Γιατί η Ελλάδα βρίσκεται στους ουραγούς της Ε.Ε. στην προσέλκυση ταλαντούχων μυαλών;

Η Ελλάδα αδυνατεί να προσελκύσει ταλέντα από το εξωτερικό σύμφωνα με τον Δείκτη Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας Ταλέντου, του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Διοίκησης Επιχειρήσεων (INSEAD).

Η χώρα μας καταλαμβάνει την 39η θέση ανάμεσα σε 134 χώρες στην προσέλκυση ταλέντων και την 27η θέση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η επίδοση της χώρας είναι προβληματική δεδομένου ότι είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. και του ΟΟΣΑ και φανερώνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο πως εξακολουθεί να δοκιμάζεται από το brain drain αν και το ποσοστό ανεργίας έχει υποχωρήσει σε επίπεδα 2009.

Στην κορυφή της λίστας η Ελβετία

Για ακόμη μία χρονιά η χώρα που προσελκύει τα περισσότερα ταλέντα παγκοσμίως είναι η Ελβετία ενώ ακολουθούν η Σιγκαπούρη, οι ΗΠΑ, η Δανία, η Ολλανδία, η Φινλανδία, η Νορβηγία, η Αυστραλία, η Σουηδία και η Βρετανία.

Ορισμένα από τα κριτήρια για τη θέση κατάταξης είναι το πόσο πλούσια είναι μια χώρα και το πόσο υψηλές αμοιβές προσφέρει. Όσο υψηλότερο το κατά κεφαλήν ΑΕΠ τόσο περισσότερες οι πιθανότητες αναρρίχησης στη σχετική λίστα.

Σύμφωνα με την έκθεση

• Οι ανισότητες παραμένουν υψηλές μεταξύ των χωρών: Οι φτωχότερες οικονομίες δεν έχουν τόσο καλές επιδόσεις όσο οι πλουσιότερες.
• Οι ανισότητες είναι επίσης σκληρές μέσα στις κοινωνίες: παρά την πρόοδο στη μείωση των διαφορών μεταξύ των δύο φύλων, οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανισότητες στις αμοιβές και περιορισμένη επαγγελματική εξέλιξη.
• Η Covid-19 άλλαξε το παγκόσμιο τοπίo: Κατά τη διάρκεια της πανδημίας οι εθνικές στρατηγικές κλήθηκαν να προσαρμοστούν σε ένα δραματικά αλλαγμένο περιβάλλον εκπαίδευσης, εργασίας και δραστηριότητας. Οι νέες πρακτικές που υιοθετήθηκαν θα συμβάλουν σε μια νέα κανονικότητα και ένας νέος κόσμος εργασίας αναδύεται και εξελίσσεται.
• Οι πόλεις και οι περιφέρειες διαδραματίζουν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο: Ο δείκτης ανταγωνιστικότητας φανερώνει πώς οι πόλεις ήταν σε θέση να αναπτύξουν πρωτότυπες και αποτελεσματικές στρατηγικές για τα ταλαντούχα μυαλά και πως οι πόλεις «δεύτερης κατηγορίας» ήταν ολοένα και πιο επιτυχείς στην ανάπτυξη πολιτικών.
• Η αυξανόμενη αβεβαιότητα αποτελεί εμπόδιο: Η τρέχουσα περίοδος (καθώς και η επόμενη) δεν προσφέρει πρόσφορο έδαφος. Παρόλο που τα διεθνή ταξίδια επανήλθαν, η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα και οι γεωπολιτικές εντάσεις εξακολουθούν να αποτελούν εμπόδιο.
• Οι νέες γενιές αναδιαμορφώνουν τον κόσμο της εργασίας: Ένα αυξανόμενο ποσοστό των νέων γενεών, ιδίως των ανώτερων μορφωτικών επιπέδων, δεν θέτει απαραίτητα ως προτεραιότητα τις δεξιότητες υψηλής ζήτησης. Πολλοί αναζητούν θέσεις εργασίας που μπορούν να συνεισφέρουν στην κοινωνία ή επιθυμούν μια υγιέστερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Ειδική αναφορά γίνεται στην έλευση της τεχνητής νοημοσύνης σε διάφορους κλάδους που θα μπορούσε να επιδεινώσει την ανισότητα των ταλέντων. «Το ανειδίκευτο ή χαμηλής ειδίκευσης εργατικό δυναμικό θα υποστεί μεγάλο μέρος της πρόσθετης πίεσης, ενώ οι νέες κατηγορίες εργαζομένων, ορισμένες με υψηλότερες δεξιότητες, θα υποφέρουν από τον ισχυρότερο ανταγωνισμό από αλγόριθμους και εξειδικευμένο εξοπλισμό», αναφέρει.