Αντίνοος Αλμπάνης: Γιατί κράτησε μυστική από τους γονείς του τη μάχη με τον καρκίνο – Όσα είπε για την προσωπική του ζωή (Βίντεο)

Σε μια ιδιαίτερα ειλικρινή και βαθιά ανθρώπινη συνέντευξη, ο Αντίνοος Αλμπάνης μίλησε ανοιχτά για κρίσιμες στιγμές της ζωής του, φωτίζοντας όχι μόνο τη δύσκολη περίοδο της μάχης του με τον καρκίνο, αλλά και τον τρόπο που βίωσε εκείνη την εμπειρία σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο. Καλεσμένος στην διαδικτυακή εκπομπή «Rainbow Mermaids», ο γνωστός ηθοποιός προχώρησε σε εξομολογήσεις που ξεφεύγουν από την επιφάνεια, εστιάζοντας στην ευαλωτότητα, τον θυμό, τη μοναχικότητα αλλά και τη σχέση του με τον έρωτα και τις ανθρώπινες συνδέσεις. Μέσα από τα λόγια του, ανέδειξε τη δυσκολία της θεραπευτικής διαδικασίας, τον ψυχικό και σωματικό πόνο, αλλά και την απόφαση να κρατήσει τότε κρυφή την περιπέτειά του από τους γονείς του.

Διαβάστε: Αντίνοος Αλμπάνης & Ρεγγίνα Μακέδου: Βγήκαν νικητές και συγκινούν με τις αναρτήσεις τους με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου (Εικόνα & Βίντεο)

Αντίνοος Αλμπάνης: Για τη δημόσια εξομολόγηση και την ευαλωτότητα

Πριν αναφερθεί στη μάχη του με την ασθένεια, ο Αντίνοος Αλμπάνης στάθηκε στη σημασία του να μιλά κανείς ανοιχτά και χωρίς φίλτρα:«Εγώ μια φορά επέλεξα να μιλήσω ανοιχτά για τον καρκίνο. Από εκεί και πέρα, επειδή η δυστυχία και ο πόνος είναι φωτογενείς, ήταν ένα θέμα το οποίο επανερχόταν ξανά και ξανά. Ο λόγος για τον οποίο εγώ δεν έχω αρνηθεί ποτέ σε δημοσιογράφο να απαντήσω γι’ αυτό, είναι γιατί η ανθρώπινη ευαλωτότητα, το πόσο πολύ ίδιοι είμαστε, όποιο επάγγελμα και να κάνουμε, μας βάζει λίγο στο ίδιο επίπεδο. Και το να καμωνόμαστε τους άτρωτους, τους πάρα πολύ δυνατούς, τους πάρα πολύ σπουδαίους, πάρα πολύ όμορφους και λαμπερούς, είναι ένα ψέμα. Και δεν έχουμε λόγο να λέμε ψέματα…Κι αν θέλουμε να έχουν και ένα νόημα αυτές οι συνεντεύξεις, ας λέμε και κάτι που να έχει κάποια ουσία…».

Η δύσκολη περίοδος της θεραπείας του καρκίνου και ο θυμός

Σε δεύτερο σημείο, ο ηθοποιός περιέγραψε τη σωματική και ψυχική επιβάρυνση που βίωσε κατά τη διάρκεια της θεραπείας του:«Η θεραπεία των ογκολογικών ασθενών πολλές φορές είναι πολύ πιο επίπονη από την ίδια την ασθένεια. Αυτό έχεις σαν αποτέλεσμα πολλές φορές να πρέπει να ξυπνήσεις για να πας να κάνεις τη θεραπεία σου και να το παζαρεύεις αν θα πας. Να λες ότι δε θες να πας, γιατί ξέρεις ότι αν πας, μετά θα γυρίσεις σπίτι και θα πονάς τόσο πολύ που δε θα μπορείς να ακουμπήσεις το κεφάλι στο μαξιλάρι. Εκεί σε πιάνει ένας θυμός γιατί ενώ έχουμε καταφέρει τόσο σπουδαία πράγματα ως ανθρωπότητα, οι άνθρωποι ταλαιπωρούνται ακόμα σε τέτοιο βαθμό για να γίνουν καλά. Αυτό με θύμωνε, το ότι έμπαινα στη διαδικασία να διαπραγματευτώ αν θα κάνω το βήμα να πάω να θεραπευτώ»

Η μοναχικότητα της εμπειρίας

Ο Αντίνοος Αλμπάνης μίλησε επίσης για τη μοναξιά που συνοδεύει τέτοιες διαδρομές, ακόμη κι όταν υπάρχει υποστήριξη από το περιβάλλον:«Αυτές οι διαδρομές είναι κατεξοχήν μοναχικές… Μπορεί να έχεις γύρω σου πάρα πολλούς ανθρώπους, αλλά το περνάς μοναχικά… Εγώ επέλεξα να μην το πω στους γονείς μου. Ήταν μια επιλογή που έκανα τότε για λόγους που είχα τότε ανάγκη, να προστατεύσω εκείνους, εμένα, την οικογένεια, το σύνολο, δε ξέρω…»

Για τον έρωτα και την προσωπική του ζωή

Τέλος, ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στην προσωπική του ζωή, μιλώντας με ειλικρίνεια για την απόσταση που έχει από τον έρωτα τα τελευταία χρόνια: «Όταν είμαι ερωτευμένος, έχω το κέφι και τη διάθεση να κάνω τα πάντα σε υπερθετικό βαθμό… Έχω ξεχάσει τι σημαίνει ο έρωτας, έχω να ερωτευτώ πολλά χρόνια. Ο μη έρωτας είναι επικίνδυνος. Μπορείς εύκολα να συνηθίσεις τη μοναχικότητα και την αυτάρκεια. Και όσο τα συνηθίζεις αυτά, φτιάχνεις ένα πολύ ωραίο κάστρο που δε θες να σου κουνάνε τα πράγματα… Και μετά γίνεσαι πολύ περίεργος και πολύ δύστροπος γιατί δε θες να στα χαλάσουν γιατί συνήθισες. Εκεί πρέπει να πιέσεις λίγο τον εαυτό σου».