Κραουνάκης για Μαζωνάκη: “Μου έσπασε η καρδιά – Μιλάγαμε μία ώρα και την επόμενη έπεσε η είδηση” (Βίντεο)

Με εμφανή συγκίνηση μίλησε ο Σταμάτης Κραουνάκης για τον Γιώργο Μαζωνάκη και για το σοκ που ένιωσε όταν πληροφορήθηκε τον αιφνίδιο θάνατό του. Ο συνθέτης αποκάλυψε ότι είχαν μιλήσει στο τηλέφωνο για περίπου μία ώρα, λίγο πριν από την απώλεια του τραγουδιστή, γελώντας και συζητώντας ακόμη και το ενδεχόμενο μιας νέας κοινής εμφάνισης. Ο Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 2026, σε ηλικία 54 ετών.

Διαβάστε: “Στο καλό, καθαρό μου παιδί”: Ο Σταμάτης Κραουνάκης αποκαλύπτει για τον Γιώργο Μαζωνάκη τον τελευταίο τους διάλογο μια ημέρα πριν το θάνατό του (Εικόνα)

«Μου έσπασε η καρδιά – Δεν το πίστεψα καθόλου»

Μιλώντας την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου στην εκπομπή «Studio στις 3», ο Σταμάτης Κραουνάκης επέστρεψε στις τελευταίες στιγμές επικοινωνίας με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Ο ΣΚΑΪ ανάρτησε το σχετικό απόσπασμα με τίτλο «Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη μου έσπασε την καρδιά». «Μου έσπασε η καρδιά, γιατί την προηγούμενη ημέρα μιλάγαμε μια ώρα κανονικά και όταν έπεσε η είδηση την επόμενη, έπαθα σοκ. Δεν το πίστεψα καθόλου», είπε ο μουσικοσυνθέτης, περιγράφοντας πόσο απρόσμεστη ήταν για τον ίδιο η είδηση. Πρόσθεσε στη συνέχεια: «Θέλω να πω, καμιά φορά διαλέγουμε μόνοι μας τον δρόμο». Η τελευταία αυτή φράση αποτελεί προσωπική τοποθέτηση του Σταμάτη Κραουνάκη και δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως αναφορά στην αιτία ή στις συνθήκες θανάτου του τραγουδιστή. Η υπόθεση εξακολουθεί να διερευνάται από τις αρχές, ενώ αναμένονται ακόμη αποτελέσματα τοξικολογικών, ιστολογικών και άλλων εργαστηριακών εξετάσεων.

Το τηλεφώνημα λίγο πριν από τον θάνατο

Ο Κραουνάκης είχε αποκαλύψει την τελευταία τους συνομιλία ήδη από τις 10 Σεπτεμβρίου, σε ένα εκτενές και βαθιά προσωπικό κείμενο που δημοσίευσε στο Facebook μετά την είδηση του θανάτου. «Προχθές το βράδυ μου τηλεφώνησες», είχε γράψει, περιγράφοντας ότι αρχικά δεν αναγνώρισε ποιος τον καλούσε επειδή δεν είχε αποθηκευμένο τον αριθμό. Όταν άκουσε το «Μαζώ», τον κάλεσε πίσω. «Σε πήρα, μιλάγαμε μία ώρα περίπου, γελάγαμε όπως πάντα σαν παιδιά που ετοιμάζουμε κάποια καινούργια ζημιά», θυμήθηκε. Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε στις 10 Σεπτεμβρίου και οι αναφορές του Κραουνάκη τοποθετούν την τηλεφωνική συνομιλία το βράδυ της 8ης Σεπτεμβρίου, περίπου ένα εικοσιτετράωρο πριν από τον θάνατο του Μαζωνάκη στις 9 Σεπτεμβρίου.

