Ο Κωνσταντίνος Τασούλας απένειμε τα ειδικά διακριτικά και τα τιμητικά μαντήλια του Προσκόπου του Έθνους, σε 150 Ανιχνεύτριες και Ανιχνευτές

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, απένειμε σήμερα, Σάββατο (10/10) τα ειδικά διακριτικά και τα τιμητικά μαντήλια του Προσκόπου του Έθνους, σε 150 Ανιχνεύτριες και Ανιχνευτές του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων, που κατέκτησαν τον αντίστοιχο τίτλο, στην Τελετή Ονομασίας Προσκόπων του Έθνους που πραγματοποιήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο.

Κατά τον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας επισήμανε ότι «η σημερινή επιβράβευση δεν αποτελεί την κατάληξη αλλά το ξεκίνημα για την κατάκτηση άλλων κορυφών» και τους προέτρεψε «να θυμούνται ότι πάντα επιτελούν το καθήκον τους με ταπεινότητα απέναντι στον συνάνθρωπο, καθώς αυτή η διάκριση, μπορεί να αποτελεί ένα καμάρι για όλους σας, αλλά δεν είναι πηγή αλαζονείας ή έπαρσης».

Ειδική αναφορά έκανε και στο θέμα της προσωπικής ευθύνης, υπενθυμμίζοντας ότι «δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κατάρα, όπως πολλοί την αντιλαμβάνονται στην Ελλάδα, αλλά ως ευλογία, ως μια γοητευτική στάση απέναντι στη ζωή».

Μάλιστα, υποστήριξε, ότι «στον προσκοπισμό συμπυκνώνονται όλα τα υψηλά νοήματα των επιδιώξεων του ανθρώπου: η αλληλεγγύη, η συμφιλίωση, η ειρήνη, η προστασία της φύσης, η υπευθυνότητα του ανθρώπου έναντι του εαυτού του, του διπλανού του αλλά και της οικουμένης».

Όπως σημείωσε: «Η πατρίδα μας έχει ανάγκη από μια νεολαία, η οποία ασπάζεται αυτές τις αρχές. Αγαπά το Έθνος, αγαπά την Ορθοδοξία, αγαπά την πατρίδα, αγαπά το περιβάλλον και αντιμετωπίζει με υπευθυνότητα τις προκλήσεις του μέλλοντος. Και είμαι βέβαιος πως μια τέτοια νεολαία, θα συμβάλει, ώστε η Ελλάδα να έχει ένα καλύτερο μέλλον, ένα μέλλον το οποίο όλοι ονειρευόμαστε, ο καθένας για την ατομική του πορεία αλλά και για τη συλλογική μας προσπάθεια».

Ειδικότερα στον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας ανέφερε:

«Αγαπητές και αγαπητοί Πρόσκοποι του Έθνους, αγαπητοί γονείς,

Είναι μεγάλη η χαρά που νιώθω σήμερα, γιατί στο Προεδρικό Μέγαρο, ένα κτίριο το οποίο πατάει πάνω σε τρεις διαδοχικούς αιώνες, τον 19ο, τον 20ο και τον 21ο αιώνα στεγάζεται και φιλοξενείται μία από τις πιο σπουδαίες εκδηλώσεις του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων.

Παρατηρώ από τη μία πλευρά τη ζωντάνια των παιδιών σας και από τη δική σας πλευρά τις εύλογες προσδοκίες γι’ αυτά, που ξεκινούν την περιπέτεια της ζωής έχοντας ένα σημαντικό εφόδιο: τη θητεία τους στον προσκοπισμό αλλά και το έπαθλο, το οποίο σήμερα επάξια κατέκτησαν, ώστε να ονομάζονται Πρόσκοποι του Έθνους.

Μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση τα λόγια όσων μίλησαν προηγουμένως, σχετικά με το ότι η σημερινή επιβράβευση δεν αποτελεί την κατάληξη αλλά το ξεκίνημα για την κατάκτηση άλλων κορυφών. Με εντυπωσίασε, επίσης, η προτροπή προς τους προσκόπους, να θυμούνται ότι πάντα επιτελούν το καθήκον τους με ταπεινότητα απέναντι στον συνάνθρωπο καθώς και ότι αυτή η διάκριση μπορεί να αποτελεί ένα καμάρι για όλους σας αλλά δεν είναι πηγή αλαζονείας ή έπαρσης.

