Μαρία Παναγοπούλου: “Έφυγα από το σπίτι μας, δεν άντεχα τη θάλασσα” – Τα 22 μήνες πένθους για τον Χαρδαβέλλα – “Έζησα πολλές ζωές μαζί του” (Βίντεο)

Σε μια βαθιά συγκινητική εξομολόγηση για τη ζωή της μετά τον θάνατο του Κώστα Χαρδαβέλλα προχώρησε η Μαρία Παναγοπούλου, αποκαλύπτοντας ότι εγκατέλειψε το σπίτι όπου ζούσαν μαζί, επειδή δεν άντεχε να αντικρίζει τη θάλασσα που κάποτε απολάμβαναν οι δυο τους. Σχεδόν δύο χρόνια μετά την απώλεια του δημοσιογράφου, μίλησε για το πένθος, τις αναμνήσεις που δεν την εγκαταλείπουν και την πολύτιμη παρακαταθήκη που της άφησε ο σύζυγός της.

Διαβάστε: Γιώργος Μαζωνάκης: “Ξέρω καλά τι είναι να σου λένε φύγε” – Η άγνωστη ιστορία με τον Κώστα Χαρδαβέλλα για το τραγούδι “Τέσσερις”

Μαρία Παναγοπούλου: «Τη βλέπαμε μαζί τη θάλασσα και τώρα δεν μπορώ»

Η Μαρία Παναγοπούλου μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση στην εκπομπή «Πρώτος Καφές με τη Ζήνα», την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, για τη δύσκολη καθημερινότητα που βιώνει μετά τον θάνατο του Κώστα Χαρδαβέλλα, στις 17 Δεκεμβρίου 2024. Η δημοσιογράφος και συγγραφέας, η οποία συμμετέχει στον συντονισμό της εκπομπής της Ζήνας Κουτσελίνη, αποκάλυψε πως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι όπου είχε ζήσει με τον σύζυγό της, καθώς η θέα της θάλασσας της προκαλούσε έντονο πόνο. Όπως εξήγησε, η θάλασσα ήταν συνδεδεμένη με τις κοινές τους στιγμές και τις αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται ακόμη και σήμερα να την αντικρίσει. «Έφυγα από το σπίτι μας, γιατί δεν άντεχα να βλέπω τη θέα της θάλασσας. Και ακόμη δεν έχω καταφέρει να αντικρίσω τη θάλασσα και δεν έχω κάνει και διακοπές από τότε που έφυγε ο Κώστας. Δεν μπορώ, δεν θέλω τη θάλασσα. Τη βλέπαμε μαζί τη θάλασσα και τώρα δεν μπορώ», εξομολογήθηκε. Η Μαρία Παναγοπούλου εξήγησε ότι αρχικά σκεφτόταν να νοικιάσει το σπίτι, ωστόσο ο γιος τους δεν ήθελε να το αποχωριστεί. «Έφυγα, λοιπόν, από το σπίτι με σκοπό να το νοικιάσουμε και όταν έφτασε αυτή η ώρα, μου είπε ο γιος μου “Ρε μαμά, δεν μπορώ να το νοικιάσω, δεν γίνεται να φύγω εγώ από εδώ”. Και τώρα ζει εκεί με το κορίτσι του. Είμαι πανευτυχής πεθερά», ανέφερε, χαμογελώντας όταν μίλησε για το παιδί τους.

«Νόμιζα ότι θα αφήσω πίσω τις αναμνήσεις που με πονάνε»

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η στιγμή που η Μαρία Παναγοπούλου παραδέχθηκε ότι η μετακόμιση δεν κατάφερε να απαλύνει τον πόνο της απώλειας. Αρχικά πίστευε ότι η αλλαγή περιβάλλοντος θα τη βοηθούσε να απομακρυνθεί από όσα της θύμιζαν τον σύζυγό της. Σύντομα, όμως, συνειδητοποίησε ότι οι αναμνήσεις δεν περιορίζονται σε έναν τόπο. «Πήγα σε ένα άλλο σπίτι, νομίζοντας η χαζούλα ότι θα αφήσω πίσω τις αναμνήσεις που με πονάνε. Δεν τις αφήνεις τις αναμνήσεις. Μόνο τη θάλασσα άφησα. Οι αναμνήσεις είναι μαζί σου όπου κι αν πας», είπε χαρακτηριστικά. Η ίδια περιέγραψε τη διαρκή προσπάθειά της να μετατρέψει τον πόνο του αποχωρισμού σε ευγνωμοσύνη για τα χρόνια που έζησε με τον Κώστα Χαρδαβέλλα. «Τώρα, μετά από 22 μήνες το στοίχημα είναι να κρατήσω τις αναμνήσεις σαν τύχη, ευλογία που τις έζησα, γιατί είμαι μία πολύ τυχερή γυναίκα. Έζησα με έναν εκπληκτικό σύντροφο, έζησα πολλές ζωές μαζί του», εξήγησε. Παράλληλα, μίλησε για τη σύγκρουση ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα, όταν ένας άνθρωπος καλείται να συνεχίσει τη ζωή του μετά την απώλεια του συντρόφου του. «Προσπαθώ να βάζω τη λογική μου που μου λέει “Μαρία, έλα είσαι τυχερή”, αλλά το πένθος δεν μπορείς να το διαχειριστείς με τη λογική. Η λογική θέλει αποδείξεις και δεν ξέρεις πού είναι ο άνθρωπός σου… Και επειδή δεν έχεις στοιχεία για όλα αυτά, έρχεται το συναίσθημα και την καταπλακώνει τη λογική. Θα τα καταφέρω, το ξέρω ότι θα τα καταφέρω», δήλωσε.

