Νίκος Ψαρράς: Η χιουμοριστική ατάκα του πατέρα του για το επάγγελμα του ηθοποιού – “Δουλειά είναι αυτή; Να φιλιέσαι με τη μία και την άλλη;” (Βίντεο)

Σε μια συγκινητική εξομολόγηση για τα παιδικά του χρόνια, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να ακολουθήσει το όνειρό του και την αρχική αντίδραση της οικογένειάς του στην απόφασή του να γίνει ηθοποιός προχώρησε ο Νίκος Ψαρράς. Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» της ΕΡΤ, τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου, μίλησε στον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά για τη ζωή του πριν από την υποκριτική, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της σχέσης του με τον πατέρα του.

Ο γνωστός ηθοποιός μεγάλωσε στον Σοχό Θεσσαλονίκης, σε μια οικογένεια όπου η σκληρή δουλειά αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Από μικρή ηλικία βρέθηκε στο πλευρό του πατέρα του, ο οποίος εργαζόταν ως ξυλουργός, ενώ παράλληλα συμμετείχε στις αγροτικές εργασίες της οικογένειας. Ωστόσο, ο ίδιος είχε αρχίσει να ονειρεύεται μια διαφορετική ζωή, μακριά από τα χωράφια και κοντά στη θεατρική σκηνή.

Νίκος Ψαρράς: Από τα χωράφια στη δραματική σχολή

Ανατρέχοντας στα παιδικά του χρόνια, ο Νίκος Ψαρράς περιέγραψε τις απαιτήσεις της δουλειάς που έκανε δίπλα στον πατέρα του, αλλά και το γεγονός ότι οι καλοκαιρινές διακοπές δεν είχαν για εκείνον την ίδια σημασία με εκείνη που είχαν για άλλα παιδιά της ηλικίας του.

«Ο πατέρας μου ήταν από τους ξυλουργούς που έκαναν τα πάντα με ξύλο, δηλαδή από πατώματα, ταβάνια, εξώπορτες, κουζίνες. Δεν είχα επιλογή. Τελείωσα την έκτη δημοτικού και μου είπε “τελείωσαν οι διακοπές το καλοκαίρι”», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Οι υποχρεώσεις του, όμως, δεν περιορίζονταν στο ξυλουργείο. Κάθε χρόνο συμμετείχε και στη συγκομιδή των φρούτων, μια διαδικασία που διαρκούσε αρκετούς μήνες και απαιτούσε καθημερινή προσπάθεια.

«Το μαρτύριο ξεκίναγε από τον Ιούνιο με τα κεράσια, που είναι τα πιο μπελαλίδικα, και τελείωνε με ροδάκινα τον Οκτώβρη», θυμήθηκε.

Η επιθυμία του να ασχοληθεί με την υποκριτική ήταν τόσο έντονη, ώστε αποφάσισε να επιμείνει, παρά τις αποτυχίες που συνάντησε στις εισαγωγικές εξετάσεις. Χρειάστηκε να προσπαθήσει τρεις φορές μέχρι να καταφέρει να εισαχθεί στη δραματική σχολή του Κρατικού Θεάτρου.

«Θυμάμαι την τελευταία φορά που πήγα και μάζεψα φρούτα και θα έδινα εξετάσεις στο Κρατικό Θέατρο για τρίτη φορά, γιατί με την τρίτη μπήκα στη σχολή. Έλεγα “δεν θα περάσω στη σχολή; Δεν θα ξαναπατήσω αυτό το χωράφι ποτέ”», εξομολογήθηκε.

«Θα μας κοροϊδεύει όλο το χωριό»

Η απόφασή του να ακολουθήσει τον δρόμο της υποκριτικής δεν έγινε αρχικά αποδεκτή από τον πατέρα του. Όπως αποκάλυψε, οι γονείς του είχαν διαφορετικά σχέδια για το μέλλον του, καθώς ήταν καλός μαθητής και πίστευαν ότι θα μπορούσε να ακολουθήσει μια άλλη επαγγελματική πορεία.

Η επιλογή του προκάλεσε ένταση στην οικογένεια, με τον πατέρα του να στενοχωριέται τόσο πολύ, ώστε να σταματήσει να του μιλά για αρκετούς μήνες.

