41χρονος μοναχός, Βολιώτης, έπεσε σε χαράδρα, μεταξύ Κλήματος Φυτόκου, σφάδαζε από τους πόνους, χωρίς να υπάρχει κανείς για να τον βοηθήσει

Άγιο είχε πραγματικά ένας 41χρονος μοναχός, Βολιώτης στην καταγωγή, όπως δήλωσε ο ίδιος στις αρχές, καθώς κατάφερε να παραμείνει ζωντανός για 72 ώρες, μολονότι ήταν σοβαρά τραυματισμένος στο πόδι, ύστερα από πτώση σε χαράδρα στην περιοχή «Βαθύρεμα», μεταξύ Κλήματος Φυτόκου στη Νέα Ιωνία και Μακρινίτσας.

Ο μοναχός σφάδαζε από τους πόνους, χωρίς να υπάρχει κανείς για να τον βοηθήσει. Η χαράδρα στην οποία έπεσε, ενώ περπατούσε και τραυματίστηκε, είναι εξαιρετικά δύσβατη και η πρόσβαση σε αυτήν ιδιαίτερα δύσκολη, ακόμη και για έμπειρους περιπατητές.

Για καλή του τύχη, χθες το απόγευμα τέσσερις πεζοπόροι βρέθηκαν κοντά στο σημείο και άκουσαν τις απεγνωσμένες φωνές του. Αρχικά δεν μπορούσαν να εντοπίσουν από πού προέρχονταν, όμως ακολουθώντας τον ήχο κατάφεραν να πλησιάσουν. Όταν έφτασαν στη σπηλιά όπου είχε συρθεί για να προστατευτεί από το κρύο και πιθανόν από άγρια ζώα, «πάγωσαν» από το θέαμα.

Μπροστά τους βρισκόταν ο 41χρονος, σοβαρά τραυματισμένος, να ουρλιάζει από τους πόνους και να ζητά βοήθεια.

Μέσω του 112 ειδοποίησαν άμεσα τις αρχές και σήμανε συναγερμός. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία Βόλου, με επικεφαλής τον διοικητή Ευάγγελο Καραμήντζα, καθώς και η αστυνομία και το ΕΚΑΒ, τέθηκαν σε πλήρη ετοιμότητα. Η επιχείρηση διάσωσης ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και απαιτητική, καθώς το σημείο ήταν δυσπρόσιτο, με απότομες κλίσεις και περιορισμένη ορατότητα, γεγονός που δυσχέραινε τον συντονισμό των δυνάμεων και αύξανε τον κίνδυνο για όλους τους εμπλεκόμενους.

Το αίσιο τέλος ήρθε στις 21:40 το βράδυ, όταν ο 41χρονος μοναχός μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Βόλου, εξαντλημένος, αφυδατωμένος και με σοβαρό τραύμα στο πόδι, αλλά εκτός άμεσου κινδύνου για τη ζωή του.

Επιβίωσε σε επικίνδυνο σημείο

Τα απότομα βράχια, η πυκνή βλάστηση και η πλήρης απουσία οποιουδήποτε μονοπατιού συνέθεταν ένα σκηνικό που εγκλώβιζε τον τραυματία, χωρίς καμία δυνατότητα διαφυγής. Οι ώρες περνούσαν βασανιστικά, με τον ίδιο να παλεύει να διατηρήσει τις αισθήσεις του μέσα σε αντίξοες συνθήκες, εκτεθειμένος στο κρύο της νύχτας, την υγρασία και την απόλυτη σιωπή του τοπίου.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο φόβος εντεινόταν. Κάθε ήχος από το περιβάλλον –το θρόισμα των φύλλων, οι κινήσεις μικρών ζώων ή το νερό που έσταζε από τα βράχια– ενίσχυε την αγωνία του, καθώς δεν γνώριζε αν βρισκόταν σε κίνδυνο από άγρια ζώα ή από κάποια νέα κατολίσθηση. Παράλληλα, η εξάντληση και η έλλειψη τροφής τον οδηγούσαν στα όριά του, ενώ η παραμικρή κίνηση προκαλούσε οξύ πόνο στο τραυματισμένο του πόδι.

Έπινε νερό από τη σπηλιά για να κρατηθεί στη ζωή

Τρομαγμένος και εξουθενωμένος σωματικά και ψυχικά από τους πόνους, ο 41χρονος ανέφερε στους πυροσβέστες ότι κατάγεται από τον Βόλο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, γνώριζε καλά την περιοχή. Έτσι, μόλις τραυματίστηκε και έπεσε στη χαράδρα, κατάφερε με υπεράνθρωπη προσπάθεια να συρθεί σε μια κοντινή σπηλιά, από την οποία αναβλύζει νερό. Εκεί παρέμεινε για περίπου 72 ώρες, πίνοντας μικρές ποσότητες νερού για να αποφύγει την αφυδάτωση και προσπαθώντας να μείνει ξύπνιος, ώστε να μην χάσει τις αισθήσεις του. Η παραμονή του στο σημείο αυτό ήταν ζήτημα επιβίωσης, καθώς οποιαδήποτε προσπάθεια μετακίνησης θα μπορούσε να επιδεινώσει τον τραυματισμό του ή να οδηγήσει σε νέα πτώση.

Οι πόνοι που βίωσε ήταν απερίγραπτοι, όπως περιέγραψε με όση δύναμη του είχε απομείνει τόσο στους πεζοπόρους που τον εντόπισαν όσο και αργότερα στους πυροσβέστες και τους διασώστες του ΕΚΑΒ. Η ψυχραιμία, η αντοχή και η επιμονή του φαίνεται πως έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επιβίωσή του, σε ένα περιβάλλον που θα μπορούσε εύκολα να αποβεί μοιραίο.

Για την προσέγγιση και τον απεγκλωβισμό του, οι πυροσβέστες χρειάστηκαν τη βοήθεια των πεζοπόρων, οι οποίοι γνώριζαν ακριβώς το σημείο. Εννέα πυροσβέστες, μαζί με τον κ. Καραμήντζα και έναν διασώστη του ΕΚΑΒ, έφτασαν στη σπηλιά και με φορείο μετέφεραν τον τραυματία για αρκετά μέτρα πεζή, διασχίζοντας δύσβατο και επικίνδυνο έδαφος, όπου κάθε βήμα απαιτούσε προσοχή και συντονισμό, καθώς το ασθενοφόρο δεν μπορούσε να προσεγγίσει τη χαράδρα.

Όλοι ένιωσαν ανακούφιση με την ολοκλήρωση της επιχείρησης και ευχήθηκαν στον μοναχό καλή ανάρρωση, ενώ εκείνος, εμφανώς συγκινημένος, εξέφραζε διαρκώς την ευγνωμοσύνη του για τη διάσωσή του, αναγνωρίζοντας πως η έγκαιρη επέμβαση των πεζοπόρων και των σωστικών συνεργείων του έσωσε τη ζωή.

ΒΑΣΩ ΚΥΡΙΑΖΗ