Κώστας Χαρδαβέλλας: «Ακόμη και τον Γολγοθά τον έκανε να μοιάζει με ανηφορίτσα»

Σε άλλο σημείο της συζήτησης, η Μαρία Παναγοπούλου αναφέρθηκε στο στοιχείο του χαρακτήρα του συζύγου της που της λείπει περισσότερο. Όπως περιέγραψε, ο Κώστας Χαρδαβέλλας είχε έναν μοναδικό τρόπο να αντιμετωπίζει ακόμη και τις μεγαλύτερες δυσκολίες, μεταδίδοντας αισιοδοξία και κουράγιο στους ανθρώπους γύρω του. «Ακόμη και στη μεγάλη δυσκολία, υπήρχε ένα “ψέμα” του, που την έκανε να φαντάζει σαν να λες “έλα μωρέ πάμε, δεν είναι Γολγοθάς, μια ανηφορίτσα είναι”, ενώ μπορεί να ήταν Γολγοθάς», θυμήθηκε συγκινημένη. Αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης της ζωής ήταν, σύμφωνα με την ίδια, ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της προσωπικότητάς του, που εξακολουθούν να τη συντροφεύουν.

«Μου άφησε ένα πεντακάθαρο όνομα – Δεν είναι κανόνας στη δημοσιογραφία»

Η Μαρία Παναγοπούλου μίλησε και για τη σχέση του Κώστα Χαρδαβέλλα με τη δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα στο οποίο αφιέρωσε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του. Όπως τόνισε, για εκείνον η δουλειά δεν αποτελούσε απλώς μια επαγγελματική υποχρέωση, αλλά ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής του. «Ο Κώστας τη δουλειά του την είχε κομμάτι της ζωής του, δεν ήταν δουλειά για τον Κώστα. Όπως ανέπνεε και ζούσε μαζί μας, ζούσε και για τη δουλειά του», ανέφερε. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην αγάπη που εξακολουθεί να εισπράττει από τον κόσμο, αλλά και στην επαγγελματική παρακαταθήκη του συζύγου της. «Πέρα από το παιδί μας που είναι ό,τι πολυτιμότερο, ένας από τους μεγαλύτερους θησαυρούς που μου άφησε είναι η αγάπη του κόσμου και ένα πεντακάθαρο όνομα, που στη δημοσιογραφία δεν είναι κανόνας. Δεν φεύγουν όλοι οι δημοσιογράφοι αφήνοντας πίσω ένα καθαρό όνομα», υπογράμμισε.

«Πάντα είχε επίκεντρο τον άνθρωπο»

Κλείνοντας την εξομολόγησή της, η Μαρία Παναγοπούλου στάθηκε στην ανθρώπινη πλευρά του δημοσιογράφου, περιγράφοντας περιστατικά που αποδεικνύουν, όπως είπε, το ενδιαφέρον του για τα προβλήματα των απλών ανθρώπων. Αποκάλυψε μάλιστα ότι πολλές φορές καθυστερούσαν στις μετακινήσεις τους, επειδή ο Κώστας Χαρδαβέλλας σταματούσε στον δρόμο για να ακούσει κάποιον που ήθελε να του μιλήσει. «Η περιουσία που μου άφησε είναι ότι με έχει μάθει να βλέπω τα πράγματα με μία άλλη ματιά και πολλές φορές παρακολουθώ την επικαιρότητα και λέω “αχ μωρέ Κώστα, αν ήσουν εδώ θα έβαζες αυτό που πάντα είχε επίκεντρο τον άνθρωπο”», ανέφερε. «Τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας, που πονάει, που τσακωνόμασταν στον δρόμο γιατί αργούσαμε να πάμε κάπου επειδή μιλούσε 45 λεπτά για να ακούσει το πρόβλημα όποιου μας σταματούσε στον δρόμο. Άκουγε πολύ τον κόσμο και όταν δεν μπορούσε να βοηθήσει, στεναχωριόταν», πρόσθεσε. Με τα λόγια αυτά, η Μαρία Παναγοπούλου περιέγραψε όχι μόνο τον σύζυγο που εξακολουθεί να της λείπει, αλλά και τον άνθρωπο που, όπως τόνισε, της έμαθε να αντιμετωπίζει τη ζωή με περισσότερη ευαισθησία.