Νέος δικαστικός κύκλος για την τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Συλλόγου:

Οκτώ χρόνια μετά την εγκληματική τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018, ο αγώνας των συγγενών των θανόντων και των εγκαυματιών θυμάτων δεν έχει τελειώσει.

Έχει περάσει μέσα από αλλεπάλληλες ποινικές διαδικασίες, δικαστικές αποφάσεις, εφέσεις και αναιρέσεις, ενώ συνεχίζεται μέσα από τις διοικητικές και αστικές διεκδικήσεις όσων έχασαν τους δικούς τους και όσων υπέστησαν εγκαύματα, παλεύουν με μόνιμες βλάβες και είδαν τη ζωή τους να αλλάζει για πάντα.

Η ποινική διαδρομή υπήρξε όχι μόνο χρονοβόρα αλλά και εξαιρετικά ψυχοφθόρα. Μια δοκιμασία που στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν αντιμετωπίστηκε με τη βαρύτητα που της αναλογούσε. Μόνο στη δίκη του δεύτερου βαθμού αναδείχθηκε, μερικώς, η αλήθεια, με τις καταδίκες δέκα κατηγορουμένων στο Εφετείο και, στη συνέχεια, με την αμετάκλητη κρίση της ενοχής των καταδικασθέντων από τον Άρειο Πάγο.

Σημαντικός σταθμός υπήρξε η απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2026, με την οποία το Εφετείο απέρριψε το αίτημα αναγνώρισης του ελαφρυντικού του πρότερου σύννομου βίου για τρεις καταδικασθέντες. Μια απόφαση ιδιαίτερης σημασίας για τα θύματα και τους συγγενείς, καθώς επιβεβαίωσε την ευθύνη όσων επέλεξαν να μας αφήσουν να καούμε και να πεθάνουμε αβοήθητοι.

Κι όμως, περισσότερα από οκτώ χρόνια μετά, δεν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι δικαστικές υποθέσεις θυμάτων και συγγενών, ούτε έχουν δοθεί απαντήσεις σε όλα τα κρίσιμα ερωτήματα. Δεν έχουν ακουστεί όλοι οι άνθρωποι ούτε έχουν διερευνηθεί όλες οι πτυχές της τραγωδίας.

Στις 11 Νοεμβρίου 2026, στο Μονομελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, ανοίγει ένας ακόμη δικαστικός κύκλος, με τους ίδιους 21 κατηγορουμένους, για υποθέσεις εγκαυματιών που δεν συμπεριλήφθηκαν στην προηγούμενη ποινική διαδικασία. Από τους 25 εγκαυματίες που είχαν μείνει εκτός, μόνο κάποιοι, όχι όλοι πάλι, καλούνται να συμμετάσχουν στη νέα διαδικασία.

Άνθρωποι που υπέστησαν τις συνέπειες της καταστροφής και χρειάστηκε να διεκδικήσουν ακόμη και το δικαίωμα να αναγνωριστούν ως θύματα. Στην προηγούμενη διαδικασία είχε απορριφθεί η προσπάθεια να συμπεριληφθούν έστω ως μάρτυρες, μετά από αντίρρηση της υπεράσπισης των κατηγορουμένων, με το επιχείρημα που χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, ότι «η συμπερίληψή των εγκαυματιών θα μετρούσε αρνητικά για τους κατηγορουμένους».

Εξακολουθούμε, επομένως, να διεκδικούμε την πλήρη δικαστική και θεσμική διερεύνηση όλων των πτυχών αυτού του εγκλήματος.

Παραμένουν σοβαρά ερωτήματα για την καταγραφή και τον πραγματικό αριθμό των θυμάτων: για τους επίσημα καταγεγραμμένους νεκρούς και τον ομαδικό τάφο που μεταβάλλει τον συνολικό αριθμό· για τους επίσημα καταγεγραμμένους εγκαυματίες και εκείνους που δεν αναγνωρίστηκαν ή δεν συμπεριλήφθηκαν στις διαδικασίες, παρότι το βίωμά τους αποτελεί μέρος της ίδιας τραγωδίας.

Γιατί δεν είμαστε απλοί αριθμοί μιας δικογραφίας. Είμαστε άνθρωποι που συνεχίζουμε να κουβαλούμε το βάρος της καταστροφής.

Γιατί οι διοικητικές και αστικές διεκδικήσεις παραμένουν σε εξέλιξη και η ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους δεν εξαντλείται σε επιμέρους ή αποσπασματικές ποινικές κρίσεις. Περιλαμβάνει την αναγνώριση και την ουσιαστική στήριξη όσων εξακολουθούν να ζουν με σωματικό πόνο, ψυχικό τραύμα και απώλειες που δεν αναπληρώνονται.

Οκτώ χρόνια μετά, η ανεπάρκεια και οι παραλείψεις της Πολιτείας αποτυπώνονται όχι μόνο σε όσα συνέβησαν εκείνη την ημέρα, αλλά και σε όσα εξακολουθούν να εκκρεμούν.

Ο αγώνας μας αφορά τη μνήμη, τη λογοδοσία, την προστασία της ανθρώπινης ζωής και ολόκληρη την κοινωνία. Αφορά το δικαίωμα κάθε θύματος να αναγνωριστεί και να λάβει τη στήριξη που του αξίζει, καθώς και την υποχρέωση να δοθεί απάντηση σε κάθε κρίσιμο ερώτημα.

Στεκόμαστε δίπλα σε κάθε προσπάθεια που υπηρετεί την αποκάλυψη της αλήθειας και τη δικαιοσύνη, σε κάθε δικαστική αίθουσα και σε κάθε θεσμική διεκδίκηση.

Γιατί δεν μπορεί να υπάρχουν αόρατα θύματα, αναπάντητα ερωτήματα και επιλεκτικές αλήθειες.

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου

Η Πρόεδρος　　　　　　　　　Ο Γενικός Γραμματέας