Η πρόσκληση στην Τεχνόπολη και το «Ξημερώνει πάλι»

Η συζήτησή τους δεν ήταν ένας τυπικός αποχαιρετισμός. Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Μαζωνάκης τού είχε προτείνει να βρεθούν ξανά καλλιτεχνικά. «Ήθελες να έρθω στην Τεχνόπολη, μου είπες να πούμε το “Ξημερώνει πάλι”», έγραψε ο συνθέτης. Ο ίδιος απάντησε ότι πλέον δεν εμφανίζεται συχνά, αφήνοντας όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο να βρεθούν ξανά. Αυτή η λεπτομέρεια έκανε την απώλεια ακόμη πιο σκληρή για τον Κραουνάκη: λίγες ώρες πριν, οι δυο τους σχεδίαζαν, αστειεύονταν και συζητούσαν σαν να υπήρχε άφθονος χρόνος μπροστά τους.

Πώς γεννήθηκε η συνεργασία τους στο «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου»

Μεγάλο μέρος της αποχαιρετιστήριας ανάρτησης ήταν αφιερωμένο σε μία από τις σημαντικότερες κοινές δουλειές τους, την ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου». Η ταινία κυκλοφόρησε το 2002, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Νίκου Παναγιωτόπουλου, με μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη. Στο soundtrack τραγουδούσαν, μεταξύ άλλων, ο Γιώργος Μαζωνάκης και η Δήμητρα Παπίου. Ο Κραουνάκης θυμήθηκε πως, όταν ο Παναγιωτόπουλος αναζητούσε τον τραγουδιστή που θα εμφανιζόταν στο περιβάλλον του νυχτερινού κέντρου της ταινίας, ο ίδιος πρότεινε τον Μαζωνάκη. «Του λέω να πάρουμε τον Μαζωνάκη. Δεν τον ήξερε. Του έστειλα, του άρεσε», έγραψε. Η συνεργασία εκείνη έδωσε, μεταξύ άλλων, το «Ξημερώνει πάλι», ένα τραγούδι που έμελλε να αποτελέσει έναν από τους ιδιαίτερους δεσμούς ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες.

«Έλεγε δύο φράσεις, έβγαινε έξω – ξανά μέσα, δύο φράσεις»

Ο Σταμάτης Κραουνάκης περιέγραψε με χιούμορ ακόμη και τη διαδικασία ηχογράφησης του Μαζωνάκη στο στούντιο του Χολαργού. Ο τραγουδιστής, όπως θυμήθηκε, ηχογραφούσε δύο φράσεις, έβγαινε από το στούντιο και στη συνέχεια επέστρεφε για τις επόμενες. Η δουλειά προχωρούσε τόσο αργά ώστε κάποια στιγμή ο Κραουνάκης, με τον ιδιαίτερο τρόπο που χαρακτήριζε τη μεταξύ τους σχέση, του είπε ουσιαστικά να ξεχάσει την παρουσία του συνθέτη και να τραγουδήσει ελεύθερα, γιατί διαφορετικά δεν θα κατάφερναν ποτέ να ολοκληρώσουν την ηχογράφηση. Η αφήγησή του αποτυπώνει μια σχέση χωρίς ιδιαίτερες τυπικότητες: «Έτσι θα κάναμε πάντα με τον Γιώργο, δεν το πολυκουβεντιάζαμε», έγραψε.

Το τραγούδι που αρχικά δεν ήθελαν τα ραδιόφωνα

Ιδιαίτερη είναι και η ιστορία που μοιράστηκε για την πρώτη υποδοχή του τραγουδιού. Σύμφωνα με τον Κραουνάκη, όταν κυκλοφόρησε, βρέθηκε σε μια παράδοξη κατάσταση: σταθμοί που έπαιζαν Μαζωνάκη δεν ήθελαν τη δική του μουσική, ενώ σταθμοί που έπαιζαν Κραουνάκη δεν θεωρούσαν ότι ταίριαζε ο Μαζωνάκης στο πρόγραμμά τους. «Παρ’ όλα αυτά το τραγούδι, ορφανό, αγαπήθηκε από τον κόσμο, έγινε επιτυχία», θυμήθηκε. Για τον ίδιο, η επιτυχία αυτή είχε ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή δεν προέκυψε από έναν προφανή εμπορικό συνδυασμό, αλλά από μια συνεργασία που αρχικά δεν χωρούσε εύκολα στις κατηγορίες των ραδιοφωνικών σταθμών.

