Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αφήνει πίσω του μια πορεία που δύσκολα θα ξαναζήσει ο Ολυμπιακός. Ήρθε στις 11 Φεβρουαρίου 2024 σχεδόν αθόρυβα, χωρίς μεγάλες κουβέντες, αλλά με μια καθαρή ιδέα για το πώς πρέπει να λειτουργεί μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί. Μέσα σε μόλις 353 ημέρες, ο Ισπανός τεχνικός κατάφερε να γράψει το όνομά του σε μια από τις πιο φωτεινές σελίδες της ιστορίας του συλλόγου.
Το πρώτο μεγάλο βήμα έγινε στη Νέα Φιλαδέλφεια, ξημερώματα 30ής Μαΐου 2024. Ο Ολυμπιακός νίκησε 1-0 τη Φιορεντίνα στον τελικό του Conference League και κατέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου σε συλλογικό επίπεδο. Ο Μεντιλίμπαρ δεν πανηγύρισε σαν πρωταγωνιστής· έμεινε στο πλάι, ήρεμος, να βλέπει τους παίκτες του να ζουν το όνειρο που κυνηγούσε ο σύλλογος για δεκαετίες.
Η επόμενη χρονιά ήταν ακόμη πιο γεμάτη. Στις 13 Απριλίου 2025, ο Ολυμπιακός νίκησε 1-0 την ΑΕΚ στο «Γ. Καραϊσκάκης» και εξασφάλισε μαθηματικά το πρωτάθλημα της επετειακής σεζόν των 100 χρόνων. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 17 Μαΐου 2025, επικράτησε 2-0 του ΟΦΗ στο ΟΑΚΑ και κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, ολοκληρώνοντας ένα ιστορικό νταμπλ. Ο Μεντιλίμπαρ είχε φέρει στον Ολυμπιακό το ευρωπαϊκό, το πρωτάθλημα και το Κύπελλο μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο.
Και δεν σταμάτησε εκεί. Στη σεζόν 2025-26, ο Ολυμπιακός πρόσθεσε στη συλλογή του και το Super Cup με το 3-0 απέναντι στον ΟΦΗ, ανεβάζοντας τους τίτλους του Μεντιλίμπαρ στους τέσσερις. Παράλληλα, η ομάδα επέστρεψε στο Champions League, κοίταξε στα μάτια αντιπάλους όπως η Άρσεναλ και η Ρεάλ Μαδρίτης, και πήρε μια από τις πιο ιστορικές νίκες της σύγχρονης εποχής: Το 1-2 επί του Άγιαξ στο Άμστερνταμ, που της χάρισε την πρόκριση στα playoffs της διοργάνωσης.
Σε 127 παιχνίδια, ο Μεντιλίμπαρ μέτρησε 79 νίκες, 28 ισοπαλίες και 20 ήττες, με γκολ 227-103. Πέρα από τους αριθμούς, όμως, άφησε κάτι πιο βαθύ: μια νοοτροπία δουλειάς, ηρεμίας και πίστης. Ένας προπονητής που δεν χρειάστηκε μεγάλα λόγια για να κερδίσει τον σεβασμό· τον κέρδισε με το έργο του.
Το τέλος της συνεργασίας σηματοδοτεί το κλείσιμο μιας εποχής. Μιας εποχής που ο Ολυμπιακός έζησε ευρωπαϊκές νύχτες, πήρε νταμπλ στα 100 χρόνια του, κατέκτησε τέσσερα τρόπαια και είδε ξανά τον κόσμο του να πιστεύει ότι όλα είναι δυνατά.
