Η Ισπανία ζει μια ιστορική περίοδο εντός και εκτός γηπέδου. Το δεύτερο αστέρι στη φανέλα έχει αναζωπυρώσει το πάθος του κόσμου, οι ακαδημίες συνεχίζουν να παράγουν ταλέντο και οι εθνικές ομάδες -ανδρών, γυναικών και μικρών ηλικιών- βρίσκονται στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Παρ’ όλα αυτά, η αξία της επίσημης ένδυσης της «Ρόχα» παραμένει εντυπωσιακά χαμηλή.
Παρά το Νο1 στην κατάταξη FIFA, τα έσοδα της RFEF από τις φανέλες είναι πέντε φορές μικρότερα από αυτά της Γαλλίας, της Γερμανίας ή της Βραζιλίας και μάλιστα υπολείπονται ακόμη και της Ιταλίας και της Πορτογαλίας. Ένα παράδοξο, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ιταλία δεν έχει παίξει σε κανένα από τα τρία τελευταία Μουντιάλ, ενώ η Ισπανία κατακτά τίτλους σε όλες τις κατηγορίες.
Η νέα γενιά αποτελεί χρυσή ευκαιρία για τη RFEF. Ο Λαμίν Γιαμάλ είναι ήδη παγκόσμιο brand, ο Πάου Κουμπαρσί και ο Νίκο Γουίλιαμς έχουν τεράστια απήχηση στους μικρούς φιλάθλους, ενώ στο Ποδόσφαιρο γυναικών η Βίκι Λόπεθ και η ανερχόμενη Κλάρα Σεραχόρντι οδηγούν μια φουρνιά που κυριαρχεί διεθνώς. Για μια εταιρεία αθλητικής ένδυσης, αυτό το πακέτο νεότητας, ταλέντου και τίτλων είναι ανεκτίμητο.
Την ίδια στιγμή, οι κορυφαίες ομοσπονδίες του κόσμου φτάνουν ή ξεπερνούν τα 100 εκατ. ευρώ ετησίως από τα συμβόλαια ένδυσης. Η Γερμανία μάλιστα ανέβασε θεαματικά την αξία της φανέλας της, αλλάζοντας προμηθευτή μετά από 72 χρόνια συνεργασίας με την Adidas. Η Ισπανία, αντίθετα, εξακολουθεί να πληρώνεται σαν ομάδα δεύτερης γραμμής.
Η Adidas έχει προτεραιότητα στη νέα διαπραγμάτευση, όμως η RFEF γνωρίζει ότι τώρα είναι η στιγμή για το μεγάλο άλμα. Με το Μουντιάλ του 2030 να πλησιάζει και με μια γενιά που θα βρίσκεται στο peak της, η αξία της φανέλας πρέπει επιτέλους να συμβαδίζει με την αξία της ομάδας.
Η Ισπανία έχει κερδίσει τα πάντα στο γήπεδο και έχει ξανακερδίσει τον κόσμο στις εξέδρες. Το επόμενο βήμα είναι να κερδίσει και στο εμπορικό κομμάτι. Το να μην βρίσκεται στις πέντε πιο ακριβοπληρωμένες φανέλες του πλανήτη θα αποτελεί ιστορική ανωμαλία.
