Χρήστος Χολίδης στα Παραπολιτικά: “Όταν είπα ότι θα παντρευτώ, δεν με πίστευε κανείς”

Μ ε αφορµή τη νέα του πρεµιέρα που έγινε στις 11 Σεπτεµβρίου στο «Bodega», στο Περιστέρι, όπου εµφανίζεται µαζί µε τον Nivo, τους Goin’ Through, τον Ισορροπιστή και τέσσερις νέες καλλιτέχνιδες, ο Χρήστος Χολίδης µιλά στο «S». Ο τραγουδιστής αναφέρεται στη νέα συνεργα σία και την πορεία του, αλλά και στις µε γάλες αλλαγές που έφεραν στη ζωή του ο ερχοµός του γιου του, ο γάµος του και η απώλεια του πατέρα του.

Στις 11 Σεπτεμβρίου ξεκινήσατε εμφανίσεις στο «Bodega», μαζί με τον Nivo, τους Goin’ Through, τον Ισορροπιστή και τέσσερις νέες καλλιτέχνιδες. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Τη συγκεκριμένη συνεργασία την είχα προτείνει χρόνια πριν, αλλά τη μία δεν μπορούσα εγώ, την άλλη δεν μπορούσε ο Niνo. Ευτυχώς τώρα ήρθαν έτσι τα πράγματα και θα είμαστε μαζί. Το ήθελα πάρα πολύ. Είναι ένα λαϊκό πρόγραμμα και λέμε επίσης κάποια τραγούδια μαζί με τον Nivo. Είναι πολύ ωραία.

Ετοιμάζετε κάτι καινούργιο μουσικά;

Συνέχεια κάνουμε καινούργια πράγματα. Τώρα είμαι στη φάση που ψάχνω τραγούδια και το επόμενο βήμα. Είναι πολύ σημαντικό για μένα να υπάρχει μια στέγη, γιατί είμαι ένας τραγουδιστής που κάθε πέντε-έξι μήνες ψάχνει καινούργια στέγη.

Υπήρξε κάποια δύσκολη περίοδος στην καριέρα σας, που να σας έκανε να σκεφτείτε να τα παρατήσετε;

Επειδή έπαιζα μπάσκετ, θα πω ότι η ζωή, όπως και ένας αγώνας, έχει νίκες και ήττες. Μάλιστα, οι ήττες είναι συνήθως περισσότερες. Μέσα από αυτές μαθαίνεις και ωριμάζεις. Έχω μάθει πολλά από τα λάθη μου και αυτά με έφεραν μέχρι εδώ. Ο πατέρας μου, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, ήταν περήφανος για την πορεία μου. Δεν σκέφτηκα ποτέ πραγματικά να τα παρατήσω και δεν σκοπεύω να το κάνω.

Υπάρχει κάποια συνεργασία που αποτέλεσε όνειρο για εσάς και τελικά δεν κατάφερε να πραγματοποιηθεί;

Είχα προσπαθήσει κάποτε να συνεργαστώ με τον Πασχάλη Τερζή. Σε μια συνάντηση που είχαμε κάνει μου έλεγε ότι δεν υπάρχει λόγος να ξαναγυρίσει στη νύχτα. Αυτό θα ήθελα κάποτε να το έχω πετύχει, έστω κι αν δεν ήμουν δίπλα του, αλλά του έκανα δεύτερες φωνές, για να τον ακούω. Ο Πασχάλης Τερζής ήταν ένα όνειρό μου. Αυτόν άκουγα και προσπαθούσα να γίνω καλός τραγουδιστής. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, καλλιτεχνικός μου δάσκαλος.

Για χρόνια λέγατε ότι ο γάμος δεν ήταν κάτι που σας ενδιέφερε. Τι άλλαξε;

Το τελευταίο πράγμα που σκεφτόταν κάποιος για μένα ήταν αυτό. Ακόμα και οι γονείς μου δεν με πίστευαν όταν τους είπα ότι θα παντρευτώ. Ήταν κάτι πολύ έξω από μένα, αλλά πιστεύω ότι πίσω από έναν δυναμικό άντρα υπάρχει μια γυναίκα που τον στηρίζει. Κάτι ξεχωριστό βρήκα κι εγώ στη σύζυγό μου και γι’ αυτό αισθάνθηκα τόσο άνετα με τον γάμο.

Ο ερχομός του γιου σας συνέπεσε με την απώλεια του πατέρα σας. Πώς το διαχειριστήκατε;

Μέσα σε τρεις μήνες έπρεπε να διαχειριστώ μια έγκυο γυναίκα, μια πρεμιέρα και τον πατέρα μου στην Εντατική. Δεν θα το ήθελα ούτε για τον χειρότερο εχθρό μου. Κάποια στιγμή ξέσπασε ο οργανισμός μου και έπαθα ένα ατύχημα. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Ήταν ο χειρότερος χειμώνας που έχω περάσει στη ζωή μου.

Την πατρότητα πώς τη βιώνετε σήμερα;

Δεν μπορώ να εξηγήσω ακριβώς τι σημαίνει για μένα η πατρότητα, γιατί κι εγώ τώρα το μαθαίνω. Έχω ανοίξει τα φτερά μου, έχω πάρει την οικογένειά μου μέσα και προσπαθώ όσο μπορώ να είμαι το στήριγμά τους και να τους προσέχω.

Ποιο στοιχείο του πατέρα σας θα θέλατε περισσότερο να περάσει στον γιο σας;

Μακάρι να του μοιάσει. Ο πατέρας μου ήταν πολύ καλός με τον κόσμο και πάντα ήθελε να βοηθάει τους άλλους. Αυτό θα ήθελα να πάρει και το παιδί μου: να βοηθάει τους ανθρώπους, να τους αγαπάει και να δίνει.

Ο γιος σας θα πάρει το όνομα Χάρης, που ήταν το όνομα του πατέρα σας;

Το πήρε ήδη. Τον βαφτίσαμε σε πολύ στενό κύκλο στην Κατερίνη, όπου γεννήθηκε ο πατέρας μου. Πήρε το όνομά του. Δεν γινόταν να μη γίνει αυτό.

Μετά την απώλεια του πατέρα σας κάνατε μια συγκινητική ανάρτηση, σαν να απευθυνόταν ο γιος σας στον παππού του. Τι θα θέλατε να σημαίνει αυτή η ανάρτηση για τον γιο σας, όταν μεγαλώσει; 

Ό,τι κάνω τώρα το κάνω και για να το δει κάποια στιγμή ο γιος μου. Αν φύγω κι εγώ από τη ζωή, θέλω να μπορεί να κοιτάζει πίσω και να θυμάται. Να ξέρει ότι εκείνη τη στιγμή αποχαιρέτησα τον παππού του και να έχει κάτι που θα του θυμίζει αυτή την ιστορία.

*Δημοσιεύθηκε στο Secret των Παραπολιτικών