Όλα τα μηνύματα που εκπέμφθηκαν στη σημερινή βράβευση, με παραπέμπουν σ’ ένα έξοχο ποίημα του Κωστή Παλαμά που μιλάει για τις κορυφές και την ταπεινότητα. Γράφει ο Παλαμάς: “Όσα βουνά κι αν ανεβείτε απ’ τις κορφές τους θ’ αγναντεύετε άλλες κορφές, ψηλότερες, μιαν άλλη πλάση ξελογιάστρα και στην κορφή σα φτάσετε την κατάψηλη πάλε θα καταλάβετε πως βρίσκεστε σαν πρώτα κάτου απ’ όλα τ’ άστρα”. Όσο κι αν ανεβαίνουμε, λοιπόν, πάντα η πλάση, το δημιούργημα του Θεού, θα είναι αυτό το οποίο μας περικλείει. Και χαίρομαι που ο προσκοπισμός αντιλαμβάνεται την εξοικείωση με τη φύση, άρα και την προστασία της φύσης ως μία από τις προτεραιότητές του.

Γι’ αυτό και έχει υιοθετήσει την Ατζέντα 2030 του ΟΗΕ, η οποία εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 και περιλαμβάνει τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Μεταξύ άλλων, κορυφαίοι στόχοι είναι η διασφάλιση συνθηκών ειρήνης, δικαιοσύνης, η προστασία του περιβάλλοντος, η διασφάλιση της υγείας καθώς και η διάδοση της παιδείας σε όλο τον κόσμο.

Ο προσκοπισμός, λοιπόν, στον οποίο τα παιδιά σας θήτευσαν και διακρίθηκαν είναι μία από τις μεγαλύτερες, ίσως η μεγαλύτερη παιδαγωγική παγκόσμια κίνηση. Ξεκινάει από το 1907 -στην Ελλάδα τρία μόλις χρόνια αργότερα- και κατακτάει την προτίμηση, την αγάπη, τη συμμετοχή 30 περίπου εκατομμυρίων νέων σε όλον τον κόσμο. Η Ελλάδα πρωτοστατεί στο παγκόσμιο προσκοπικό κίνημα και έχει τους δικούς της πιστούς, οι οποίοι προετοιμάζονται από την τρυφερή ηλικία των έξι ετών να αντιμετωπίσουν τη γοητευτική περιπέτεια της ζωής με εφόδια τις αξίες του προσκοπισμού.

Γι’ αυτούς τους λόγους, θέλησα σήμερα, συνεχίζοντας μια παράδοση που, όπως έμαθα, ξεκίνησε το 1915, οπότε και καθιερώθηκε ο θεσμός των Προσκόπων του Έθνους, όχι απλώς να απονείμω το «Μαντήλι», το οποίο φέρει τον μαίανδρο, ένα από τα αρχαιότερα εμβλήματα της ελληνικής αρχαιολογίας, αλλά και να στεγαστεί εδώ, στο Προεδρικό Μέγαρο. Να τεθεί, δηλαδή, κυριολεκτικά υπό τη σκέπη της Πολιτείας, αυτό το νέο, τόσο ελπιδοφόρο ξεκίνημα των παιδιών σας στη ζωή.

Κατά τη διάρκεια της απονομής διαπίστωσα τη χαρά της αφθαρσίας στα μάτια τους. Τη χαρά με την οποία θα ξεκινήσουν το ταξίδι της ζωής τους, έχοντας ολοκληρώσει μία φάση και προχωρώντας στην επόμενη.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους μια Πολιτεία και μια κοινωνία μπορούν να αντιμετωπίζουν τη νεότητα. Υπάρχουν παιδαγωγικές σχολές καθώς και κρατικές πρακτικές που έχουν εφαρμοστεί ανά τους αιώνες. Η νεολαία άλλοτε αντιμετωπίζεται προπαγανδιστικά και άλλοτε με υπερβολικά κολακευτική διάθεση, προκειμένου όσοι την κολακεύουν αφόρητα να γίνουν ιδιαίτερα συμπαθείς στους νέους, οι οποίοι, ήδη από την ηλικία των 17 ετών, έχουν δικαίωμα ψήφου. ‘Αλλοτε, πάλι, η νεολαία αντιμετωπίζεται παιδαγωγικά.

Ωστόσο, εκείνο που ξεχωρίζει και καθιστά ουσιαστικότερη την προσέγγιση της νεολαίας ήταν, είναι και θα είναι, η υπενθύμιση ότι η προσωπική ευθύνη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κατάρα, όπως πολλοί την αντιλαμβάνονται στην Ελλάδα, αλλά ως ευλογία, ως μια γοητευτική στάση απέναντι στη ζωή.

Στην “Ασκητική”, ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία του Νίκου Καζαντζάκη, γράφει: “Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω”.

