Ετεοκλής Παύλου: “Η πραγματική δικαίωση δεν έρχεται ποτέ” – Το μήνυμα 13 χρόνια μετά τον πυροβολισμό

Μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση έκανε ο Ετεοκλής Παύλου, με αφορμή τη συμπλήρωση 13 χρόνων από τον πυροβολισμό που άλλαξε για πάντα τη ζωή του. Ο παρουσιαστής και σύζυγος της Ελένης Χατζίδου επέστρεψε νοερά στην 13η Οκτωβρίου 2013, όταν, σε ηλικία μόλις 23 ετών, βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο. Μέσα από τρία βίντεο στο Instagram μίλησε για την αναπηρία, τις αναμνήσεις που εξακολουθούν να τον βασανίζουν και την έννοια της πραγματικής δικαίωσης.

Διαβάστε: Ετεοκλής Παύλου: “Με μπέρδεψαν με πρώην της Ελένης και με ρωτούσαν πράγματα σαν να μην υπάρχω εγώ” (Βίντεο)

Ετεοκλής Παύλου: «Κάθε χρόνο τέτοια μέρα το σκέφτομαι όλη μέρα και όλη νύχτα»

Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026, ο Ετεοκλής Παύλου επέλεξε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς του φίλους τις σκέψεις του για την ημέρα που σημάδεψε τη ζωή του. «Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για μένα, είναι 13 χρόνια ακριβώς από τη μέρα που έγινε αυτό το τραγικό συμβάν σε εμένα και έχασα το πόδι μου. Ήταν 13 Οκτωβρίου του 2013», ανέφερε αρχικά. Ο παρουσιαστής εξήγησε ότι, παρά το πέρασμα των χρόνων, η συγκεκριμένη ημερομηνία παραμένει ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά. «Πραγματικά το σκέφτομαι όλη μέρα και όλη νύχτα, κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάπως έτσι κυλάει», παραδέχτηκε. Παράλληλα, θέλησε να απευθυνθεί σε ανθρώπους που ζουν με αναπηρία, είτε εκ γενετής είτε έπειτα από κάποιο σοβαρό περιστατικό. «Μην τα παρατάτε ποτέ, ό,τι δυσκολία και να αντιμετωπίζετε στη ζωή σας», τόνισε, επισημαίνοντας τα εμπόδια που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα. «Ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι, ειδικά σε μία χώρα που καθημερινά σου υπενθυμίζει ότι δεν έχεις θέση να ζεις σε αυτήν ως ανάπηρος, εσύ μην τα παρατήσεις», είπε χαρακτηριστικά.

«Όταν χάνεις το πόδι σου, δεν υπάρχει πραγματική δικαίωση»

Σε ένα από τα πιο ουσιαστικά σημεία της εξομολόγησής του, ο Ετεοκλής Παύλου αναφέρθηκε στη δικαστική διάσταση της υπόθεσης. Όπως αποκάλυψε, αρκετοί άνθρωποι τον ρωτούν όλα αυτά τα χρόνια εάν έχει δικαιωθεί για όσα συνέβησαν. «Κάποια στιγμή θα μιλήσω για αυτό και θα σας πω ακριβώς τι έχει συμβεί», ανέφερε, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για την εξέλιξη της υπόθεσης. Στη συνέχεια, ωστόσο, έκανε μια ιδιαίτερα φορτισμένη τοποθέτηση. «Η πραγματική δικαίωση δεν έρχεται ποτέ. Όταν χάνεις το χέρι σου, το πόδι σου, όταν μένεις ανάπηρος και κοιτάς τον θάνατο στα μάτια δεν υπάρχει δικαίωση. Δεν κοστολογείται η ανθρώπινη ζωή και η ύπαρξη». Με τα λόγια αυτά θέλησε να εξηγήσει ότι, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε δικαστική εξέλιξη, υπάρχουν απώλειες και βιώματα που δεν μπορούν να αναπληρωθούν.

«Ευχόμουν να υπάρχει ένα κουμπί που θα έσβηνε τις αναμνήσεις»

Ο παρουσιαστής μοιράστηκε και μια σκέψη που είχε κάνει κατά τη διάρκεια της μακράς νοσηλείας του. Όπως εξήγησε, εκείνη την εποχή δεν ονειρευόταν απλώς την εξέλιξη της τεχνολογίας ώστε να αποκτήσει ένα καλύτερο τεχνητό μέλος. Εκείνο που επιθυμούσε περισσότερο ήταν να μπορούσε να απαλλαγεί από τις επώδυνες αναμνήσεις. «Θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι στο νοσοκομείο και να εύχομαι πραγματικά να εξελιχθεί τόσο η τεχνολογία με τα χρόνια, όχι για να εφευρεθεί ένα πόδι που θα μου κάνει τη ζωή πιο εύκολη, αλλά για να εφευρεθεί ένα κουμπί που θα μπορούσαμε να το πατάμε και να σβήνονται οι αναμνήσεις», εξομολογήθηκε. Και συνέχισε: «Οι μεγαλύτερες μάχες εκεί δίνονται, με όσα έχουμε ζήσει, με τα βιώματα, όταν κλείνουμε τα μάτια, κοιμόμαστε, και σκεφτόμαστε όλα αυτά που έχουμε ζήσει». Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η προσπάθεια να διαχειριστεί κάποιος την εμπειρία μιας τόσο σοβαρής απειλής για τη ζωή του μπορεί να είναι εξαιρετικά απαιτητική, ακόμη και πολλά χρόνια αργότερα.

Το περιστατικό στο Παγκράτι που άλλαξε τη ζωή του

Στις 13 Οκτωβρίου 2013, ο Ετεοκλής Παύλου εργαζόταν ως υπάλληλος ασφαλείας σε νυχτερινό κατάστημα στο Παγκράτι, όταν ξέσπασε συμπλοκή μεταξύ οπαδών αντίπαλων ομάδων. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων δέχθηκε πυροβολισμό και μεταφέρθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο «Γεώργιος Γεννηματάς». Ακολούθησε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδος νοσηλείας. Ο ίδιος έχει περιγράψει ότι παρέμεινε για περίπου έναν μήνα σε κώμα, ενώ σοβαρές επιπλοκές οδήγησαν τελικά στον ακρωτηριασμό του ποδιού του. Δεκατρία χρόνια αργότερα, επέλεξε να μιλήσει ξανά για εκείνη την ημέρα, όχι μόνο για να αναφερθεί στη δική του εμπειρία, αλλά και για να αναδείξει τις καθημερινές δυσκολίες των ατόμων με αναπηρία και τη σημασία της επιμονής μπροστά στις αντιξοότητες.