“Μπαμπά σ’ αγαπώ”: Βασίλης Μηλιώνης στο parapolitika.gr

Ο Βασίλης Μηλιώνης, που επιστρέφει για δεύτερη σεζόν στο «Μπαμπά, σ’ αγαπώ!» του Alpha, μιλά στο parapolitika.gr για τη νέα σεζόν, τη σχέση με τους συμπρωταγωνιστές του, τον ρόλο του ως πατέρα, αλλά και τη νέα θεατρική του παράσταση. Το «Μπαμπά, σ’ αγαπώ!» επιστρέφει στον Alpha την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου στις 20:00 με διπλό επεισόδιο και ο Βασίλης Μηλιώνης παραμένει στον ρόλο του. Ο ηθοποιός μιλά στο parapolitika.gr για τη δεύτερη σεζόν, την ανταπόκριση του κοινού, τις εξελίξεις στην προσωπική ζωή του ήρωά του, αλλά και τη νέα θεατρική του δουλειά.

Η δεύτερη σεζόν του «Μπαμπά, σ’ αγαπώ!» έρχεται με ανανεωμένη διάθεση. Πώς είναι για εσάς η επιστροφή στη σειρά;

Υπάρχει μια ανανεωτική τάση στη δεύτερη σεζόν. Είμαστε δηλαδή στα χνάρια της πρώτης, με τη χαρά της πρώτης σεζόν και την ανυπομονησία για τα πρώτα επεισόδια και όλα αυτά τα υπόλοιπα. Ταυτόχρονα, όμως, είμαστε και με ανθρώπους τους οποίους έχουμε ήδη γνωρίσει, έχουμε παλέψει και συνεργαστεί και πλέον υπάρχει πολύ μεγάλη μεταξύ μας σύσφιξη σχέσεων και αγάπη. Οτιδήποτε μπορεί να προκύψει από αγάπη, εγώ το αγοράζω.Ο Μάρκος, ούτως ή άλλως, παρόλο που ακούγεται κλισέ αυτό το «περνάμε καλά στα γυρίσματα», είναι και βγαίνει πρώτα έξω. Νομίζω ότι αυτή είναι μια τέτοια περίπτωση και όλοι είμαστε χαρούμενοι που συμβαίνει αυτό, ειδικά σε αυτή τη συνθήκη, γιατί μιλάμε για ένα πολύ ενδιαφέρον προϊόν, το οποίο είναι και κάτι παραπάνω από μια απλή σειρά. Εγώ πιστεύω και έτσι το νομιμοποιώ, διότι φροντίζει να αγγίξει με λεπτότητα και με χάρη πολλά προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου, που είναι στην εποχή μας, με τις ανησυχίες μας. Οπότε, για μένα, αυτό είναι πάρα πολύ χαρμόσυνο γεγονός. Το να συμβαίνει μια τέτοια σειρά είναι πολύ ωραίο.

Προέρχεστε από μια σειρά στην οποία ήσασταν επίσης πρωταγωνιστής, αλλά σε έναν πολύ διαφορετικό ρόλο, και αμέσως την επόμενη χρονιά κάνατε αυτή τη μετάβαση στην κωμωδία. Δεν φοβηθήκατε μήπως ο κόσμος είχε συνηθίσει να σας βλέπει σε έναν πιο διαφορετικό ρόλο;

Όχι. Δεν είναι μια τέτοια σκέψη που είχα και δεν υπήρχε, γιατί στην πραγματικότητα αυτό που κάπως με κινητοποιεί και εμένα ώστε να πω ότι θα συμμετέχω σε κάτι είναι το προηγούμενο, το συνεχόμενο και αυτό που πραγματεύεται.Οπότε είδα αυτό το συνεχόμενο, άρχισα το συνεχόμενο και, παρότι τα νερά της κωμωδίας ήταν άγνωστα και έγινε εκεί μια λειτουργική μηχανή, ο κόσμος μας έχει καθοδηγήσει να μεταφέρουμε την κωμωδία ως κωμωδία. Για εμάς, δηλαδή, είναι περισσότερο μια φυσική διαδικασία.Η κωμωδία προκύπτει επί σκηνής και αυτό είναι το πολύ ενδιαφέρον και σημαντικό.