«Ο μπαμπάς μου είχε θυμώσει τότε, είχε στεναχωρηθεί. Είχαν άλλα σχέδια για μένα. Ήμουν καλός μαθητής, είχαν βλέψεις να ακολουθήσω άλλο δρόμο και δεν μου μίλαγε για μήνες», αποκάλυψε.

Μάλιστα, θυμήθηκε μια χαρακτηριστική συζήτηση που είχαν τη Μεγάλη Εβδομάδα, όταν επέστρεψε στο χωριό και προσπάθησε να συμφιλιωθεί μαζί του. Τότε ο πατέρας του τού εξέφρασε με τον δικό του, αυθόρμητο τρόπο τις αντιρρήσεις του για το επάγγελμα του ηθοποιού.

«Το Πάσχα, όταν πήγα στο χωριό και ήταν Μεγάλη Εβδομάδα και θα κοινωνούσαμε στην εκκλησία, του λέω “μπαμπά, συγχώρα με”. Μου λέει “ρε παιδί μου, να σου πω, είσαι μουνταλάς; Δουλειά είναι αυτή που θα διαλέξεις να κάνεις; Θα μας κοροϊδεύει όλο το χωριό”. Του λέω “γιατί;”. “Μα τι είναι να φιλιέσαι με τη μία και με την άλλη στην τηλεόραση; Πώς θα βγω εγώ στην αγορά;”», αφηγήθηκε ο ηθοποιός.

Η συγκεκριμένη ανάμνηση αποτυπώνει τις αντιλήψεις με τις οποίες ήρθε αντιμέτωπος στα πρώτα του βήματα, αλλά και την αγωνία του πατέρα του για το πώς θα αντιμετώπιζε η τοπική κοινωνία την επαγγελματική επιλογή του γιου του.

Παρά τις αρχικές αντιδράσεις, οι γονείς του άρχισαν σταδιακά να αποδέχονται την απόφασή του. Ο πατέρας του, πάντως, θέλησε να βεβαιωθεί ότι η υποκριτική θα μπορούσε να του εξασφαλίσει τα απαραίτητα για να ζήσει και του έθεσε ένα συγκεκριμένο χρονικό όριο.

«Όταν κατέβηκα Αθήνα μού έδωσε πέντε χρόνια. Μου λέει “αν μέσα στα πέντε χρόνια δεν καταφέρεις να κάνεις πράγματα που θα σε ταΐζουν από αυτή τη δουλειά, θα αλλάξεις κατεύθυνση”», αποκάλυψε.

Το μεγάλο άγχος όταν τον παρακολουθούσαν οι γονείς του

Η σχέση του Νίκου Ψαρρά με τους γονείς του και η σημασία που είχε για εκείνον η γνώμη τους δεν άλλαξαν ακόμη και όταν κατάφερε να καθιερωθεί επαγγελματικά.

Όπως εξήγησε, κάθε φορά που οι γονείς του βρίσκονταν ανάμεσα στους θεατές μιας παράστασής του, ένιωθε μεγαλύτερη αγωνία από οποιαδήποτε άλλη επαγγελματική στιγμή. Ακόμη και οι πρεμιέρες ή οι εμφανίσεις του στην Επίδαυρο δεν του προκαλούσαν το ίδιο άγχος.

«Εγώ όταν έρχονταν οι γονείς μου να δουν παράσταση, είχα το μεγαλύτερο τρακ. Περισσότερο και από πρεμιέρες και από την Επίδαυρο και από παντού. Δηλαδή η καρδιά μου χτυπούσε. Παρότι οι γονείς μου έρχονταν με μεγάλη χαρά και περηφάνια να με δουν», εξομολογήθηκε.

Παρόλο που η αρχική δυσπιστία είχε δώσει τη θέση της στην υπερηφάνεια, ο ίδιος εξακολουθούσε να αισθάνεται την ανάγκη να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των ανθρώπων που αγαπούσε περισσότερο.

Κλείνοντας την προσωπική του εξομολόγηση, ο Νίκος Ψαρράς εξήγησε γιατί η γνώμη των οικείων του έχει για εκείνον μεγαλύτερη βαρύτητα από οποιαδήποτε επαγγελματική κριτική.

«Νομίζω ότι το μεγαλύτερο άγχος το έχουμε όταν μας βλέπουν δικοί μας άνθρωποι, είτε είναι οι γονείς, είτε είναι η γυναίκα σου, είτε είναι ένας πολύ καλός σου φίλος. Η γνώμη τους μετράει πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κριτική», κατέληξε ο ηθοποιός.