Φοίβος Δεληβοριάς για Μαζωνάκη: “Έκανε το τάμα του στη νύχτα – Θα μείνει για πάντα αναμμένο κεράκι” (Βίντεο & Εικόνες)

Με ένα κείμενο πολύ διαφορετικό από έναν συμβατικό αποχαιρετισμό αποχαιρέτησε ο Φοίβος Δεληβοριάς τον Γιώργο Μαζωνάκη. Ο τραγουδοποιός μίλησε για το σοκ της απώλειας, αλλά κυρίως για έναν καλλιτέχνη που θεωρούσε ασυμβίβαστο, απρόβλεπτο και προικισμένο με την ικανότητα να μεταμορφώνει ακόμη και ένα τραγούδι που δεν είχε φτάσει εκεί όπου έπρεπε. Και πίσω από τις ποιητικές λέξεις του υπάρχει μια πραγματική σχέση συνεργασίας που είχε ανανεωθεί μόλις έναν χρόνο πριν.

Διαβάστε: Γιάννης Κότσιρας για Μαζωνάκη: “Για κάθε παράδεισο υπάρχει και μια κόλαση” – Το “Ανήκω σε μένα” που συγκίνησε τη Λευκωσία (Βίντεο)

Φοίβος Δεληβοριάς για Μαζωνάκη: «Αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει η γη»

Η πρώτη αντίδραση του Φοίβου Δεληβοριά στην είδηση ήταν σχεδόν σωματική. «Μου έφυγε η γη κάτω απ’ τα πόδια. Την αισθάνθηκα κανονικά να φεύγει», έγραψε. Λίγη ώρα αργότερα, όπως εξήγησε, η ίδια εικόνα της «γης» πήρε διαφορετικό νόημα. Θυμήθηκε ότι όσες φορές είχαν δουλέψει ή βρεθεί μαζί, ο Γιώργος Μαζωνάκης έμοιαζε, κατά τη δική του περιγραφή, σαν να μην είχε ποτέ πραγματικά επαφή με το έδαφος. Για τον Δεληβοριά, ακριβώς εκεί βρισκόταν η πηγή του χαρίσματός του, στην άρνησή του να προσαρμοστεί στη μουσική ομοιομορφία και σε αυτό που ο ίδιος χαρακτήρισε «στιχουργική ρομποτική» του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού, «πολύ πριν το ΑΙ».

Η προσευχή πριν μπει στο στούντιο

Από τις πιο αποκαλυπτικές λεπτομέρειες της ανάρτησης είναι μια προσωπική εικόνα του Μαζωνάκη που ο Δεληβοριάς είχε κρατήσει από τις συνεργασίες τους. Όπως έγραψε, λίγο πριν μπει στο στούντιο, ο τραγουδιστής έλεγε «μια μικρή, ολόδική του προσευχή». Στη συνέχεια περιέγραψε αυτό που θεωρούσε ίσως το μεγαλύτερο ερμηνευτικό του προσόν: ακόμη και όταν το υλικό που είχε μπροστά του δεν ήταν εξαιρετικό, μπορούσε μέσα από την ερμηνεία του να το μεταμορφώσει. «Ακόμα κι αν ένας στιχουργός δεν είχε καταφέρει να του δώσει κάτι σημαντικό, εκείνος του έδινε φτερά», έγραψε. Δεν πρόκειται απλώς για θεωρητική εκτίμηση ενός συναδέλφου. Ο Δεληβοριάς είχε βρεθεί μαζί του και μέσα στη διαδικασία δημιουργίας και ενορχήστρωσης.

Η συνεργασία στα «Νούμερα» της ΕΡΤ

Τον Σεπτέμβριο του 2022 ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ο κεντρικός guest στο τρίτο επεισόδιο της μουσικής κωμωδίας «Τα Νούμερα» της ΕΡΤ1, που είχε δημιουργήσει ο Φοίβος Δεληβοριάς. Το επεισόδιο είχε τον τίτλο «Ένα θαύμα» και όλη η ιστορία στηριζόταν ακριβώς στη φαινομενική απόσταση ανάμεσα στους δύο μουσικούς κόσμους. Ο τηλεοπτικός «Φοίβος» ανησυχούσε για το πώς θα συνυπήρχαν το δικό του κοινό και εκείνο του Μαζωνάκη, για να ανακαλύψει τελικά ότι είχαν περισσότερα κοινά από όσα νόμιζε. Ο Μαζωνάκης εμφανίστηκε μάλιστα ως μια σουρεαλιστική εκδοχή του εαυτού του που είχε «βαρεθεί να είναι ο Μαζώ» και ήθελε να μεταμορφωθεί σε τζαζίστα με το όνομα Τζόρτζι Μάτζιο. Στο ίδιο επεισόδιο ερμήνευσε το «Μου λείπεις», σε μουσική Νίκου Τερζή και στίχους Αντώνη Παππά. Στην επίσημη έκδοση της εμφάνισης καταγράφονται ως ενορχηστρωτές ο Γιάννης Δίσκος και ο ίδιος ο Φοίβος Δεληβοριάς. Μετά τον θάνατο του Μαζωνάκη, η ΕΡΤ επέλεξε μάλιστα να μεταδώσει ξανά το συγκεκριμένο επεισόδιο το ίδιο βράδυ, ως φόρο τιμής στον τραγουδιστή.