Προφανώς, αυτές οι προτροπές είναι υπερβολικές. Ωστόσο, μέσα από την υπερβολή τους, αναδεικνύουν τη γοητεία της ατομικής ευθύνης και τη δύναμη του ανθρώπου που ξεκινά τα πρώτα του βήματα στη ζωή έχοντας συνειδητοποιήσει ότι διαθέτει τα εφόδια και τα προσόντα για να ορίσει σε μεγάλο βαθμό της μοίρα του. Γιατί υπάρχουν και άλλοι παράγοντες στη ζωή, όπως η τύχη, η υγεία που δεν τα ορίζουμε απολύτως. Αλλά όταν ξεκινάς τη ζωή σου με τα προστάγματα του προσκοπισμού, κορωνίδα και πεμπτουσία των οποίων είναι η ατομική ευθύνη, τότε είναι βέβαιο ότι θα αδράξεις τη ζωή μέσα σε στιβαρά χέρια και το πιο πιθανό είναι να την οδηγήσεις εκεί που εσύ επιθυμείς, με βάση τις προσπάθειές, τους κόπους και τους στόχους σου.

Είναι συνεπώς σπουδαίο η νεολαία να γαλουχείται με τις αρχές του προσκοπισμού και να επιβραβεύεται αυτή η πορεία με τελετές σαν τη σημερινή, οι οποίες έχουν παράδοση που ξεπερνά τον αιώνα. Τα παιδιά σας θα σπουδάσουν, θα εργαστούν, θα γίνουν γονείς, θα σας φροντίσουν, αλλά ποτέ μα ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσουν αυτή την περίοδο της ζωής τους, η οποία έβαλε στέρεες βάσεις για την επιτυχία τους στη ζωή και για την υπευθυνότητα της πορείας τους.

Είναι εντυπωσιακό πως όλα τα μηνύματα του προσκοπισμού έχουν να κάνουν με έναν καλύτερο κόσμο που όλες οι κοσμοθεωρίες, όλες οι ιδεολογίες, όλες οι πολιτικές τάσεις φιλοδοξούν -στα λόγια τουλάχιστον- να οικοδομήσουν. Στον προσκοπισμό συμπυκνώνονται όλα τα υψηλά νοήματα των επιδιώξεων του ανθρώπου: η αλληλεγγύη, η συμφιλίωση, η ειρήνη, η προστασία της φύσης, η υπευθυνότητα του ανθρώπου έναντι του εαυτού του, του διπλανού του αλλά και της οικουμένης.

Σήμερα, είχα τη χαρά και την τιμή να απονείμω εδώ, στο Προεδρικό Μέγαρο, αυτές τις τιμητικές διακρίσεις και να αντικρίσω τα παιδιά σας, στα μάτια των οποίων είδα τη χαρά της αφθαρσίας και εσάς, που έχετε την αγωνία, την αγάπη και τη στοργή γι’ αυτά. Από σήμερα θα είστε πιο ήσυχοι, πιο σίγουροι πως η πορεία τους στη ζωή, θα είναι καλύτερη και ασφαλέστερη, χάρη σε όσα απέκτησαν στη θητεία τους στον προσκοπισμό. Και όχι μόνο τα απέκτησαν αλλά και διακρίθηκαν σε αυτά.

Η πατρίδα μας έχει ανάγκη από μια νεολαία η οποία ασπάζεται αυτές τις αρχές. Αγαπά το Έθνος, αγαπά την Ορθοδοξία, αγαπά την πατρίδα, αγαπά το περιβάλλον και αντιμετωπίζει με υπευθυνότητα τις προκλήσεις του μέλλοντος. Και είμαι βέβαιος πως μια τέτοια νεολαία, θα συμβάλει, ώστε η Ελλάδα να έχει ένα καλύτερο μέλλον, ένα μέλλον το οποίο όλοι ονειρευόμαστε, ο καθένας για την ατομική του πορεία αλλά και για τη συλλογική μας προσπάθεια.

Ευχαριστώ, λοιπόν, το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων για τη διαχρονική προετοιμασία της νεότητας για τον αγώνα της ζωής και συγχαίρω για μια ακόμη φορά τα παιδιά σας, που έφτασαν σε αυτή την κατάψηλη κορυφή, που νιώθουν όμως, ότι πάλι είναι κάτω από όλα τα άστρα και ατενίζουν με αυτή τη νέα κατάκτησή τους, με αυτόν τον νέο έπαινο, με αισιοδοξία τη ζωή η οποία απλόχερα και γενναιόδωρα ανοίγεται μπροστά τους. Να είστε καλά! Ευχαριστώ!».