δώσετε προοπτική, όραμα και να αλλάξετε την κατάσταση σε κάθε επίπεδο, τότε αναλάβετε επιτέλους την πλήρη ευθύνη και μην κρύβεστε άλλο πίσω από φθηνές δικαιολογίες.
Σταματήστε να κρατάτε την ομάδα εγκλωβισμένη στην ανεπάρκεια, την αδράνεια, την στασιμότητα και την μηδενική εξέλιξη.
Οι επιτυχίες του παρελθόντος δεν μπορούν να αποτελούν άλλοθι για ένα παρακμιακό παρόν και ένα αβέβαιο μέλλον χωρίς καμία ελπίδα.
Δώστε ένα τέλος στον καθημερινό εφιάλτη στον οποίο μας έχετε βυθίσει τα τελευταία χρόνια.
Ο κόσμος έχει κάνει υπομονή. Έχει στηρίξει, έχει ανεχτεί, έχει περιμένει, έχει βάλει πλάτη ξανά και ξανά. Σας έχει δώσει προτασεις και λύσεις για δεκάδες θέματα.
Όμως η υπομονή δεν σημαίνει αδυναμία, ούτε κλειστά στόματα.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ.
Ήταν πριν από εσάς και θα είναι και μετά από εσάς.
Γιατί ο ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ είναι η ζωή μας!
FENTAGIN 1980