«Όποτε μου ζήταγε ήμουνα απίκο – Όποτε του ζήταγα ήταν απίκο»

Μέσα στις αναμνήσεις του, ο Κραουνάκης συμπύκνωσε τη σχέση τους σε μία απλή φράση: «Όποτε μου ζήταγε ήμουνα απίκο. Όποτε του ζήταγα ήτανε απίκο». Δεν περιέγραψε μια καθημερινή φιλία γεμάτη συναντήσεις. Περιέγραψε περισσότερο έναν δεσμό εμπιστοσύνης μεταξύ δύο ανθρώπων που μπορούσαν να χαθούν για ένα διάστημα, αλλά όταν ο ένας χρειαζόταν τον άλλο ήταν εκεί. Θυμήθηκε ακόμη ότι τον καμάρωνε για τη σχέση του με τη μητέρα του: «Πήγαινε και έτρωγε στη μάνα του και έλεγα μέσα μου “δεν χάλασε αυτός”».

«Η τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι»

Το ίσως ισχυρότερο καλλιτεχνικό σχόλιο του Σταμάτη Κραουνάκη για τον Μαζωνάκη ήταν η εκτίμησή του για τη θέση που κατείχε στο σύγχρονο λαϊκό τραγούδι. «Για μένα η τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι», έγραψε. Υποστήριξε ότι η φωνή του ήταν άμεσα αναγνωρίσιμη σε μια εποχή κατά την οποία, κατά την άποψή του, πολλοί τραγουδιστές μοιάζουν μεταξύ τους. Τον θυμήθηκε επίσης ως άνθρωπο τολμηρό και αντισυμβατικό: τον τρόπο που κρατούσε το μικρόφωνο, τις εμφανίσεις και τα ρούχα του, τη διάθεσή του να προκαλεί συζήτηση και να το απολαμβάνει. «Καθαρός λαϊκό παιδί, γνήσιο», ήταν η λιτή περιγραφή του.

«Υπέγραψε τον μύθο του»

Η πρώτη αντίδραση του Κραουνάκη όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο ήταν δυσπιστία. Όπως έγραψε, όταν του τηλεφώνησαν για να του πουν ότι ο Μαζωνάκης πέθανε, απάντησε ότι δεν μπορούσε να είναι αλήθεια επειδή είχαν μόλις μιλήσει. Στη συνέχεια άρχισαν να έρχονται και άλλα τηλεφωνήματα και η είδηση επιβεβαιώθηκε. «Δεν άντεχα», παραδέχθηκε για τις ώρες που ακολούθησαν. Ο Γιώργος Μαζωνάκης πέθανε το απόγευμα της 9ης Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 54 ετών. Η νεκροψία δεν προσδιόρισε οριστική αιτία θανάτου και η διερεύνηση των συνθηκών της απώλειάς του βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Σήμερα, 17 Σεπτεμβρίου, οι δύο γιατροί που κατηγορούνται στην υπόθεση έχουν μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού, ενώ συνεχίζονται οι εργαστηριακές και ανακριτικές έρευνες. Για τον Σταμάτη Κραουνάκη, ωστόσο, πίσω από όλες τις ειδήσεις και τις έρευνες μένει η εικόνα του ανθρώπου που είχε ακούσει στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής λίγες ώρες νωρίτερα. «Γελάγαμε όπως πάντα σαν παιδιά», είχε γράψει στο πρώτο αντίο του. Και μία εβδομάδα αργότερα, η φράση του στην τηλεόραση ήταν πολύ πιο σύντομη: «Μου έσπασε η καρδιά».