Με κατάνυξη και θόρυβο η Πρώτη Ανάσταση στη “Ρωσική Εκκλησία” της Φιλελλήνων – Μπότια, κρότοι, βάγια και χορωδία (Βίντεο)

Με έναν εκκωφαντικό, παραδοσιακό θόρυβο και σε κλίμα έντονης πνευματικότητας τελέστηκε σήμερα το πρωί η Πρώτη Ανάσταση στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας, τη λεγόμενη «Ρωσική Εκκλησία» της οδού Φιλελλήνων. Λίγο πριν από τις 09:00, ο ναός γέμισε από τους χαρακτηριστικούς ήχους της τελετής, με τα σπασμένα «μπότια», το ρυθμικό χτύπημα των καθισμάτων και των σκευών, καθώς και τις επευφημίες και τα βάγια των πιστών, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη και έντονα βιωματική ατμόσφαιρα.

Διαβάστε: Με εκκωφαντικό θόρυβο τιμήθηκε η Πρώτη Ανάσταση ανά την επικράτεια – Από τον “ιπτάμενο παπά” της Χίου στη “Γκλόρια” της Ζακύνθου (Βίντεο)

Τον εορταστικό τόνο έδωσε ο προϊστάμενος του ναού, π. Συνέσιος Βικτωράτος, ο οποίος αντάλλαξε ευχές με το πολυεθνικό εκκλησίασμα, αποτελούμενο από Έλληνες, Ρώσους και επισκέπτες που βρέθηκαν στον ναό για να ζήσουν το έθιμο.

Μετά την ολοκλήρωση της τελετής, αρκετοί πιστοί συγκέντρωσαν θραύσματα από τις σπασμένες στάμνες ως ένδειξη καλοτυχίας, ενώ στον προαύλιο χώρο οι ιερείς ευλόγησαν τα πασχαλινά αυγά και τα εδέσματα. Την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της ημέρας συμπλήρωσαν οι ύμνοι της χορωδίας του ναού.

Αγία Τριάδα: Ένας ιστορικός θησαυρός στην “καρδιά” της Αθήνας

Η Αγία Τριάδα δεν είναι απλώς ένας λατρευτικός χώρος, αλλά ένα μνημείο που σώθηκε από την κατεδάφιση χάρη στη διπλωματία και την τέχνη. Το 1847, μετά από αίτημα της ρωσικής πρεσβείας, ο ναός παραχωρήθηκε στη ρωσική παροικία. Χάρη στον ζήλο του αρχιμανδρίτη Αντωνίνου, καθηγητή της Ακαδημίας του Κιέβου, η εκκλησία δεν γκρεμίστηκε αλλά αναστηλώθηκε εκ βάθρων.

Η αποκατάσταση, που διήρκεσε από το 1850 έως το 1855, υπήρξε καρπός της συνεργασίας σπουδαίων αρχιτεκτόνων: του Ρώσου Ιβάν Στρομ (απεσταλμένου του Τσάρου Νικολάου Α’), του Έλληνα Τηλέμαχου Βλασσόπουλου και του Γάλλου Φρανσουά Μπουλανζέ. Η δαπάνη, η οποία καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από τη Ρωσία, ανήλθε στο σημαντικό για την εποχή ποσό των 14.995 δραχμών. Τότε ήταν που προστέθηκε το υψηλό τέμπλο και το βυζαντινό καμπαναριό με τη χαρακτηριστική κουφική ζωφόρο.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αρχαιολογική σημασία του σημείου. Κατά τη διάρκεια των εργασιών τον 19ο αιώνα, ο αρχιμανδρίτης Αντωνίνος κατέγραψε μια σπουδαία ανακάλυψη: σε βάθος πέντε μέτρων κάτω από το δάπεδο βρέθηκε μια καλυμμένη δεξαμενή. Η δεξαμενή αυτή αποτελούσε τμήμα του περίφημου αρχαίου Πεισιστράτειου Υδραγωγείου, από το οποίο τροφοδοτούνταν το Λουτρό της οδού Ναυάρχου Νικόδημου, συνδέοντας έτσι το βυζαντινό μνημείο απευθείας με το ένδοξο παρελθόν της κλασικής Αθήνας.