Είναι πάντως και δική σας προσωπική επιτυχία ότι καταφέρατε να κερδίσετε το κοινό μετά από έναν τόσο διαφορετικό ρόλο.

Είχα επιτυχίες και αποτυχίες. Μικρός δεν μπορώ να μιλήσω…

Έχετε περισσότερο άγχος για το πώς θα πάει η σειρά ή είστε πιο σίγουρος επειδή έχετε ήδη την εμπειρία της προηγούμενης σεζόν;

Πάντα υπάρχει άγχος, αλλά αυτό το άγχος έχει να κάνει με το δημιουργικό αποτέλεσμα, περισσότερο απ’ ό,τι με την απήχηση. Η απήχηση είναι κάτι που, όπως και η κωμωδία, έρχεται ερήμην μας και καλό θα ήταν να παραμείνει έτσι, γιατί το focus είναι εκεί που πρέπει να είναι.Οπότε, όχι, με αυτή τη λογική δεν έχω κάποιο άγχος. Έχω ένα άγχος να πάει καλά η σειρά, θέλουμε να γίνει καλά, θέλουμε να την αγαπήσει ο κόσμος. Το νιώθουμε ότι μας αγαπάει ο κόσμος, το βλέπουμε στο πετσί μας. Προχωράμε στον δρόμο, μας σταματάνε παιδιά. Η σειρά έχει απήχηση σε πάρα πολλά διαφορετικά κοινά. Αυτό είναι το μεγαλύτερο στύχημα.

Τώρα είστε μόνος. Κάνετε πρόβα ως μπαμπάς; Πρόβα γενικά για την κανονική ζωή; Πώς είναι τώρα να παίζετε με ένα παιδάκι;

Εννοείται ότι το να παίζεις με ένα παιδί είναι πολύ σημαντικό, γιατί σε πάει παρακάτω στο σκοπό, γιατί έρχεσαι αντιμέτωπος με μια τέτοια κοινή, τόσα συναισθήματα, που μπορεί να εκφραστούν μόνο σε μερικές λέξεις και μόνο καμιά φορά με την παρουσία του πατέρα.Αυτό είναι συγκινητικό. Εσύ δεν μπορείς να παίξεις τίποτα. Ο πατέρας μου, εννοείται, έχει μια αυθεντικότητα που δύσκολα βρίσκεις αλλού και αυτή είναι που ζητάμε στο επάγγελμα. Οπότε ναι, με αυτή την έννοια είναι πολύ ωραίο να παίζεις με ένα παιδί.Έχει πολλές δυσκολίες, γιατί πρέπει να είσαι στον χώρο του, να είσαι στο χωράφι του, να το προσέξεις. Είναι σαν ένας μικρός άνθρωπος.

Είναι στα όνειρά σας να γίνετε πατέρας κάποια στιγμή;

Ναι, εγώ κάποια μέρα γι’ αυτό προσβλέπω. Πιστεύω ότι αυτές οι συναισθηματικές πατρότητες είναι δεδομένες, δηλαδή η σχέση με το άτομο που θα το αισθανθείς και με το άτομο που θα το αισθανθείς πρώτα να είναι μέσα σου και μετά να προβληθεί στην κίνηση.Γιατί πολλά πράγματα κοινωνικά σε άλλες κατευθύνσεις γίνονται ερημένα και αυτό έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα σε όλες τις συνθήκες. Οπότε καλό είναι, συναρειακά, να υπάρχει αυτή η επιλογή και να έρχεται φυσικά.

Η κόντρα με τον πεθερό θα συνεχιστεί; Θα καταφέρει ο ήρωάς σας να πάρει πίσω το παιδί; Μπορούμε να πούμε κάποιο μικρό spoiler;

Πάντως ξέρουμε ότι κάνει άλλα ασφαλιστικά μέτρα, όπως είδαμε και στις εξελίξεις που μας έστειλαν.Αυτό ναι, μπορώ να το πω. Υπάρχει ένα συναισθηματικό δυσκολό μεταξύ τους, αλλά νομίζω ότι τα πράγματα πάνε τώρα…

Έχει όμως τη στήριξη της πεθεράς; Θα πάρει το παιδί;

Θα το πάρει το παιδί; Γελάει… Εμείς το θέλουμε πάντως. Και εμείς το θέλουμε.Πολύ, πολύ. Μακάρι.

