Η Σερ αποχαιρετά τον «κύριο Όσκαρ» της, Νόρμαν Τζούισον

Εν αναμονή των υποψηφιοτήτων των Όσκαρ, η Σερ αποχαιρέτησε τον Νόρμαν Τζούισον, τον άνθρωπο που θεωρεί υπεύθυνο για τη δική της βράβευση με Όσκαρ, ο οποίος έφυγε στα 97 του χρόνια στις 20 Ιανουαρίου 2024.

«Αντίο “Γλυκέ Πρίγκηπα”. Σε ευχαριστώ για μια από τις σπουδαιότερες, πιο ευτυχισμένες, πιο κεφάτες εμπειρίες όλης της ζωής μου. Χωρίς εσένα δεν θα είχα τον όμορφο “Χρυσό Άνδρα” [σ.σ. εννοεί το Όσκαρ]. Νόρμαν, έκανες το “Κάτω από τη Λάμψη του Φεγγαριού” μια σπουδαία ταινία για το ευρύ κοινό. Τα σενάρια, οι ηθοποιοί [σ.σ. οι ερμηνείες], τα πάντα. Σε χρειαζόμαστε αγαπημένε Norman Jewison που θα ζεις μέσα από τη δουλειά σου».

Με αυτό το πολύ γλυκό «Χ» [τουίτ], η Σερ αποχαιρέτησε τον σκηνοθέτη που έγινε η αφορμή να πάρει το μοναδικό της Όσκαρ.

Η αλήθεια είναι ότι η Σερ ήταν «το κακό σπυρί στον πισινό» (όπως την αποκαλούσαν οι συνάδελφοί της) στο σετ της ταινίας «Κάτω από τη Λάμψη του Φεγγαριού» μαζί με τον ιδιαίτερα δύστροπο Νίκολας Κέιτζ.

Είχαν φέρει αρκετές φορές τον σκηνοθέτη στα όρια του, και όπως αναφέρει η Ολυμπία Δουκάκη, από τις πρώτες μέρες του γυρίσματος τους μάζεψε για να τους πει ότι πρέπει να ακολουθούν πιο ευλαβικά τις οδηγίες τους, κάτι που πεισματικά είχαν αρνηθεί. Μετά από έναν υπερμέγιστο καυγά (που έγινε και η αφορμή να χυθεί καυτός καφές πάνω στην Ολυμπία Δουκάκη), ο σκηνοθέτης γύρισε την πιο συγκινητική σκηνή της ταινίας που βλέπουμε προς το τέλος. Τότε η Δουκάκη, ως πρώτης γενιάς μετανάστρια στην Αμερική, ένιωσε τη μαγεία που θα είχε η ταινία, γιατί αυτό συμβαίνει στις οικογένειες μεταναστών: τσακώνονται με μεσογειακό ταμπεραμέντο και αυτό δένει την οικογένεια.

Ο Νόρμαν Τζούισον άφησε το στίγμα του σε δύο από τις πιο εμβληματικές μιούζικαλ ταινίες, και οι δύο εστιασμένες σε θρησκευτικά ζητήματα: τον «Βιολιστή στη στέγη» και το «Ιησούς Χριστός Υπέρλαμπρο Άστρο». Η δεύτερη ταινία μάλιστα είχε απαγορευτεί στη χώρα μας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η φιλμογραφία του «κοσμείται» από ταινίες όπως το «Ιστορία ενός Εγκλήματος», «Υπόθεση Τόμας Κράουν», «Η Ιστορία του Στρατιώτη», «Τυφώνας: Η Αληθινή Ιστορία», «Ρόλερμπολ», «Η Αγνή του Θεού» κ.α..

Ήταν υποψήφιος για 7 Όσκαρ, όμως δεν κέρδισε κανένα για κάποια από τις δουλειές του. Η αναγνώριση του έργου του από τον συγκεκριμένο θεσμό ήρθε το 1999 όταν πήρε το τιμητικό βραβείο Έρβιν Θάλμπεργκ για το σύνολο της καριέρας του.