Το παρασκήνιο της συνεργασίας του Νίκου Βουρλιώτη με τον Γιώργο Μαζωνάκη: “Ήταν μια ανάγκη της στιγμής η δημιουργία ενός τραγουδιού” (Βίντεο)

Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» βρέθηκε ο Νίκος Βουρλιώτης, ο οποίος προχώρησε σε μια εκτενή εξομολόγηση για τη μουσική του συνάντηση με τον Γιώργο Μαζωνάκη, τη γέννηση της τεράστιας επιτυχίας «Θέλω να γυρίσω στα παλιά», αλλά και τον κοινωνικό διαχωρισμό που βίωσαν στα δυτικά προάστια. Ο γνωστός καλλιτέχνης εξήγησε πως η συνεργασία τους δεν ήταν αποτέλεσμα πίεσης, αλλά προέκυψε αβίαστα κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού μιας κοινής τους περιοδείας, όταν αναζήτησαν το κατάλληλο κομμάτι που θα τους ένωνε στη σκηνή.

Νίκος Βουρλιώτης: Πώς γεννήθηκε η συνεργασία με τον Γιώργο Μαζωνάκη

«Ενώ όλα τα υπόλοιπα τα είχα προσπαθήσει πολύ, τη συνεργασία με τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν την προσπάθησα, προέκυψε. Υπήρξε τότε μια πρόταση από την πλευρά του Γιώργου να κάνουμε μια περιοδεία μαζί. Και στο πλαίσιο της περιοδείας είπαμε ότι πρέπει κάποια στιγμή να βγαίνουμε και να λέμε κάτι μαζί. Εκεί, λοιπόν, δημιουργήθηκε η ανάγκη να γραφτεί ένα τραγούδι, με το οποίο να “συναντηθούμε”. Εντάξει, τι άλλο θα μπορούσε να είναι κοινό στοιχείο, το οποίο να μπορούν να συναντηθούν δύο άνθρωποι, 26 ο Γιώργος, 28 εγώ, εκτός από τη γειτονιά τους, την κοινή τους γειτονιά; Το σημείο αναφοράς!», ανέφερε ο Νίκος Βουρλιώτης, περιγράφοντας το παρασκήνιο πίσω από το αγαπημένο τραγούδι.

«Ζήσαμε έναν σκληρό κοινωνικό διαχωρισμό»

Στη συνέχεια, ο τραγουδιστής αναφέρθηκε στις κοινωνικές συνθήκες της εποχής και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι κάτοικοι των συγκεκριμένων περιοχών, παρομοιάζοντας την κατάσταση με έναν άτυπο διαχωρισμό: «Η γραμμή του ποταμού, που χώριζε την Αθήνα με τα δυτικά προάστια, ήταν ένα άτυπο Απαρτχάιντ, με κάποιο τρόπο έκανε έναν διαχωρισμό που ήταν πολύ σκληρός και δεν είμαι υπερβολικός σε αυτό που λέω. Με τα χρόνια, όλα αυτά διαφοροποιήθηκαν, άλλαξε η κοινωνία μας, άλλαξαν τα δεδομένα. Εμείς ζήσαμε αυτό το ρατσισμό, υπήρχαν πολλοί στη γειτονιά που δεν έλεγαν ότι είμαστε από την Αγία Βαρβάρα, δεν τολμούσαν. Δεν τολμούσαν να πουν ότι είμαστε από τον Κορυδαλλό, γιατί η αντίδραση θα ήταν “από μέσα;”».