Η αγκαλιά στην «Ταράτσα» έναν χρόνο πριν

Η πιο πρόσφατη δημόσια συνάντησή τους ήταν ακόμη πιο φορτισμένη. Την 1η Οκτωβρίου 2025, ο Μαζωνάκης εμφανίστηκε στην «Ταράτσα του Φοίβου», στο Θέατρο Άλσος. Η βραδιά έγινε sold out μέσα σε μόλις τρεις ώρες. Ο Δεληβοριάς είχε εξηγήσει τότε ότι, μετά τη δύσκολη περίοδο που είχε προηγηθεί για τον Μαζωνάκη, του είχε στείλει ένα μήνυμα λέγοντάς του ότι «η Ταράτσα ήταν και είναι για σένα ανοιχτή αγκαλιά». Η απάντηση του Μαζωνάκη ήρθε σχεδόν αμέσως: «Φοίβο, περίμενα πότε θα μου το πεις». Και όταν συναντήθηκαν στη σκηνή, αγκαλιάστηκαν μπροστά στο κοινό.

«Αν υπάρχει ένας κόσμος στον οποίο θα ήθελα να ανήκω…»

Εκείνη η βραδιά έχει σήμερα ιδιαίτερη σημασία. Οι δύο καλλιτέχνες τραγούδησαν μαζί, μεταξύ άλλων, το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά», ενώ ο Μαζωνάκης ερμήνευσε και τη «Μπόσα Νόβα του Ησαΐα» του Δεληβοριά. Στο τέλος ένωσαν, όπως είπε ο οικοδεσπότης, «δύο μουσικούς κόσμους». Ο Μαζωνάκης τραγούδησε το «Εκείνη», ενώ ο Δεληβοριάς το «Σάββατο». Και λίγο πριν ακουστεί το «Ανήκω σε μένα», ο Φοίβος Δεληβοριάς έκανε μια δήλωση που, μετά τον θάνατο του Μαζωνάκη, μοιάζει σχεδόν προφητική. «Αν υπάρχει ένας κόσμος στον οποίο θα ήθελα να ανήκω, είναι αυτός στον οποίο ανήκει ο Γιώργος Μαζωνάκης».

«Δεν θα ανεχόταν ούτε μια μελούρα»

Γι’ αυτό και στο τελευταίο του αντίο ο Δεληβοριάς απέφυγε συνειδητά την αγιοποίηση. Έγραψε ότι ο Μαζωνάκης δεν θα ανεχόταν «ούτε μια μελούρα» ούτε μια εκ των υστέρων ηρωοποίηση, αλλά ούτε και το εύκολο κατηγορώ για τη «σκληρή και βρώμικη ζωή της νύχτας». Ήταν, όπως τον περιέγραψε, ένας άνθρωπος που επέλεξε συνειδητά πού θα «τάξει» τη ζωή του. «Κάθε άνθρωπος τάζει τη ζωή του κάπου», έγραψε. Και για τον Γιώργο Μαζωνάκη η απάντηση, σύμφωνα με τον Φοίβο Δεληβοριά, ήταν ξεκάθαρη: «Ο Γιώργος το τάμα του το έκανε στη νύχτα».

«Αναμμένο κεράκι στον μεγάλο, σκοτεινό ουρανό»

Ο Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 54 ετών. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του νοσοκομείου «Ελπίς», διακομίστηκε στις 16:45 χωρίς αυτόματη αναπνοή και χωρίς σφυγμό. Παρά την εφαρμογή καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης, δεν κατέστη δυνατό να επανέλθει και η επίσημη ώρα θανάτου καταγράφηκε στις 17:40. Ο Φοίβος Δεληβοριάς, όμως, δεν έκλεισε το δικό του αντίο με τον θάνατο. Το έκλεισε με τη νύχτα, εκεί όπου θεωρούσε ότι ο Μαζωνάκης είχε επιλέξει να ανήκει. «Το έκανε με τόση αγάπη και τόση βαθιά ανάγκη, που θα μείνει για πάντα αναμμένο κεράκι στον μεγάλο, σκοτεινό ουρανό».