Πώς βλέπετε τα σχόλια για τον δεύτερο κύκλο; Έχετε παρατηρήσει αλλαγές στα social media και στις κριτικές;

Εντάξει. Πάντα τα σχόλια που έχουμε δεχτεί για αυτή τη σειρά είναι καλοπροαίρετα. Και το λέω αυτό γιατί είχα και την τύχη να υπάρξω και στην αντίπερα όχθη. Έχω υποδυθεί και χαρακτήρες οι οποίοι δεν ήταν τόσο αγαπητοί από το κοινό σε επίπεδο ρόλου. Οπότε και το feedback και για τη σειρά συνολικά και προσωπικά για τον ρόλο μου το ευχαριστώ πολύ. Είναι μια πολύ όμορφη ανταπόκριση.

Ο ρόλος σας έχει μια δύσκολη συνθήκη. Έχει έναν μπαμπά ο οποίος έχει χάσει τη γυναίκα του και τώρα του έχουν πάρει το παιδί, γιατί θεωρείται, ας το πούμε έτσι, ακατάλληλος. Είναι μια ιστορία βγαλμένη από τη ζωή;

Υπάρχουν πάρα πολλοί μπαμπάδες που περνάνε δύσκολα διαζύγια ή περνάνε συνθήκες οι οποίες τους στερούν και δεν τους επιτρέπουν να βλέπουν τα παιδιά τους όσο θα ήθελαν.

Έχετε δεχτεί μηνύματα στα social media από μπαμπάδες που παίρνουν χαρά και δύναμη από τον δικό σας ρόλο και σας παρακολουθούν επειδή νιώθουν ότι συμπάσχετε μαζί τους;

Ναι, φυσικά. Και αυτό είναι κάτι το οποίο μπορώ να πω ότι με χαροποιεί, διότι κάποιος άνθρωπος βρίσκει κάπου ένα κούμπωμα. Αυτό είναι το σημαντικό και πιστεύω ότι είναι και η λειτουργία του μέσου και γι’ αυτό το κάνουμε, γι’ αυτό και εμείς κάνουμε αυτές τις δουλειές που κάνουμε. Αν στο κοινό ένας άνθρωπος έχει βρει καλλιέργεια, έχει βρει παρέα, έχει βρει κάτι να ταυτιστεί, εγώ προσωπικά πιστεύω ότι η σειρά έχει επιτελέσει τον σκοπό της. Καλά, κακά, δεν ξέρω, αλλά έχει επιτελέσει τον σκοπό της. Ναι, αυτό είναι πολύ συγκεκριμένο αυτό που λες και φυσικά υπάρχουν και είναι αρκετοί. Πάντα ελπίζουμε την καλή έκβαση, την καλύτερη για το παιδί.

Θεατρικά, θα σας δούμε κάπου φέτος;

Θα βρίσκομαι στο Θέατρο Βεάκη από Πέμπτη μέχρι Κυριακή, με μια παράσταση από τις 31 Οκτωβρίου, τον «Θαυμαστό καινούριο κόσμο», σε σκηνοθεσία Κατερίνας Παπαγεωργίου. Είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτή τη δουλειά. Είναι ένα έργο πολύ γνωστό, κλασικό, σχεδόν διαχρονικό, και το βρίσκω –μπορεί να το ακούσει κανείς κλισέ– αλλά είναι αυτό που πρέπει.Είναι γνωστό γιατί επικεντρώνεται στο πώς οι σχέσεις εξουσίας παρεισφρέουν στην καθημερινότητά μας, ακόμα και στις ανθρώπινες σχέσεις. Τι σημαίνει ένταξη, τι σημαίνει ταυτότητα, τι σημαίνει σταθερότητα. Όλα αυτά είναι πράγματα τα οποία νιώθω ότι απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Κάποιος θα το καταλάβει σίγουρα. Είναι κάτι το οποίο εμένα με μετακινεί και είμαι πολύ χαρούμενος. Νομίζω ότι θα είναι και πολύ ενδιαφέρουσα η παράσταση και πολύ γενναιόδωρη.