Η απίστευτη ιστορία της Manjit Sangha: Σώθηκε από τη σήψη αλλά έχασε τα άκρα της

Η 56χρονη Manjit Sangha από το Wolverhampton της Βρετανίας πέρασε 32 εβδομάδες στο νοσοκομείο, υποφέροντας έξι καρδιακές ανακοπές, εξαιτίας μιας σοβαρής περίπτωσης σηψαιμίας. Η λοίμωξη ήταν τόσο βαριά που οδήγησε σε τετραπλό ακρωτηριασμό, με την απώλεια και των τεσσάρων άκρων της. Οι γιατροί πιστεύουν ότι η λοίμωξη μπορεί να προκλήθηκε από ένα απλό γεγονός: ένα γλείψιμο του σκύλου της σε μια μικρή πληγή.

«Η απώλεια των χεριών και των ποδιών μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα είναι κάτι πολύ σοβαρό», δήλωσε η ίδια στο BBC. «Δεν πρέπει να το παίρνει κανείς αψήφιστα».

Το περιστατικό ξεκίνησε ένα απόγευμα Κυριακής, όταν η Manjit αισθάνθηκε αδιαθεσία και βρέθηκε αναίσθητη το επόμενο πρωί, με κρύα πόδια, μπλε χείλη και δυσκολία στην αναπνοή. Ο σύζυγός της, Kam Sangha, 60 ετών, περιέγραψε την εμπειρία: «Το μυαλό μου ήταν σε πανικό. Πώς μπορεί κάτι να συμβεί σε λιγότερο από 24 ώρες;».

Κατά τη νοσηλεία της στη μονάδα εντατικής θεραπείας του New Cross Hospital, η καρδιά της σταμάτησε έξι φορές. Η σήψη εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά σε μόλυνση επιτιθέμενο στους ιστούς και στα όργανα του σώματος. Στη Βρετανία περίπου 50.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο εξαιτίας της σήψης, σύμφωνα με το UK Sepsis Trust.

Η Manjit υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό και των δύο ποδιών κάτω από τα γόνατα, καθώς και των δύο χεριών, ενώ χρειάστηκε να αφαιρεθεί και η σπλήνας της, αντιμετωπίζοντας παράλληλα πνευμονία και χολολιθίαση.

Ο σύζυγός της έχει μείνει εκτός εργασίας για επτά μήνες, στηρίζοντας την Manjit, την οποία περιγράφει ως «απίστευτα δυνατή». «Κάθε μέρα μας απέδειξε ότι μπορούσε να τα καταφέρει», προσθέτει. Το ζευγάρι γιόρτασε τη 37η επέτειο γάμου μέσα στο νοσοκομείο και ξεκίνησε καμπάνια συγκέντρωσης χρημάτων για προηγμένα προσθετικά μέλη και ευαισθητοποίηση σχετικά με τους κινδύνους της σήψης. Μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 27.000 λίρες μέσω GoFundMe και δράσεων στο Screwfix.

Η πρώην φαρμακοποιός δηλώνει αποφασισμένη να περπατήσει ξανά και να επιστρέψει στη δουλειά της: «Έχω καθίσει αρκετά στο κρεβάτι και στην καρέκλα. Τώρα ήρθε η ώρα να περπατήσω».